‘sırçadan veya yalancı taşlardan yapılmış süs eşyası’
Anadolu’da cıncık ‘çocuk oyuncağı’ ve ‘bilye’ olarak da geçer. Ağızlarda cinci ‘bilye’ biçimi de kullanılır. Türkçede yaygın olarak kullanılan inci boncuk adına dayandığı anlaşılıyor: Ağızlarda inci boncuk ‘değersiz süs eşyası’ olarak kullanıldığı gibi ‘çocuk oyuncağı’ ve ‘bilye’ anlamlarına da gelir. Sık sık kullanılan inci boncuk adı içinde inci bölümünün başına bir c sesi getirilmiştir: inci boncuk > cinci boncuk. Bunun gibi bu adın içinde inci bölümü boncuk’un sonundaki -k sesini de almıştır: inci boncuk > cinci boncuk > cincik boncuk (> cıncık boncuk) > cıncık. Buna göre cıncık adının elliptique bir biçim olduğu açıktır.
Türkçe cıngıl ‘inci, boncuk, gümüş veya altından yapılmış süs eşyası’ sözü cıncık ile birleştirilemez. bk. cıngıl.