Örnek
Cevelanımız Yenişehirden Bursaya geçtiğimizde son bulmuştu.
Kaynak AÇelik, T, 11.11.2010
Cevelanımız Yenişehirden Bursaya geçtiğimizde son bulmuştu.
Kaynak AÇelik, T, 11.11.2010
Arapça cevelān kökünden gelen 5 sözcük:
icâlemecalcevvalcevlan eylemekArdından gelebilecekler: n ile başlayan 534 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: c ile biten 31 sözcük →
“cevelan” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Arapça cevelān
► gezinme
“cevelan” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﺟﻮﻻﻥ ) i. (Ar. cevelān – cevlān ) 1. Dolaşma, gidip gelme, deveran: “Kanın cevelânı.” Seyyâle-i berkıyye sür’atiyle cevelân hâlinde bulunduğundan… (Nâmık Kemal). Rüzgâr hızında küheylânların apaydınlık çöllerde uzun ve uyanık cevelânlarını düşündürürdü (Rûşen E. Ünaydın). 2. Gezinme, gezinti: Ol hümâyım kim felekler cây-ı cevlândır bana (Leskofçalı Gālib). Belki bu sûretle Boğaz’ın geçmiş zamanları ve anlı şanlı mâcerâsı üstünde bir cevlân mümkün olur (Sâmiha Ayverdi). 3. Hareket, canlılık: Verdi cevlân-ı diğer feyz-i tabîat fikrime (Muallim Nâci). ѻ Cevelân etmek: Dolaşmak, gidip gelmek, gezip dolaşmak: Mâhut falaka manzarası gözlerimin önünde cevelân ediyor idi (Ahmet Râsim). Damarlarında biraz asâlet kanı cevelân edenlerin bu pisliklere kayıtsız kalabilmesine imkân yoktur (Hâlit Z. Uşaklıgil). Güneş vücûdu ısıtınca kan cevelân eder (Burhan Felek). ● Cevelân-gâh (-geh) – Cevlân-gâh (-geh) ( ﺟﻮﻻﻧﮕﻪ – ﺟﻮﻻﻧﮕﺎﻩ ) tür. i. (Fars. yer bildiren -gāh > -geh ekiyle) Dolaşma yeri. ● Cevelân-ger – Cevlân-ger ( ﺟﻮﻻﻧﮕﺮ ) tür. sıf. (Fars. -ger ekiyle) Cevelân eden, dönüp dolaşan.