geçişli f. (< yeni+le-mek ) 1. Eskisinin yerine yenisini koymak, yenisini almak: O!… arkadaş fesini yenilemişsin! Tebrik ederim. Kaça aldın? (Fâik Reşat). Benim babam merhum olmuş bir adamdır. Ben babamı yenilemek istemiyorum (Burhan Felek). Recep, sen çay kadehlerini ne zaman yeniledin? (Burhan Felek). 2. Tâmir edip yeni duruma getirmek: Kandilli’nin bu târihî ve eski sarayını kayın pederi Üçüncü Sultan Ahmed nâmına yeniliyor (Sâmiha Ayverdi). 3. Yeniden yapmak, tekrar yapmak: “Aboneyi yenilemek.” Birkaç seneden beri kontratı yenilemek, kirâları almak gibi işleri yüklenen Mümtaz, onu hatta dükkânında ve karşısında iken bile görmenin ne kadar güç olduğunu bilirdi (Ahmet H. Tanpınar). 4. Daha yeni ve gelişmiş olan bir teknoloji veya sisteme geçmek, iyileştirmek, modernize etmek: Deniz nakliyemizi ıslah etmek ve yenilemek ve umumiyetle tarifeler üzerinde ucuzluğa ve kolaylığa gitmek yolumuzdur (TBMM). 5. Değiştirerek yeni bir biçim vermek, reforme etmek: Şu anda bu proje, düşünsel, siyasal, ekonomik, toplumsal ve psikolojik alanda iflas etmiş bulunuyor. Bir alternatif proje, bir diriliş ve yenileme projesi bulmaktan başka seçenek kalmamıştır (TUD).