( ﺑﻠﻨﺪ ) sıf. (Fars. bulend ) Yüksek, yüce, ulu: Nezâket vaktinde serv-i bülendim / Salın reftâra gel yâsemenlikte (Halk Şiiri). Bir meydan ortasında bülent bir tâk-ı zafer… (Yahyâ Kemal). ■ Başına geldiği kelimelere “yüksek, yüce” anlamı katarak Farsça usûlüyle birleşik sıfatlar yapar: Bülend-ahter: Yıldızı yüksek olan, tâlihli. Bülend-âvaz: Sesi gür, yüksek sesli. Bülend-himmet: Gayreti, çalışması çok olan. Bülend-mertebe: Mertebesi, derecesi yüksek olan. Bülend-pâye: Pâyesi, mertebesi yüksek olan: Kimdir o kad-i bülend-pâye (Abdülhak Hâmit). Bülend-pervaz: 1. Yüksekte uçan: Şimden gerü çeşm-i cânımız bâz edelim / Şâhinimizi bülend-pervâz edelim (Azmîzâde Hâletî). 2. mec. İzzetinefis sâhibi, onurlu (kimse). ● Bülend-ter (-terin) ( ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ – ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ) sıf. (Fars. -ter > -terіn ekiyle) Daha yüksek, çok yüksek, en yüksek.