Sözlük › H › hal

hal

ar.türkçesi varken

İlişkililer bandabuliya · vaziyet · hallaşmak · hallenmek (birine) · halleşmek · Hal bilmez · hal hatır dinlememek · tini mini hal · ıslah-ı hal etmek · kalın

Açıklama

  1. eskiden l kalın şimdi İstanbul Türkçesinde ince okunuyor.
  2. hall durum Ne ise halın o çıksın falın

Örnek

Soğuduktan sonra fala bakacak kişi tarafından çoğu kez, 'ne ise halin, o çıksın falin' denerek açılır ve telvenin fincanda bıraktığı şekiller benzetilerek, içe doğan şeyler söylenir., KurukahveciMehmetEfendi, 2014 Hal ile nasihat kâl ile nasihatten iyidir Yaşayışla öğüt verme, örnek olma, söz ile öğüt vermekten iyidir. Sahaf Nusret

Yıl/Tarih 25.6.2011

Köken ailesi

Arapça ḥāl kökünden gelen 34 sözcük:

hâlâhemeahvalbeherhâlenmahlû’derhâlhaldaşhallâlhemhâlherhâltahlil +21 ›

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları bandabuliya vaziyet
Doğrudan ilişkili sözcükler hallaşmak hallenmek (birine) halleşmek

“hal” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “hal” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

Fark kayıtları

fark (ile)HÂL ile MAKAM

Her bireye bakma, kişilerin hallerine bak. Hangisinin hâli kâmilse ona bak.

fark (ile)HAL/HALLE ile/||/<> PAZAR/BAZAR ile/||/<> KAPAN/KABBAN

Sebze meyve bakliyat vb nin satıldığı yer

fark (ile)MODE/MOOD/MODUS/MODUS/KİP/HAL/TAVIR/CİHET ile/||/<> MODALITY/MODALITÉ/MODUS/MODALITÄT/KİPLİK/MÜVECCEHİYET

(Lat. modus = ölçü, kural) : (Klasik mantıkta) Tasımın çıkarım kuralları. // Her tasım belirli bir kipe göre kurulmuştur ve tasımın kipi ile -> figürü arasında bir ilgi vardır. 4 tasım figüründe toplam olarak 19 tasım kipi vardır: barbara,…

fark (ile)SOBRE/DURU/MÜNAKKAH ile/||/<> CLEAR/CLAIRE/KLAR/DURU/BERRAK ile/||/<> STATE/ÉTAT/ZUSTAND/DURU/HAL ile/||/<> CLAIRE/DURU/BERRAK

Fazlalıklardan, kıtıklardan arınmış olan söz, yazı. @@ İçerdiği taneciklerin çok küçük olmaları nedeniyle içinden geçen ışığın saçılmadığı çözeltilerin niteliği. @@ Değişkenlerin değerleri verildiğinde, dizgenin kesinlikle tanımlanan…

fark (ile)HAL ile/||/<> STATE/ÉTAT/ZUSTAND/HAL ile/||/<> CAS/HAL ile/||/<> HAL/SÜREÇ VE İSİM ÇEKİMİ

Damdaki karları kürümek ya da harman yerindeki samanları bir araya getirmek için kullanılan araç. (Türközü *Posof -Kars) @@ Nesnelerin kesin olarak tanımlanmış koşullardaki ortak niteliklerinin tümüne verilen ad. anlamdaş durum. @@…

fark (ile)FOOD MARKET/HÂL ile/||/<> HÂL/DURUM ile/||/<> HÂL

Sebze, meyve, bakliyat vb. nin satıldığı pazar yeri. @@ bk. durum @@ Azerbaycan Türkçesi: hal; Türkmen Türkçesi: düşüm; Gagauz Türkçesi: hal; Özbek Türkçesi: kelişik; Uygur Türkçesi: keliş; Tat:kileş;Başkurt Türkçesi: kileş;Kmk: padej ~…

fark (ile)HAL ile/||/<> DURUM/HAL

Damdaki karları kürümek ya da harman yerindeki samanları bir araya getirmek için kullanılan araç. (Türközü *Posof -Kars) | Nesnelerin kesin olarak tanımlanmış koşullardaki ortak niteliklerinin tümüne verilen ad. anlamdaş durum. |…

fark (ile)HAL ile/ve AN
fark (ile)HAL ile MAKAM
fark (ile)HAL ile/ve HAVA
köken / yönelim (< >)İLİM ve/> HAL

İlim, hale inkılâp etmezse, hiçbir değer ifade etmez.

fark (ile)KÂL ile HÂL
köken / yönelim (< >)HAL ile/ve/< DİL

Her dille karışıktır hal dili.

fark (ile)HAL ile/ve AN
fark (ile)HAL ile/ve HAVA
yerine / değilMALÛMÂT değil HAL

Hâlsiz ilim, ihyâ edeyim derken imhâ eder.

köken / yönelim (< >)KÂL ve/> HÂL ve/> SÜKÛT
yerine / değilMALÛMAT değil HAL
köken / yönelim (< >)HAL ve/> MAHAL ve/> TAHALLÜL
yerine / değilDİL değil HÂL

Sözcüklerle. İLE/VE/DEĞİL/<> Kendi.

köken / yönelim (< >)İLİM ile/ve/||/<>/< DURUM/HÂL

Önce durum/hâl gerek... Neylesin, ilim.

yerine / değilHALLE değil/yerine/= HAL

Sebze meyve bakliyat vb nin satıldığı yer

fark (ile)SAÇAK ÖPME ile/||/<> DETHRONEMENT/DEPOSITION/DÉTHRONEMENT/DÉPOSITION/ENTTHRONUNG/TAHTTAN İNDİRMEK/HAL

Sarayda bayramlaşma törenine katılan büyüklerin, padişahın tahtından sarkıtılmış saçakları öpmesi. @@ Hükümdarlıktan düşürmek.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: l ile başlayan 432 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: h ile biten 153 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“hal” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

Köken: Arapça ḥall

1. Çözme, çözülme

2. ► çözüm

3. ► eritme

4. Karışık bir sorunun içinden çıkma, sonuca varma

Birleşik sözler: hal çaresi, halletmek, hallihamur, hallolmak

Güncel Türkçe Sözlük (2)

Köken: Fransızca halle

Sebze, meyve, bakliyat vb.nin satıldığı yer

Güncel Türkçe Sözlük (3)

Köken: Arapça ḫalʿ

Tahttan indirme

Birleşik sözler: haletmek

Güncel Türkçe Sözlük (4)

Köken: Arapça ḥāl

1. ► durum

2. Tutum, tavır

3. Şimdiki zaman, içinde yaşanılan zaman

4. ► takat

5. Kötü durum, sıkıntı, dert

Birleşik sözler: hâl değişimi, hâl dili, hâl eki, hâl tercümesi, hâlihazır, arzuhâl, behemehâl, fevkalade hâl, hasbihâl, herhâl, her hâlükârda, hüsnühâl, ilmihâl, iyi hâl, lisanıhâl, medeni hâl, olağanüstü hâl, seferî hâl, tercümeihâl, yalın hâl, aksi hâlde, fena hâlde, herhâlde, her hâlde, o hâlde, şu hâlde, ay hâli, eşitlik hâli, insan hâli, insanlık hâli, isim hâli, keyif hâli, nez hâli, ruh hâli, vasıta hâli, yönelme hâli, yükleme hâli, kendi hâlinde, koro hâlinde, orta hâlli

Dilbilim Terimleri Sözlüğü, 1949
Fizik Terimleri Sözlüğü, 1983

Nesnelerin kesin olarak tanımlanmış koşullardaki ortak niteliklerinin tümüne verilen ad. anlamdaş durum.

İng. state · Fr. état · Alm. Zustand

Gramer Terimleri Sözlüğü, 2003

bk. durum

İktisat Terimleri Sözlüğü, 2004

Sebze, meyve, bakliyat vb. nin satıldığı pazar yeri.

