( ﺍﻋﻀﺎﺀ ) i. (Ar. ‘użv ’un çoğul şekli a‘żā’ ) 1. Vücûdu meydana getiren parçalar, organlar; organ: Vücûdundaki âzânın her biri bir başka emele mâlik imiş gibi ayrı ayrı titremeye başladı (Nâmık Kemal). Cümle âzam isyanda (Orhan V. Kanık). 2. Bir bütünün parçaları: Atâullah Beyefendi bu hikâyemizin en mühim âzâsından biridir (Ahmed Midhat Efendi). 3. Herhangi bir kuruluş, birlik, komisyon vb.ne bağlı olan kimse, üye [Kelime Türkçe’de bu anlamda tekil gibi kullanılmıştır]: Brüksel parlamentosunda âyan âzâsının en mümtazlarından Edmon Riçkar… (Cenap Şahâbeddin). Câfer Tayyarlar faal âzâları idi (Hâlide E. Adıvar). Hatta bir zamanlar İttihat ve Terakkî’nin faal bir âzâsı olarak Meşrûtiyet’in ilk yıllarında Arnavutluk’a gönderilen hey’et-i nâsıha arasında o da vardı (Ahmet H. Tanpınar). ѻ Âzâ olmak: Bir kuruluşa, birliğe üye olarak girmek. Âzâ yapmak: Üye olarak kaydetmek, üyeliğe kabul etmek: Sakın beni kulübünüze âzâ yapmayın (Hâlide E. Adıvar).