i. (Fr. pose ) 1. Vücûdun duruş biçimi: “Pozun çok güzel, keşke bir resmini çekseydim.” 2. Gösteriş için yapılan yapmacıklı davranış, kendini ağıra satar tarzdaki sun’î tavır. ѻ Poz atmak (kesmek, yapmak): argo. Karşısındakine tesir etmek veya böbürlenmek için yapmacık tavırlar takınmak. Poz poz: (Fotoğraf için) Değişik duruşta, birçok pozda: “Poz poz resim çektirdim.” “Bizde poz poz fotoğrafı var.” Poz vermek: Fotoğraf çektirmek veya bir sanatçıya modellik etmek için duruşunu bozmadan kalmak. … Pozunda: Sanki … imiş gibi, … görünme gayreti içinde: “Beni düşünen bir amca pozunda…” Bu kulis haberlerini, başı dumanlı Yûsuf Bey’e sıcağı sıcağına anlatmakla hem kendini sâdık bir zevce pozunda görür, hem de mahrem saatleri için konuşacak bir mevzû bulmuş olmakla tatmin olurdu (Sâmiha Ayverdi).