sıf. (Fr. romanesque ) 1. mîmar. X.-XII. yüzyılda Avrupa'da yaygın olan kalın, uzun taş duvarların ve masif kulelerin kullanıldığı sanat ve mîmârî üslûbu: Romanesk binaların ağır ve masif formu, yerini hafif ve zarif bir görünüme bıraktı (NTV Tarih). 2. edeb. Roman özelliği taşıyan, romanı andıran, roman ve hikâye gibi olan: Yalnız romanesk aşk masallarında görülür (Reşat N. Güntekin). Ekonomi, Ferdi ve Şürekası’nda olduğu gibi, bir hikayenin kurulmasını sağlamaktan başka işlevi olmayan bir romanesk gereç olarak kalır (Birikim Dergisi). 3. Hayâlî, duygusal, hissî: İkisi de romanesk taşkınlıklara müsâit insanlar (Reşat N. Güntekin). Romandan maksadın yalnız bir adamın hayat hikayesi olmadığını, asıl maksadın dünvanın hallerini etraflıca araştırmak olduğunu dile getirir. Gerçek dışı, hayal ürünü romanesk romanları eleştirir (Fuat Boyacıoğlu).