İlişkililer sarplık –ğı · sarbistan · kat
Örnek
Ordu-milletlerin en çok döğüşen, en sarpı / Adamış sevdiği Allâhına bir böyle yapı.
Kaynak YKemal, Süleymaniyede Bayram Sabahı, EGŞA, 253
İlişkililer sarplık –ğı · sarbistan · kat
Ordu-milletlerin en çok döğüşen, en sarpı / Adamış sevdiği Allâhına bir böyle yapı.
Kaynak YKemal, Süleymaniyede Bayram Sabahı, EGŞA, 253
Dik, çıkması ve geçilmesi güç (yer); yalman. Güç, zor olan. @@ Sarp olma durumu.
Ardından gelebilecekler: p ile başlayan 1.330 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: s ile biten 452 sözcük →
“sarp” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
1. Dik, çıkması ve geçilmesi güç (yer); yalman
2. Güç, zor olan
‘dik, çıkılması ve geçilmesi güç, yalçın’
Ağızlarda zarp 1.’sarp, yalçın’; 2. ‘güç’ olarak geçer.
~ Az sarp.
Eski çağlardan başlayarak kullanılır. Orta Türkçede sarp ‘güç’ olarak geçer. Kâşgarlı Mahmud’un bu sözü vermediği göze çarpıyor. Eski Kıpçakçada da sarp ‘güç’ olarak kullanılır.
“sarp” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
sıf. (Eski Türk. sarp “güç, zor, çetin”) 1. Çok dik, çıkılması, geçilmesi zor: Gönül ne gezersin sarp kayalarda / İniver aşağı yola gidelim (Karacaoğlan). Sarp bir dağa kaçan Alâüddevle’nin oğlu ile iki torunu eline esir düştü (Ömer Seyfeddin). Sırt o kadar sarptı ki iki elimle tahta semere sarılmak zorunda kalıyordum (Hâlide E. Adıvar). 2. Güç, zor, müşkül: Sana sarp ise bu iş ona âsan / Ki gayr-i mümkine bulur ol imkân (Işknâme – T. S.). Ne çâre eylesin sarp oldu hâli / Dağıldı çeri kalmadı mecâli (Salâtinnâme – T. S.). 3. Çetin, sert, güçlü: Çınarlı, en çok efe çıkaran sarp tabiatlı haşin bir köydü (Ömer Seyfeddin). Ordu milletlerin en çok dövüşen, en sarpı / Adamış sevdiği Allâh’ına bir böyle yapı (Yahyâ Kemal). 4. i. Çıkılması, geçilmesi zor olan yer: Âşıklar usanmaz bayırdan sarptan (Pir Sultan Abdal). Her mürşide dil verme kim yolunu sarpa uğratır / Mürşid-i kâmil olanın yolu gāyet âsân imiş (Niyâzî-i Mısrî). Çöldeki ceylânlar çıkmadan sarpa / Kement atıp kollarını saralım (Âşık Veysel). ѻ (İş, mesele) Sarpa sarmak: Halli güç engellerle karşılaşmak, güç bir durum almak, çıkmaza girmek: Meselenin büsbütün sarpa sarıp diğer bir şekil alacağı anlaşılıyor (Hüseyin R. Gürpınar). Ben araya girersem sanırım iş daha sarpa sarar (Reşat N. Güntekin).