Açıklama
af olmak
Örnek
Tevbe istiğfar ederiz, af olur günâhımız, / Koç kuzu kurban kesip de erenlerden geliriz!
Kaynak Borlu Kemalî Baba, 57
Kişi Borlu Kemalî Baba
af olmak
Tevbe istiğfar ederiz, af olur günâhımız, / Koç kuzu kurban kesip de erenlerden geliriz!
Kaynak Borlu Kemalî Baba, 57
Kişi Borlu Kemalî Baba
Arapça ʿafv kökünden gelen 14 sözcük:
afüvmuafmâfüvistifâaffetmekaffolmakaffıumûmîaffedilmekaffedilmezaffeylemekaffolunmakaffettirmek +1 ›Cezası saklı olarak, ceza almama. İLE/VE Tüm yanlış/ceza kayıtlarının silinmesi.
affedilmek affetmek affettirmek affeylemek affolunmak genel af özel af umumi af Bir suç işleyeni kusur ya da hata yapanı bağışlama Görevden çıkarılma
Ardından gelebilecekler: f ile başlayan 798 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: a ile biten 2.191 sözcük →
“af” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“af” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Arapça ʿafv
1. Bir suç işleyeni, kusur veya hata yapanı bağışlama
2. Görevden çıkarılma
Birleşik sözler: affedilmek, affetmek, affettirmek, affeylemek, affolunmak, genel af, özel af, umumi af
“af” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﻋﻔﻮ ) i. (Ar. ‘afv > ‘aff ) 1. Suç, kusur ve hatâyı cezâlandırmama, bağışlama: Çünkü bu ses ümîdin ve affın sesiydi (Abdülhak Hâmit). Sevdiğinin her zaman affına müstahaksın (Orhan S. Orhon). 2. Mâzur görme, mâzur görülme: Câriyeler hakkındaki af ve müsâmahası… (Sâmipaşazâde Sezâî). Huzûr-ı şâhânede öyle bir sürç-i lisan ettin ki bundan sonra ne tâmiri ne affı kābildir (Sâmiha Ayverdi). 3. eski. Görevden, işten uzaklaştırılma: “Müdürlükten affını istedi.” 4. hukuk. Suçlunun cezâsını indirme veya tamâmını bağışlama: “Yakında af çıkacak diye seviniyor.” ѻ Af buyurun: Söylenecek sözden önce kullanılan “affedersiniz” mânâsında nezâket sözü: Nasıl söyleyeyim, af buyurun… (Sait Fâik). Af dilemek: Özür dilemek: Dudağımda, çarptığım boş sandalyelerden bile af dileyen nâzik bir gülümseme var (Yusuf Z. Ortaç). Af etmek: Bk. AFFETMEK . Affını dilemek (istemek, istirham etmek…): Verilen bir işi veya görevi yapamayacağını özür dileyerek bildirmek: Kuşadası İnas Rüştiyesi müdürlüğümden affımı istirham ederim (Reşat N. Güntekin). Affınıza mağrûren: “ Affedeceğinize inanmanın verdiği güvene dayanarak, affınıza sığınarak” anlamında nezâket sözü. Aff-ı umûmî: AFFIUMUMÎ .