İlişkililer enek -ği III
Açıklama
«S»ye benzeyen ağaç.
Kaynak Balaban, İzdüṣümü, 1969, 26
Yıl/Tarih 1969
İlişkililer enek -ği III
«S»ye benzeyen ağaç.
Kaynak Balaban, İzdüṣümü, 1969, 26
Yıl/Tarih 1969
Enenmiş, burulmuş, erkekliği giderilmiş kişi. @@ bk. elcek (I)-1 2. Saban demirinin geçirildiği burun. (Ulucak *Eşme -Uşak; Akbulut *lspir -Erzurum; Deliilyas *Şarkişla -Sivas; Çukurören, Adalıkuzu, Boyalı, Kadıobası *Güdül -Ankara;…
İğdiş etmek. Hadım etmek. @@ İğdiş edilmek. Hadım edilmek.
Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: e ile biten 2.230 sözcük →
“enek” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
1. İğdiş edilmiş
2. Hadım edilmiş
Enenmiş, burulmuş, erkekliği giderilmiş kişi.
Eski Hadım, tavaşî · İng. Eunuch · Fr. eunuque · Alm. Eunuch
1. bk. elcek (I)-1 2. Saban demirinin geçirildiği burun. (Ulucak *Eşme -Uşak; Akbulut *lspir -Erzurum; Deliilyas *Şarkişla -Sivas; Çukurören, Adalıkuzu, Boyalı, Kadıobası *Güdül -Ankara; Gürmedere *Fethiye -Muğla) 3. Kara sabanın ağaç bölümü. (Akpınar *Gümüşhacıköy -Amasya)
‘çene’
Eski kaynaklarda eŋek olarak geçer. Yerel ağızlarda eğek ‘çene kemiği’ olarak kullanılır.
~ Tkm eŋek ‘çene’. -Nog iyek. -Kklp iyek. Karakalpaklar buğak ve alkım adlarını da kullanırlar. -Krg eyek. -Kzk iyek. -TatK iyek. -Çuv yanax ‘çene’. Başındaki y- sonradan türemiştir.
Orta Türkçede eŋek biçimi kullanılır. Eski Kıpçakçada da eŋek ve enek olarak geçer.
Eski Türk diyalektlerinde ‘yanak’ olarak kullanılan eŋ adından -k küçültme ekiyle yapılmıştır: eŋ + -(e)k.
Egorov (ÊS 353) Türkçe yanak, Başkurtça, Tatarca yaŋak biçimleriyle karıştırmıştır.
“enek” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
sıf. ve i. ( ene-k ) Erkekliği giderilmiş, iğdiş edilmiş, burulmuş (erkek hayvan).
i. (Eski Türk. engek, eng “yanak”tan küçültme ekiyle eng+ek ) E. T. Türk. ve halk ağzı. Yanağın çeneyi örten alt kısmı: Dudağı sarkmış u düşmüş enek / Yorulur arkasına konsa sinek (Şeyhî). Su yerine eneğin çâhına can dolduğıçün / Can çeker silkinicek her yana zülfün reseni (Ahmed Paşa). Ey şâh-ı mısr-ı hüsn eneğin çâhını görüp / Geçti hicâbdan yere ehl-i çeh-i rasad (Zâtî).