İlişkililer gönül ilişkisi · sevi · aşkça · aşklamak · aşklı · aşksal · aşksız · aşklanmak · aşkımsı · aşk evliliği · aşk düğümü · aşk yuvası · +7 ›
Bu başlığın açıklaması henüz eklenmemiş.
İlişkililer gönül ilişkisi · sevi · aşkça · aşklamak · aşklı · aşksal · aşksız · aşklanmak · aşkımsı · aşk evliliği · aşk düğümü · aşk yuvası · +7 ›
Bu başlığın açıklaması henüz eklenmemiş.
Arapça ?işḳ kökünden gelen 7 sözcük:
ışkmâşukaşksızmuâşakataaşşukaşklanmakİçine girme isteği/coşkusu ile. İLE/VE/||/<>/> İçine alma isteği/coşkusu ile.
İki kişi, birbirini sever ve birlikte olurlarsa MUTLULUK olur. İki kişiden, biri sever de öbürü kaçarsa AŞK olur. İki kişi, birbirini sever de kavuşamazlarsa EFSANE olur.
Gurur verir. İLE/VE Anlayış verir. İLE/VE Yok/ifnâ eder. İLE/VE Yaşam verir.
Aklın gereği/terbiyesi/zekâtı. VE/||/ Sözün gereği/terbiyesi/zekâtı. VE/||/ Gönlün gereği/terbiyesi/zekâtı.
Bulunur, bulmak gerekir. VE/||/<>/> Bilinir, bilmek gerekir.
Aklınızı kullandığınız kadar aşkınızı kullanmazsanız, denge/yi tutturamazsınız.
"Evet!" diyememektir. VE/||/ "Hayır!" diyememektir. VE/||/ Soruyu anımsayamamaktır.
Birlikte gülebiliyorsak. İLE/VE/||/ Birlikte ağlayabiliyorsak. İLE/VE/||/ Birlikte susabiliyorsak.
Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.465 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: a ile biten 2.191 sözcük →
“aşk” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“aşk” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Arapça ʿışḳ
Bir kimse veya bir şeye karşı duyulan çok kuvvetli sevgi ve bağlılık duygusu; sevi, amor
Birleşik sözler: aşk ateşi, aşkmerdiveni, ilahi aşk, ilanıaşk, karşılıksız aşk, mecazi aşk, platonik aşk, yasak aşk, yıldırım aşkı
“aşk” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﻋﺸﻖ ) i. (Ar. ‘işk ) 1. Bir kimse veya bir şeye karşı duyulan çok kuvvetli sevgi ve bağlılık, aşırı muhabbet: Aşk içre azâb olduğun ondan bilirim kim / Her kimse ki âşıktır işi âh u figandır (Fuzûlî’den). Senin için aşk oduna yandım (Pir Sultan Abdal). 2. Şiddetli istek, tutku: Çeliğe su vermek onun aşkıydı (Ömer Seyfeddin). Bizdik o hücûmun bütün aşkıyle kanatlı (Yahyâ Kemal). 3. Kadın ve erkek arasındaki çok kuvvetli duygu, sevgi bağı: Bu ihtiyar koca ile bu genç zevcenin aşkı ve anlaşması gibi idi (Ahmet Hâşim). İstanbul’un öyledir bahârı / Bir aşk oluverdi âşinâlık (Yahyâ Kemal). Ondan evvel Osman Bey’in Şeyh Edebâlî’nin kızı Mal Hâtun’la olan aşkı vardı (Ahmet H. Tanpınar). 4. tasavvuf. Hakk’ın zuhûruna sebep olan ilk sıfat [Allah bilinmeyi arzulamış, bu arzu ve aşk kâinâtın yaratılmasına sebep olmuştur. Aşk, Hakk’ın zâtına izâfe edilen ilk sıfatı ve ilk zuhûrudur. Mutasavvıflara göre aşk, Hak yoluna giren kimseyi Allah’a eriştiren en kısa yoldur]: Ser-menzil-i her murâda rehberdir aşk / Keyfîyyet-i her kemâle mazhardır aşk / Gencîne-i kâinâta gevherdir aşk / Her sâdır olan neş’eye masdardır aşk (Fuzûlî). ѻ Aşk ile: Büyük bir arzu ile, cân u gönülden. Aşk olmadan meşk olmaz: Arzu ve istek olmadan bir şey yapılamayacağını anlatmak için kullanılır: O halde önce isteyeceksiniz. Aşk olmadan meşk olmaz (Ergun Göze). Aşk olsun: 1. Çok beğenilen bir şey karşısında, “Bravo, âferin!” anlamında takdir sözü olarak kullanılır: Ey serimîmâran, himmetine ve kudretine bin aşk olsun! (Rûşen E. Ünaydın). Aşk olsun, hani ben hovardalığı sevmem, ama iyi yapana da bayılırım (Burhan Felek). 2. Sitem sözü olarak kullanılır: “Aşk olsun, neden gelmedin?” 3. İçki meclislerinde “âfiyet olsun” anlamına gelir: Dolular boş ola boşlar dolsun / Sen hemen iç paşam aşk olsun (Enderunlu Fâzıl’dan). 4. Tarîkat ehli arasında hayır temennîsi olarak kullanılır. Aşk yapmak: Cinsel ilişkide bulunmak, sevişmek [Batı dillerinden çeviri olup son zamanlarda kullanılmaya başlanmıştır]: Dilimize son zamanlarda giren “Aşk yapmak” söyleyişi, aşkı maalesef sâdece cinsel alana indirgeyen maddeci görüşün tesiriyle yaygınlaşmış bulunmaktadır (İlhan Ayverdi). Aşka düşmek: Âşık olmak. Aşka gelmek: Şevk ve heyecâna kapılmak, coşmak: Şimdi hepsi aşka gelerek kimi sırtından kürkünü, kimi parmağından yüzüğünü, kuşağından kesesini çekip bağışlıyordu (Safiye Erol). … Aşkına: … Uğruna, yoluna, hürmetine: Pîrim Ali on iki imam aşkına (Pir Sultan Abdal). Allah aşkına, bende biraz gayret bırak ki vedâ edebileyim (Nâmık Kemal). Pâdişâhımız Süleyman Gāzi aşkına şu sözümü dinleyiniz (Ömer Seyfeddin). ● Aşk-baz Bk. AŞKBAZ . ● Aşkî ( ﻋﺸﻘﻰ ) sıf. (nispet eki -і ile) Aşka âit, aşka dâir: Ben belâ-yı aşkîyim âlem niyâz eyler bana (Leskofçalı Gālib). ● Aşkiyat ( ﻋﺸﻘﻴّﺎﺕ ) i. ( ‘aşḳі > ‘aşḳiyye ’den çoğul eki -āt ile aşḳiyyāt ) Aşkla ilgili şeyler.