( ﺟﺮﻋﻪ ) i. (Ar. cur‘a ) 1. Yudum, bir yudum: İçe bir cür’a ger râhib bu meyden / Koyup küfrü diye îmâna geldim (Sünbülî). Dursun bu süyûl-i bî-tenâhî / Bir cür’aya kāilim ilâhî (Abdülhak Hâmit). Ey sofu bizim sohbetimiz câna safâdır / Bir cür’amızı nûş edegör derde devâdır (…). 2. İçki kabının dibinde kalan son yudum. ● Cür’a-nuş ( ﺟﺮﻋﻪ ﻧﻮﺵ ) birl. sıf. (Fars. nūş “içen” ile) İçki içen. ● Cür’a-riz ( ﺟﺮﻋﻪ ﺭﻳﺰ ) birl. sıf. (Fars. rіz “döken” ile) 1. Damla damla içki döken: Cür’a-rîz olsa eğer gülşene câm-ı keremin / Tuta nergis-sıfat elde kadeh-i zer sünbül (Bâkî). 2. i. Bir çeşit ibrik.