Sözlük › E › Ehil

Ehil

a.

İlişkililer alışkın · Ehillik –ği

Örnek

Bir müddet evvel oraya kadar gidip bir kadeh atan, sonra meze dolu ağzıyla tekrar masa başına gelerek oyuna iştirak eden keyif ehillerinde pek yerlerinden kımıldayacak hal kalmamıştı.

Kaynak Sabahattin Ali, Kuyucaklı Yusuf, 53

Kişi Sabahattin Ali

Köken ailesi

Arapça ehl kökünden gelen 25 sözcük:

ehlîahâliehlidilehliyetistîhalteehhülehlibeytehlikeyfehlizevkehlullahehlibeyitehlibid'at +12 ›

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları alışkın
Doğrudan ilişkili sözcükler Ehillik –ği
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Eş ve yakın anlamlılar (5 sözcük)

“ehil” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “ehil” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)EŞ ile/ve/<> EHİL

İyi eş, ötekini, "çantada keklik" görmez. Başkalarıyla birlikteyken, kendine özenen ama eşiyle baş başayken yeterince özenmeyen eş, "ötekini çantada keklik" "görmeye" başlamış demektir. Ötekine karşı (bakımına, görünüşüne, duruşuna) özen…

yerine / değilEHİL değil/yerine/= SAHİP | EŞ

ehlibeyit ehlidil ehlihibre ehlikeyif ehlikitap ehlisalip ehlisünnet ehlivukuf ehlizevk ırz ehli keyif ehli kitap ehli söz ehli sünnet ehli tevhit ehli zevk ehli Bir işte yetkili olan bir işi yapan sahip eş Bir yerin bir topluluğun…

yerine / değilZİYAN değil/yerine EHLİYET/EHİL

Ehline denk gelmeyen hizmetler[/işler, kişiler, konular/sorunlar, araçlar/nesneler], ziyan olur.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: l ile başlayan 432 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: e ile biten 2.230 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“Ehil” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça ehl

1. Bir işte yetkili olan, bir işi yapan

2. ► sahip

3. ► eş

4. Bir yerin, bir topluluğun halkından olanlar

Birleşik sözler: ehlibeyit, ehlidil, ehlihibre, ehlikeyif, ehlikitap, ehlisalip, ehlisünnet, ehlivukuf, ehlizevk, ırz ehli, keyif ehli, kitap ehli, söz ehli, sünnet ehli, tevhit ehli, zevk ehli

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“Ehil” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

EHİL – EHL

( ﺍﻫﻞ )  i.  (Ar.  ehl ) [Çoğul gibi de kullanılır] 1.  Sâhip, mâlik: “ Ehl-i dikkat:  Dikkatli kimse(ler).” “ Ehl-i nâmus:  Nâmuslu(lar).” “ Ehl-i servet:  Zengin(ler).”  Her vücûdun k’âhiri ola adem / Varlığından ehl-i akl urmaya dem  (Ahmedî).  Ehl-i îmân olur eyler secde cânânım görüp / Kâfir olur eylemez îman îmânım görüp  (Osman Şems).  Şimdi bize kendisini ırz ehli diye satamaz ya  (Ahmed Midhat Efendi). 2.  Bir yerin, bir topluluğun halkından olanlar, oraya mensup bulunanlar, cemâat:  “Ehl-i cennet.” “Ehl-i İslâm.” “Ehl-i vatan.” “Ehl-i aşîret.” “Ehl-i karye.” Sûretâ ehl-i harâbâtız velî ma’nîde biz / Şâh-ı aşkın zâhidâ kasr-ı muallâsındayız  (Zâtî). 3.  Bir işin ustası, o işte becerikli, mahâretli, ehliyetli, muktedir, yeterli kimse:  “İşi ehline bırak.” Ehl olan kadrin bilir ben cevheri medh eylemem  (Nef’î).  Dikkat ettim, bu adamda felsefeden çerkez tavuğuna, edebiyattan yağlı güreşe kadar her işte ehil olmak merâkı var  (Yusuf Z. Ortaç). 4.  E. T. Türk.  ve  halk ağzı.   Karı kocadan her biri, eş:  Her kim anı boğazlasa mâlına ve ehline ve oğlancıklarına ziyan gele  (Ahmed Bîcan).  Evvelki ehlinden evlât da kalmamış  (Ahmed Vefik Paşa). ѻ  Ehl-i beyt:  Bk.  EHLİBEYT .  Ehl-i bid’at:  Bk.  EHLİBİD&apos;AT .  Ehl-i dil:  Bk.  EHLİDİL .  Ehl-i dünyâ:  Dünya adamı, âhireti düşünmeyip bu dünyâya gönül bağlamış olan kimse.  Ehl-i hakîkat: Bk. EHLİHAKÎKAT .  Ehl-i hal: Bk. EHLİHÂL .  Ehl-i hıref: Bk.  EHLİHIREF .  Ehl-i hibre:  Bk.  EHLİHİBRE .  Ehl-i kāl: Bk.  EHLİKAL .  Ehl-i kalem:  Bk.  EHLİKALEM .  Ehl-i keyf:  Bk.  EHLİKEYF .  Ehl-i kıble:  Bk.  EHLİKIBLE .  Ehl-i kitap:   Bk.  EHLİKİTAP .  Ehl-i kubur:  “Kabir ehli” Ölmüş olan(lar), ölü(ler):  Kazâ elinde kemân oldu çarh-ı ham-kāmet / Ecel oku ile bizi etmek için ehl-i kubûr  (Hayâlî Bey).  Ne kendi eyledi râhat ne halka verdi huzûr / Yıkıldı gitti cihandan dayansın ehl-i kubûr  (…).  Ehl-i mârifet: Bk. EHLİMÂRİFET .  Ehl-i nar: Bk. EHLİNAR .   Ehl-i nücum:  Bk.  EHLİNÜCUM .  Ehl-i örf:  Bk.  EHLİÖRF .  Ehl-i perde:  Bk.  EHLİPERDE .  Ehl-i salip:  Bk.  EHLİSALİP .  Ehl-i suffe:  Bk.  EHLİSUFFE .  Ehl-i sûk:  Çarşı halkı, esnaf.  Ehl-i süyuf:   Bk.  EHLİSÜYUF .  Ehl-i sülûk:  Bir tarîkata girmiş olan(lar), sâlik(ler).  Ehl-i sünnet:  Bk.  EHLİSÜNNET .  Ehl-i şerîat: Bk. EHLİŞERÎAT .   Ehl-i şîa:   Bk.  EHLİŞÎA .  Ehl-i tarîkat (tarîk): EHLİTARİKAT .  Ehl-i tertip:  Bk.  EHLİTERTİP .  Ehl-i teslis:   Bk.  EHLİTESLİS .  Ehl-i tevhid:   Bk.  EHLİTEVHİD .  Ehl-i ukūbet:  Bk.  EHLİUKUBET .  Ehl-i vezâif:  Bk.  EHLİVEZÂİF .  Ehl-i vukuf:  Bk.  EHLİVUKUF .  Ehl-i zevk:  Zevk sâhibi, zevk sâhipleri.  Ehl-i zimmet:  Bk.  EHLİZİMMET .  Ehl ü ayal:  Çoluk çocuk, âile.  Ehlü’l-farz:  Bk.  EHLÜLFARZ .

lugatim.com/s/EHİL – EHL
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp