Sözlük › F › farfara

farfara

a.ar. ferfere: akılsız ve hafif mizaçlı olmak < gr. perperoskişi

İlişkililer farfaralık -ğı · farfaralı · mazohist · gürültücü · taşkın

Açıklama

Ağzı kalabalık, gürültücü, taşkın, şamatacı (kimse), farfaracı

Örnek

Soğuk mazohisttir, tabii en çok kendine zarar verir. Farfaradır, adını kötüye çıkartmak için buz buz bağırır."
a. kırma vb. süsler (giysi için) “Üç peşli zıbının altında basma pantolonun uç kısımları küçük farfaralıydı.”, M Kızılca, 27.4.2016, 11.8.2018 yar yandım amman ayrılamam / sen orada ben burada / buna can dayanır mı? a benim acı yarim / başımın tacı yarim / eller bana acımaz / sen bana acı yarim farfara

Kaynak B Uzuner, Karayel Hüznü, 1993, 83-84

Kişi Buket Uzuner

Yıl/Tarih 1993 · 27.4.2016 · 11.8.2018

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler farfaralı farfaralık -ğı
Dolaylı ilişkili sözcükler (2) gürültücü taşkın
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Kök ve türevler (3 sözcük)

“farfara” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “farfara” ile ilişkili sözcükler

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

Fark kayıtları

yerine / değilFERFERE değil/yerine/= FARFARA

Çok konuşan ağzı kalabalık Yüksek sesle konuşan Çok övünen

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: a ile başlayan 2.674 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: f ile biten 169 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“farfara” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça ferfere

1. Çok konuşan

2. ► ağzı kalabalık

3. Yüksek sesle konuşan

4. Çok övünen

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“farfara” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

FARFARA

sıf. ve i. (Ar. ferfere “akılsız ve hafif mizaçlı olmak” perperos ) Ağzı kalabalık, gürültücü, taşkın, şamatacı (kimse), farfaracı: A şimdiki tâzeler ile lakırdı olmuyor ki… Rabbim esirgesin, hepsi farfara (Hüseyin R. Gürpınar). Dalmış gülüp konuşmaya yüzlerce farfara / Yorgun kulaklarımda sürerken bu yaygara (Yahyâ Kemal).

lugatim.com/s/FARFARA
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp