Sözlük › İ › in

in

a.

İlişkililer kav III · in cin

Açıklama

insan. İn cin, in misin cin misin ikilemelerinde geçer.

Örnek

Köroğlu: O kolcağın üstünde benim inim (nışan, alâmet) var! .
Biz haberi kızdan verelim. Gece gündüz giden bu bahtsız kız, bir memlekete gelmiş. Akşam üzeri, o memleketin padişahı da avdan dönüyormuş. Uzaktaki karaltıyı görünce, yaklaşmış: «İn misin cin misin? » diye sormuş. «Ne inim, ne cinim, ben de senin gibi bir insanoğluyum..» cevabını alınca, bir de ne görsün...

Kaynak Nesrin Tağızade, Bir Erzurum Masalı: Derviş, TFA, Mart 1979, S 356, 8606-7 | Tecer, 1969, 77

Kişi Nesrin Tağızade · A K Tecer

Yıl/Tarih Mart 1979 · 1969

Köken ailesi

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları kav III
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Eş ve yakın anlamlılar (3 sözcük)

“in” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “in” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

Fark kayıtları

fark (ile)İN ile İn ile İN

Yaban hayvanlarının, kendilerine yuva edindikleri kovuk. | Mağara. İLE İndiyum'un simgesi. İLE İnsan.

yerine / değilYANLIŞSAM" "" DÜZELT/İN! değil YANLIŞSA / YANLIŞ VARSA/OLURSA / YANILIYORSAM DÜZELT/İN/İZ!

Bu "M / N" harflerinin yani "BEN / SEN" "kullanımı", "kişi temelli/odaklı" alt seviye "düşünüş"[düşünmeyiş/düşünemeyiş] ile bağlantılı olarak ya da öteki dillerden ve özellikle İngilizce'deki kullanımdan gelen kötü/yanlış bir…

yerine / değilMAĞARA değil/yerine/= İN

Bir yamaca ya da kaya içine doğru uzanan, barınak olarak kullanılabilen yer kovuğu. | Karst bölgelerinde, kireçtaşlarının erimesiyle oluşan, büyük, birbirine koridorlarla bağlı yeraltı kovukları.

yerine / değilİN değil AY İNİ

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: n ile başlayan 534 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: i ile biten 2.817 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“in” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

Köken: Arapça ins

► insan

Güncel Türkçe Sözlük (2)

1. Yaban hayvanlarının kendilerine yuva edindikleri kovuk

2. ► mağara

Coğrafya Terimleri Sözlüğü, 1980

bk. kovuk, mağara.

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

<i>hlk. </i>1. Koyun pisliği. 2. Yaban hayvanlarının yuva edindikleri kovuk.

Yerbilim Terimleri Sözlüğü, 1971

Karst bölgelerinde yeraltı sularının eritme etkisiyle oluşmuş, türlü büyüklüklerde yeraltı boşlukları.

Eski kehf · İng. cave · Fr. grotte · Alm. Höhle

Etimoloji Sözlüğü (1)

‘yaban hayvanlarının kendilerine yuva edindikleri kovuk’ / ‘mağara’

~ Tkm hīn. Başındaki h- ikincil bir sestir. -Nog in. -Kzk in. -Kklp in. -Krg iyin, iyn. -Özb in. -Yak īn. -Çuv yĕnĕ. Başındaki y- sonradan türemiştir.
Eski Türkçeden başlayarak kullanılır. Orta Türkçede īn, yin olarak geçer. Kâşgarlı Mahmud’un verdiği yin biçiminin başındaki y- de ikincil bir sestir. Çuvaşça yĕnĕ biçimindeki y- gibi. Orta Türkçede yin Ana Türkçeden kalma bir biçim olsaydı, Çuvaşçada yĕnĕ yerine śĕnĕ olarak geçmesi gerekirdi. Eski Kıpçakçada da in biçimi kullanılır.

Etimoloji Sözlüğü (2)

‘yaban hayvanlarının kendilerine yuva edindikleri kovuk’ / ‘mağara’

~ Tkm hīn. Başındaki h- ikincil bir sestir. -Nog in. -Kzk in. -Kklp in. -Krg iyin, iyn. -Özb in. -Yak īn. -Çuv yĕnĕ. Başındaki y- sonradan türemiştir.
Eski Türkçeden başlayarak kullanılır. Orta Türkçede īn, yin olarak geçer. Kâşgarlı Mahmud’un verdiği yin biçiminin başındaki y- de ikincil bir sestir. Çuvaşça yĕnĕ biçimindeki y- gibi. Orta Türkçede yin Ana Türkçeden kalma bir biçim olsaydı, Çuvaşçada yĕnĕ yerine śĕnĕ olarak geçmesi gerekirdi. Eski Kıpçakçada da in biçimi kullanılır.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“in” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

İN (1)

i. (Eski Türk. іn – yin ) [ yin kelimesinin başındaki “y” sonradan ortaya çıkmıştır] Yabanî hayvanların kendilerine barınak edindikleri kovuk: Kaçan on yılan katına ersen ol bezeği yılanın ini üzerine bırakasın (Kul Mes’ud). Küçük siyah gözleri, dâima karanlık bir inin derinliklerinden bakar gibi parlardı (Ömer Seyfeddin). İnlerinden fırlamış sürü sürü canavar (Necip F. Kısakürek). ѻ İn gibi: Karanlık, çukur ve basık yerler için kullanılır.

lugatim.com/s/İN
İN (2)

i. ( Ar. ins “insan”dan [?] ) Aşağıdaki deyimlerde geçer: İn cin yok – İn yok cin yok: Hiç kimse yok: Boşuna da çil horozum boşuna / Şu senin sabah sabah uyanmaların / İn yok cin yok ortalıkta (Bedri R. Eyüboğlu’ndan). İn cin top oynamak: Ortalıkta kimseler olmamak. İn misin cin misin?: “Kimsin, nesin?” anlamında özellikle masallarda kullanılır.

lugatim.com/s/İN
ÎN

( ﺍﻳﻦ ) zamir. (Fars. іn ) Bu. ѻ În ü ân: Bu şu, teferruat: Ki ben bir ehl-i hâl idim cihanda / Gelip seyrâna girdim în ü anda (Şemseddin Sivâsî). O mevsim de geçince çâresiz lâzım gelir olmak / Seninçin de mukayyed în ü ân-ı âlemle (Recâîzâde M. Ekrem). Cemâlin în ü âna benzemez sen pek güzelsin âh / Güzelsin hüsn ile ânın tecessüm ihtimâlinden (İsmâil Safâ).

lugatim.com/s/ÎN
İn

İndiyum elementinin sembolü.

lugatim.com/s/İn
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp