İlişkililer dolgun · Ablak ovası · ablak taşı yer adı. · peşli
Açıklama
Yayvan ve dolgun (yüz).
Örnek
Giydiği entarisi basmadan üç peşlidir, / Yağız çehresi ablak, gözleri güneşlidir
Kişi M N Otaman
Yıl/Tarih 1936
İlişkililer dolgun · Ablak ovası · ablak taşı yer adı. · peşli
Yayvan ve dolgun (yüz).
Giydiği entarisi basmadan üç peşlidir, / Yağız çehresi ablak, gözleri güneşlidir
Kişi M N Otaman
Yıl/Tarih 1936
Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: a ile biten 2.191 sözcük →
“ablak” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Arapça eblaḳ
Yayvan ve dolgun (yüz)
“ablak” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﺁﺑﻼﻕ ) sıf. (Ar. eblaḳ “rengi alaca olan”dan) 1. Yayvan, dolgun ve geniş (yüz): Çehresi fazla ablak, vücûdu şimdiden kalınlaşmış (Refik H. Karay). Evvelâ geniş ve ablak yüzünü pudraladı (Burhan Felek). 2. halk ağzı. Şişman, hantal, abullabut, genç irisi. 3. Siyahlı beyazlı, alaca: Ablak kuğu akça kuğu (Karacaoğlan’dan). Ablak kemikten sakal tarağı (1640 Narh Defteri). Meselâ Resâilü’r-Rummâd’da, yaya vurulan kemiğin su sığırının sâde, siyah ve ablağından olduğunu, Aydın ve Menemen havâlilerinin genç ve uzun boynuzlu öküzlerinin boynuzlarından âlâ ablak yay kemikleri yapıldığını ve bunların hazırlanış şekillerini bulmaktayız (Mübahat Kütükoğlu). 4. sıf. ve i. Alaca (at), aklı karalı, gösterişli ve güzel (at): Ablak-süvâr-ı rûzigâr âşûb-ı Rûm u Zengibâr / Leşker-şikâr-ı kâm-kâr Behrâm-ı Efrîdûn-alem (Nef’î’den). ѻ Ablak-ı çerh (devran, eyyam, felek): mec. Dünya, âlem, zaman: Yegâne şehsüvâr-ı ablak-ı devran ki hemvâre / Olur ne semte gitse feth u nusret peyk-i rehvârı (Nef’î’den).