İlişkililer güvenlik · kalın · çin seddi · şehrî
Açıklama
1. Eski çağlarda güvenlik amacıyla şehri çeviren kalın ve yüksek duvar. Aynı anl. Sed: Çin Seddi. 2. Bizans İmparatorluğu zamanı güvenlik amacıyla şehrin etrafını çeviren İstanbul surları.
İlişkililer güvenlik · kalın · çin seddi · şehrî
1. Eski çağlarda güvenlik amacıyla şehri çeviren kalın ve yüksek duvar. Aynı anl. Sed: Çin Seddi. 2. Bizans İmparatorluğu zamanı güvenlik amacıyla şehrin etrafını çeviren İstanbul surları.
Şehrin etrafına çekilen yüksek duvar, kale, hisar. İLE Boynuzdan yapılmış büyük boru. | Kıyamette, Hz. İsrâfil'in üfleyeceği boru. İLE Artık.[yiyecek-içecek için] İLE Düğün. | Ziyafet. | Şenlik.
Aşırı [over dominans: üstün baskınlık] aşırı-, ötesinde. İLE Uzun. İLE Yalancı/sahte .... İLE ... ürküsü.
Sinema/TV. Elektrik akımını, uzaktan işitilebilecek gürlükte ses dalgalarına çeviren aygıt. | radyoculuk: Elektrik dalgalarını ses dalgalarına çevirip, sesi yükseltmeye yarayan aygıt. | Radyo, pikap, sesalıcı vb. araçlarda sesi…
Ardından gelebilecekler: r ile başlayan 528 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: s ile biten 452 sözcük →
“sur” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“sur” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Arapça sūr
Kale duvarı
Diyarbakır iline bağlı ilçelerden biri
Köken: Arapça ṣūr
1. Boynuzdan yapılan, içi boş borazan
2. İslam inancına göre kıyamet gününde dört büyük melekten İsrafil’in üfleyeceği boru
► uğur (I)
Herbir lifte iki renk modeli bulunan lif rengi.
İng. sur
“sur” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﺳﻮﺭ ) i. (Ar. sūr ) Düşman hücumlarından korunmak için şehrin etrâfına çekilen yüksek duvar, kale duvarı: Mâzîleri âtîlere nakletmeğe me’mûr / Ey dişleri düşmüş sırıtan kāfile-i sûr (Tevfik Fikret’ten). Tren İstanbul surlarının arasından istasyona yaklaştı (Reşat N. Güntekin). Surda bir gedik açtık, mukaddes mi mukaddes (Necip F. Kısakürek).
( ﺳﻮﺭ ) i. (Fars. sūr ) 1. Düğün, şölen: O târihlerde Nişantaşı civârı ebniyeden hâlî ve yığınlarca halkı istîâba kâfi olduğundan sûr mahalli ittihaz edilmiş (Balıkhâne Nâzırı Ali Rızâ Bey’den). Serde havâ-yı vuslat-ı cânan o dem esen / Zihninde başladındı ki tertîb-i sûra sen (Abdülhak Hâmit’ten). 2. teşmil. Ş enlik, tarap: Tev’em olmuş sûruna kahpe cihânın mâtemi / Duhterin tezvîc eden mâder hem ağlar hem güler (Aynî’den). Sıhhat sonu dert olmasa vuslat sonu hicran / Nûş âhiri nîş olmasa sûr âhiri mâtem (Rûhî-i Bağdâdî’den). Gönlümdeki şevk u sûr bitti (Cenap Şahâbeddin). ● Sûr-gâh (-geh) ( ﺳﻮﺭﮔﻪ – ﺳﻮﺭﮔﺎﻩ ) tür. i. (Fars. yer bildiren -gāh > -geh ekiyle) 1. Düğün evi. 2. Eğlence ve cümbüş yeri: Eğerçi sûr-geh de sûretâ bâzîçedir ammâ / Hayâl-i zıl hakāyık-bîne a’lâ cây-ı ibrettir (Karagöz Gazeli). Bu sûr-gâh-ı fenâya gelir o denlü kesel (Nâilî). Çeng ü çağâne ile memlû bir sûr-gâha benzetir (Ziyâ Paşa). ● Sûriyye Bk. SÛRİYE ● Sûr-nâme Bk. SURNÂME
( ﺻﻮﺭ ) i. (Ar. ṣūr ) 1. İçi boru gibi boş olan ve üfürülmek sûretiyle ses çıkarılan büyük boynuz, nefir. 2. din. Öldürücü ve diriltici güce sâhip ilâhî nefhanın üfürülmesinde vâsıta olan ve isminden dolayı boruya benzetilen şey [İslâm inanışına göre dört büyük melekten İsrâfil, Allah’ın emriyle sûra üç defa üfürecek; birincide başlayacak olan kıyâmetin dehşetiyle yerler, gökler sarsılacak, ikincide bütün canlı varlıklar ölecek, üçüncüde ise insanlar hesâba çekilmek üzere yeniden dirilecektir]: Çıkar pambuk kulağından gözün aç / Ki haşr oldu vü çalındı bugün sûr (Nesîmî’den). Etmedi âhım eser vay be cefâ-ger sana / Ede mi sûr kıyâmette aceb kâr sana (Zâtî). Ey sûr-ı kıyâmet yine gavgā ise maksûd / Kaldırma bizi hâkte âsûde yatarken (Âtıf’tan).