İng. food market

Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu, 1997

Azerbaycan Türkçesi: hal; Türkmen Türkçesi: düşüm; Gagauz Türkçesi: hal; Özbek Türkçesi: kelişik; Uygur Türkçesi: keliş; Tat:kileş;Başkurt Türkçesi: kileş;Kmk: padej ~ geliş;Krç.-Malk.: boluş;Nogay Türkçesi: kelîs Kazak Türkçesi: septew;Kırgız Türkçesi: cöndömö;Alt:: kubultkış;Hakas Türkçesi: padej ~ hubulthıs;Tuva Türkçesi: padej; Şor Türkçesi: keliş; Rusça: padej

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976

Damdaki karları kürümek ya da harman yerindeki samanları bir araya getirmek için kullanılan araç. (Türközü *Posof -Kars)

Etimoloji Sözlüğü (1)

‘harman yerinde sap toplamak için kullanılan bir araç’

‘Kar küremek için kullanılan büyük kürek’ olarak da kullanılır. Ağızlarda hel olarak da geçer.
Kökeni karışıktır.
Tietze: ZBalk 18: 176/115; Dankoff (ALT E 115) Ermenice (yer.) hal veya hel (Hemşin) biçimiyle birleştirmiştir. Ermenice hal veya hel biçimleri için bk. Adjarian: MSL 20: 162.

Etimoloji Sözlüğü (2)

‘harman yerinde sap toplamak için kullanılan bir araç’

‘Kar küremek için kullanılan büyük kürek’ olarak da kullanılır. Ağızlarda hel olarak da geçer.
Kökeni karışıktır.
Tietze: ZBalk 18: 176/115; Dankoff (ALT E 115) Ermenice (yer.) hal veya hel (Hemşin) biçimiyle birleştirmiştir. Ermenice hal veya hel biçimleri için bk. Adjarian: MSL 20: 162.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“hal” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

HAL (1)

[ l ince] i. (Fr. halle ) Üstü kapalı pazar yeri: “Sebze hali.” “Meyve hali.”

lugatim.com/s/HAL
HAL (2)

[ l ince] ( ﺧﻞّ ) i. (Ar. ḫall ) Sirke: “ Hâmız-ı hal: Sirke asidi.” “ Rûh-i hal: Sirke rûhu (aseton).” Bir midir ikisi de şîrâ-yı engür iken / Neşve-i bâde-i gülgûnla keyfiyyet-i hal (Veysî). ● Hallî ( ﺧﻠّﻰ ) sıf. (nispet eki -і ile ḫallі ) Sirkeyle ilgili, sirke karakterinde olan [Fr. Acéteux, acétique “aseto asit” karşılığı]: “Devâ-yı hallî.” “Hâmız-ı hallî.” ● Halliyye ( ﺧﻠّﻴّﻪ ) sıf. Hallî kelimesinin tamlamalarda ortaya çıkan aynı mânâdaki müennes şekli [Fransızca Acétolés “asetole” karşılığı].

lugatim.com/s/HAL
HÂL (1)

[ l ince] ( ﺧﺎﻝ ) i. (Ar. – Fars. ḫāl ) Vücuttaki küçük esmer benek, ben: Arz etti hâl-i la’lini ağyâra âh kim / Islanmaz ol halîlimin ağzında mercimek (Yahyâ Bey’den). Gördü ki tâ peştemal bağının yanında biri siyah, biri kumrala mâil iki büyük hâli var (Nâmık Kemal). Gerdendeki hâller safâ-ver (Cenap Şahâbeddin). ● Hâl-dar ( ﺧﺎﻟﺪﺍﺭ ) birl. sıf. (Fars. dār “sâhip ve mâlik olan” ile ḫāl-dār ) Benli, beni olan: “ Ruhsâr-ı hâl-dar: Benli yanak.”

lugatim.com/s/HÂL
HÂL (2)

[ l ince] ( ﺣﺎﻝّ ) sıf. ( Ar. ḥulūl “girmek”ten ḥāll ) Hulûl eden, giren: “ Sâl-i hâl : Giren sene.” “ Şehr-i hâl: Giren ay.” “ Çankaya” ile Türkiye cumhurbaşkanı’nı kastetmek bu çeşit mürsel mecaz için örnek teşkil eder. Bu, bir yere âit ismi onun muhtevâsına verme yoludur. (…) eski kitaplarda “zikr-i mahal irâde-i hâl” diye anılırdı (Kaya Bilgegil).

lugatim.com/s/HÂL
HÂL (3)

[ l ince] ( ﺧﺎﻝ ) i. (Ar. ḫāl ) Annenin erkek kardeşi, dayı: Hasan ve Hüseyin ki hâlleri Kāsım ibn-i Resûlullah’tır (Fuzûlî).

lugatim.com/s/HÂL
HAL (3)

[ l ince] ( ﺣﻞّ ) i. (Ar. ḥall ) 1. Bağlı bir şeyi, bir düğümü açma: Ukde-i hâtırı biz halle şitâb ettikçe / O büt-i serkeşin ebrûları pür-çîn oldu (Nedim). 2. Bir işin zor ve karanlık taraflarını çözme, çözümleme: “Hal çâresi aramak.” “Hal yolu bulmak” “Hall-i müşkilât.” İşte Trablus meselesinin halli zamânı gelmişti (Ömer Seyfeddin). Bu meseleyi halle teşebbüs eden mütefekkirin diyorlar ki (Cenap Şahâbeddin). 3. Erime, eritme. 4. Bir birleşiği unsurlarına ayırma, tahlil, analiz. 5. edeb. Nazım hâlindeki bir sözü nesre çevirme. Karşıtı: AKİT 6 . ● Hallî ( ﺣﻠّﻰ ) sıf. (nispet eki -і ile) Çözümlemekle, tahlille ilgili. ● Halliyye ( ﺣﻠّﻴّﻪ ) Hallî kelimesinin tamlamalarda ortaya çıkan aynı mânâdaki müennes şekli: “ Hendese-i halliyye: Analitik geometri.”

lugatim.com/s/HAL
HAL (4)

