Sözlük › E › Esir

Esir

Köken ailesi

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler esirleşmek

“esir” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

öteki uç (><) birbirinin öteki ucu

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “esir” ile ilişkili sözcükler

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)DİL ile ESİR

Durumunu öğrenmek için düşmandan ele geçirilen tutsak.

fark (ile)TUTSAKLIK | BOYUNDURUK/ESARET ile/||/<> TUTSAK | KÖLE/ESİR

tutsaklık boyunduruk Hâkimiyet altında bulunma

yerine / değilESİR değil/yerine/= TUTSAK | KÖLE

esir almaca esir kampı esir pazarı tutsak köle Bir düşünceye ya da bir kimseye körü körüne bağlı olan kimse

fark (ile)ESİR ile KÖLE
öteki uç (><)ESİR ile/ve/>< HEYULA/MEZC

[Oluş-bozuluşa ...] Uğramayan. İLE/VE/>< Uğrayan.[ilk nesne][bir şeyin, her şey olabilme olanağı]

fark (ile)GARİP ile/ve/||/<> ESİR ile/ve/||/<> ÂŞIK

Kolay kolay sağaltılamayacak olanlar...

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: r ile başlayan 528 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: e ile biten 2.230 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“Esir” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

Köken: Arapça esīr

1. ► tutsak

2. ► köle

3. Bir düşünceye veya bir kimseye körü körüne bağlı olan kimse

Birleşik sözler: esir almaca, esir kampı, esir pazarı

Güncel Türkçe Sözlük (2)

Köken: Arapça es̱īr

Atomlar arasındaki boşluğu ve bütün evreni doldurduğu varsayılan, ağırlığı olmayan, ısı ve ışığı ileten töz

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“Esir” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

ESÎR

( ﺍﺛﻴﺮ ) i. (Ar. eѕіr 1. Kâinattaki bütün boşlukları doldurduğu farzedilen, görülemeyen ve ağırlığı olmayan cevher. 2. sıf. teşmil. Yok denecek kadar hafif, hissedilmeyecek derecede, uçucu: Uyurken bir bûse-i esîr ü hâr gibi alnımı okşayan nâzik eliyle… (Ömer Seyfeddin). Göğün yedinci katında veya cennetin iç bahçesinde kurulmuş bu nur sayvanlı, esir boyalı hülyâ köşkleri Antakya sayfiyeleridir (Refik H. Karay). ● Esîrî ( ﺍﺛﻴﺮﻯ ) sıf. (nispet eki -і ile) 1. Esîrle ilgili. 2. Çok hafif, uçacak gibi hafif: O esîrî hayâli kapmak için / Atılır, yırtılır ve inlersin (Tevfik Fikret).

lugatim.com/s/ESÎR
ESİR

( ﺍﺳﻴﺮ ) i. (Ar. esr – isāre “esir almak”tan esіr ) 1. Savaşta düşman eline düşen kimse, tutsak. 2. Eskiden para ile satın alınan kimse, kul, köle, câriye: Hürriyetini bulmuş bir esir gibi (Ahmet Hâşim). Haraç mezat Rum diyârından getirilen esirler ve esîreler satılıyor (Refik H. Karay). Eli damgalı esirler kānun yaptı (Yâkup K. Karaosmanoğlu). ♦ mec. 3. (İsim tamlamasının ikinci öğesi olarak) Birinin veya bir durumun hükmü ve buyruğu altına girmiş olan, etkisinden kurtulamayacak kadar müptelâ olan kimse: Ne efsûnkâr imişsin âh ey dîdâr-ı hürriyyet / Esîr-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esâretten (Nâmık Kemal). Esîrinim bugün ancak bununla müftehirim (Hüseyin Sîret). 4. (İsim tamlamasının ikinci öğesi olarak) Bir şeye aşırı derecede bağlı olan kimse: “Duygularının esîri.” “Nefsinin esîri.” ѻ Esir almak: Savaşta düşmanı canlı olarak ele geçirmek: Evvelce esir aldığı iki Türk delikanlısını yanına getirtmiş (Ömer Seyfeddin). Esir düşmek (edilmek): Düşman tarafından yakalanmak, düşmana esir olmak. Esir etmek: 1. Düşmanı ele geçirmek: Müverrih Grousset, Haçlı seferlerini kımıldatan sebebin, 1071’de Malazgirt’te Türk hâkānı Alp Aslan’ın Bizans imparatorunu orada mağlûp edip esir etmesi olarak gösteriyor (Yahyâ Kemal). 2. mec. Kayıtsız şartsız kendine bağlamak. Esir olmak: 1. Savaşta düşman eline düşmek: Esir olalı kırk seneden ziyâde geçmişti (Ömer Seyfeddin). 2. mec. Kendini kaptırıp müptelâ olmak, buyruğu altına girmek: Nefsimiz elinde olmuşuz esîr (Süleyman Çelebi). Aceb mi dil o siyeh-çeşm-i şûha olsa esîr (Nedim). Ey en küçük heveslerine esir olduğumuz kadınlar (Ahmet Hâşim).   Esîr-i firaş: “Yatağa esir olan” Ağır hasta.

lugatim.com/s/ESİR
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp