Sözlük › S › Sena

Sena

a.

İlişkililer demagandize olmak

Açıklama

Fakat başka yerlerde:

Örnek

Daha da bir kararımız yok ama, bilmem ki... Damadı pek zengin diyorlar... Ahlakı da melek gibiymiş! diyerek Ali'nin senasında bulunmaktan geri kalmıyor ve bu sıra ondan damat diye bahsederek, işin pek iptidalarda bulunmadığını anlatmak istiyordu.

Kaynak Sabahattin Ali, Kuyucaklı Yusuf, 90

Kişi Sabahattin Ali

Köken ailesi

Arapça senā kökünden gelen 5 sözcük:

seniyesniyesinamekimethüsena

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

“senâ” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “senâ” ile ilişkili sözcükler

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)SENÂ' ile SENÂ'

Övme, övüş. İLE Meyve ve yapraklarının karışmasından meydana gelen baklagillerden iç sürdürücü bir ot. | Şimşek parıltısı.

fark (ile)MEDH ile SENÂ'

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: a ile başlayan 2.674 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: s ile biten 452 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“Sena” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça s̱enā

► övme

Birleşik sözler: hamdüsena, methüsena

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“Sena” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

SENÂ (1)

( ﺳﻨﺎﺀ ) i. (Ar. senā’ ) Şimşek parıltısı: Berk rûhunda etti cezb-i senâ / Ey ziyâ-bahş-ı dîde âmennâ (Muallim Nâci’den).

lugatim.com/s/SENÂ
SENÂ (2)

( ﺛﻨﺎﺀ ) i. (Ar. ѕenā’ ) Övme, övüş, medih: Senâlar okudu bülbül firâvan / Esip bâd-ı sabâ pes oldu handan (Şemseddin Sivâsî). Hiç bitmez iken belâ-yı hilkat / Âlem kılıyor senâ-yı hilkat (Abdülhak Hâmit). ѻ Senâ etmek (eylemek): Övmek, methetmek: Felek şevke gelsin senâ eylesin (Şeyhülislâm Yahyâ). Ona tâzim ile duâ ve senâ edelim (Kâtip Çelebi’den Seç.). Câmide dahi olsa bu ilim otoritesi içeri girince ayağa kalkmış ve “zamânın İmâm-ı Âzamı” diye her fırsatta senâ etmiş, saygıda kusur eylememiştir (Sâmiha Ayverdi). ● Senâ-gû ( ﺛﻨﺎﮔﻮ ) birl. sıf. (Fars. gū “söyleyen” ile) Öven, metheden: Oldun ey sadr-ı mükerrem bu senâ-gûya zahîr (Nâilî). ● Senâ-han ( ﺛﻨﺎﺧﻮﺍﻥ ) birl. sıf. (Fars. ẖān > ḫān “okuyan” ile) Senâ okuyan, öven, metheden: Yerde meddâhı beşer gökte senâ-hânı melek (Bâkî). Kudrette o iktidâra hayran / Hâmem nasıl olmasın senâ-han (Tokadîzâde Şekip’ten). Tavsîfi mûsikîye bırakmak diler Kemâl / Bulmaz lisanda nağme senâ-hân olan sana (Yahyâ Kemal). ● Senâ-kâr (-ger, -ver) ( ﺛﻨﺎﻭﺭ – ﺛﻨﺎﮔﺮ – ﺛﻨﺎﻛﺎﺭ ) tür. sıf. (Fars. -kār, -ger ve -ver ekleriyle) Övgüde bulunan, dâima öven, övücü, methedici: Ne vücûd-ı bî-nazîrin gibi bir memdûh olur / Ne benim gibi senâ-kâra felek akran bulur (Nef’î’den). Hâtırdan etme dûr bu abd-i senâ-geri (Nâilî).

lugatim.com/s/SENÂ
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp