İlişkililer çarpmak
Açıklama
al düşmekTDK- cin/şeytan çarpmak.
Örnek
Seni, aldığımda el kadardın, koçlar gibi edip de vermedim mi, ala düşmüş anana?
Kaynak B Yıldız, Dünyadan Bir Atlı Geçti, 29
İlişkililer çarpmak
al düşmekTDK- cin/şeytan çarpmak.
Seni, aldığımda el kadardın, koçlar gibi edip de vermedim mi, ala düşmüş anana?
Kaynak B Yıldız, Dünyadan Bir Atlı Geçti, 29
Parlak kırmızı renk. | Bu renkte olan. | Aşırı derecede olan. | Komünist. | Genellikle küçük yaşlarda görülen, bulaşıcı, yüksek ateşli, kırmızı renkte geniş lekeler döktüren, kuluçka dönemi üç dört gün süren tehlikeli hastalık. | Altın.
Aldatma, dek, dolap, hile. İLE Kırmızı, kızıl, kanın rengi. | Kırmızı renkte olan. | Dorunun açığı, kızıla çalan. | Yüze sürülen pembe düzgün, allık. İLE Alüminyum'un simgesi.
Ardından gelebilecekler: l ile başlayan 432 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: a ile biten 2.191 sözcük →
“al” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“al” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Alüminyum elementinin simgesi
► hile
(Resim) Nar çiçeği rengi, alev kırmızısı.
Fr. vermillon · Alm. Vermillonrot
“al” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
i. (Eski Türk. āl ) [Kelime Türkçe’de daha çok Farsça gibi telaffuz edilerek âl şeklinde (l ince olarak) kullanılmış, ayrıca Farsça’ya da geçmiştir] Hîle, kurnazlık, düzen, dalavere, desîse: Avcı ne kadar âl bilse ayı o kadar yol bilir (Atasözü). Elde ol mey-gûn ayağı kim müdâm ol can tutar / Andan ey aklım hazer kıl âl ile aslan tutar (Zâtî). Tulundu (battı) mihr-i cemâli bozuldu erkânı / Vebâle koydular âl ile Âl-i Osmân’ı (Taşlıcalı Yahyâ). Aldın netîce gönlümüz ey şûh âl ile (Fıtnat Hanım). ѻ Âl etmek (eylemek): Hîle yaparak aldatmak, oyun etmek: Neyledin bilmem ne âl ettin ne efsûn eyledin (Recâîzâde M. Ekrem).
Alüminyum elementinin sembolü.
i. (Eski Türk. āl “turuncu renkte ipekli kumaş; turuncu rengi”) [Kelime Rusça’ya, Kafkas ve Balkan dillerine, ayrıca āl şeklinde Farsça’ya da geçmiştir] 1. Pembeye kaçan parlak kırmızı renk: Her rengi istemez gözümüz şimdi aldadır / İspanya dalga dalga bu akşam bu şaldadır (Yahyâ Kemal). 2. Kadınların yanaklarına renk vermek için kullandıkları kırmızı boya, allık. ♦ sıf. 3. Pembeye kaçan, nar çiçeği renginde olan, parlak kırmızı: “Al yanak.” “Al kadife.” Billûr kadehlerdeki buzlu muattar al mâyi ile boğazlarımızı serinlettik (Ahmet Hâşim). 4. (At için) Açık doru: Yandım şunun âh al atından (Muallim Nâci). ѻ Al al olmak: (Yanak için) Pençe pençe kızarmak, kıpkırmızı olmak: Kendimi beğendiremediğime hükmettiğim için böyle demiştim. Kadın al al oldu (Refik H. Karay). Al basmak: Albastı hastalığına yakalanmak: Bir iki gün sonra lohusayı al basınca akılları başlarına gelmiş (Reşat N. Güntekin). Al giyen alınır (Al giymedim ki alınayım): Suçu olan alınır, suçu olmayana alınacak, korkacak ne var? Al kanlara boyanmak: Vurulmak, kanlar içinde kalmak: Allah dedim yatağana dayandım / Ben seninçün al kanlara boyandım (Türkü – Ö.T.S.). Al kiraz üstüne kar yağmış: En olmaz denilen şeyin bile olabileceğini anlatmak için kullanılır. Alı al, moru mor (Alı alına, moru moruna): Heyecan ve telâştan yüzü kıpkırmızı olmuş, pençe pençe kızarmış veya morarmış (durumda): Nerîman alı al moru mor bir halde dışarı çıktı (Hüseyin R. Gürpınar). ■ Al kelimesi, Osmanlı Türkçesi’nde bâzı Farsça tamlamalarda Farsça gibi telaffuz edilerek âl şeklinde ( l ince olarak) kullanılmıştır: Reng-i âl: Al renk. Ruhsâr-ı âl: Al yanak. Rûy-ı âl: Pembe yüz.
[ l ince] ( ﺁﻝ ) i. (Ar. āl “aşîret, akrabâ”dan) 1. Âile, evlât, ahfat: “ Âl-i Resul (nebevî): Hz. Peygamberin âilesi, evlâtları.” Kıl bu dergehte fedâ-yı dil ü can / Ey olan âşık-ı âl-i nebevî (Hersekli Ârif Hikmet). 2. Hânedan, sülâle: “ Âl-i Osman.” “Âl-i Abbas.” Harp açtı adûya âl-i Osman / Merdim diyene göründü meydan (Nâmık Kemal).