[ l ince] ( ﺣﺎﻝ ) i. (Ar. ḥāl ) 1. Bir şeyin içinde bulunduğu şartların ve niteliklerin bütünü, durum: Bu bir keşkül-i Hak’tır rızkımı Mevlâ verir / Kimseye etmem şikâyet hâlimi Allah bilir (…). Ey beni ta’yîb eden hâl-i perîşânım görüp (Leskofçalı Gālib). Bir türlü îtirâf-ı hal edemedi (Hüseyin R. Gürpınar). 2. Davranış, tutum, tavır: Her hal ve hareketi bize kanâat veriyor ki Türk neferi elindeki tüfeği zâbitinin emri üzre istîmalden hiç, hiçbir kâr, hatta şan ve şeref bile beklemiyor (Cenap Şahâbeddin). Nerîman bu hâneye gelmezden evvel kocanda bu haller var mıydı? (Hüseyin R. Gürpınar). 3. Geçmiş ile gelecek arasındaki içinde bulunulan, yaşanmakta olan zaman: Giden gelmez gelen meşkûktür bil kadrini hâlin / Bu dehrin mihnet ü zevki bütün efkâra tâbidir (Ziyâ Paşa’dan). Hal ve târih birbirine karışarak hezeyan hâlinde dimâğıma hücum ediyor (Ömer Seyfeddin). Üç zaman var, mâzî, müstakbelle hal / Bir düşün mâzîde neydin yâ ne oldun işte hal (Ken’an Rifâî). 4. mec. Güç, kuvvet, tâkat, mecal: Yorulmağa eğer hâli var ise (Pir Sultan Abdal). Anadolu’dan İstanbul’a, oradan kışlağa, kışlaktan serhadlere varıncaya dek orduda hal kalmıyor (Safiye Erol). 5. tasavvuf. Kulun gayreti ve kastı olmadan sırf Allah’ın bir lutfu olarak kalbe gelen mânâ, feyiz, bunun dervişe geçici olarak verdiği coşkunluk ve cezbe: Hîle ile hud’a ile hâl olmaz (Pir Sultan Abdal). Hâl olan yerde kıyl u kāl olmaz / Eline vâizin kitâbın ver (Rûhî-i Bağdâdî). ♦ dilb. 6. Bir ismin cümle içinde başka bir kelimeyle ilgi kurmak üzere yalın olarak veya ek alarak girdiği durum, ahvâl-i isim: “Türkçe’de ismin yalın, bulunma, çıkma, eşitlik, ilgi, vâsıta, yönelme ve yükleme halleri vardır.” 7. Şimdiki zaman. 8. Zarf. ѻ … Hal almak: … Duruma gelmek: “Tehlikeli bir hal aldı.” “Sıkıcı hal alıyor.” Hal böyle iken: Vaziyet böyle iken, durum bu halde iken. Hal dili: Konuşma yoluyle değil hal ve duruşun ifâde ettiği mânâ, uyandırdığı etki, lisân-ı hal: Muhiddin’e hal diliyle / Yolun sırrın soran gelsin (Pir Sultan Abdal). Onlar bir ihtiyar tavrı ve hal diliyle derler ki… (Ahmed Midhat Efendi). Hal ehli (sâhibi): tasavvuf. Gönlü Allah aşkı ile dolu olan, bildiklerini sözde bırakmayıp fiile geçiren Allah’ın sevgili kulları için kullanılır: Mâzî ile müstakbele sarf eyleme ömrü / Sözün dinle kelâm-ı ehl-i hâli gayra benzetme / Bilirsin vâizâ çok fark vardır kālden kāle (Şeyhülislâm Yahyâ). Hal hatır sormak: Bir kimseye “Nasılsınız?” diyerek ne durumda olduğunu ve yakınlarının hâlini sormak: Üst üste haber gönderiyor, hal hatır soruyor (Ahmet H. Tanpınar). O masa senin, bu masa benim, dolaşıp hal hatır soruyorlar (Burhan Felek). Herkes birbiriyle “merhaba” diye selâmlaştı. Hal hatır soruldu, havadan sudan konuşulup Allah’a şükredildi (Târık Buğra).   (–diği) halde: Rağmen [Genellikle fiili olumsuzluk mânâsı taşıyan cümlelerde kullanılır]: Bütün yeni fikirlerin doğduğu memleket Fransa olduğu halde ne gariptir ki yenilikten en fazla çekinen yine Fransa’dır (Ahmet Hâşim). O kadar fenâ olmuştum ki dizimin sarılması bittiği halde kımıldayamıyordum (Peyâmi Safâ). Halden anlamak (bilmek): Karşısındakinin şartlarını takdir ederek anlayış göstermek: Halden anlar isen haldaş olalım (Karacaoğlan). Söylerim söylerim sözümden almaz / N’ideyim câhildir hâlimden bilmez (Karacaoğlan). Sen her zaman böyle anlayışlı / Halden bilir sevdiğim olasın (Câhit S. Tarancı). Halden (Halden hâsıldan) düşmek (kalmak): Güçsüz, tâkatsiz kalmak. Halden hâle girmek: Utançtan veya çektiği zorluktan kıvranmak, şekilden şekle girmek. Hâle yola girmek: Düzene girmek. Hâle yola koymak (sokmak): Düzene sokmak: Evi, eşyâyı hâle yola koyar koymaz geleceğim diyor (Aka Gündüz). Hâli duman (harap, perîşan, yaman…) (olmak): Çok zor durumda, berbat vaziyette (olmak): Eğer ben de olmasaydım Ali Osman’ın hâli dumandı (Mahmut Yesâri). Hele ilk on beş dakîkadaki oyunumuzla bir gol bulabilseydik adamların hâli duman olurdu (Burhan Felek). Hâli ile hallenmek: Bir kimsenin hâline bürünmek, onun gibi olmak: “Erenler kālimizi hâle tebdil eyleye” atasözü ise yolun yordamın sözüyle kalmayıp hâliyle hallenmeyi dilemek husûsunda kullanılan bir atasözüdür (Abdülbâki Gölpınarlı). Hâli kalmamak: 1. (Zayıflık, yorgunluk veya hastalık sebebiyle) Bir şey yapacak kuvveti kalmamak: “Yürüyemeyeceğim, hâlim kalmadı.” 2. Bir şeyi yapacak maddî gücü olmamak: “Artık masraf edecek hâlim kalmadı.” Hâli nereye varacak?: Gidişini beğenmiyorum, bu gidişle durumu ne olacak? Hâli tavrı yerinde: Hâli, karşısındaki üzerinde iyi tesir bırakacak durumda ölçülü, usturuplu. Hâli üzere: Olduğu gibi: Her şeyi hâli üzere bırakmıştı (Reşat N. Güntekin). Hâli vakti iyi (yerinde): Maddî durumu iyi, rahatça geçinecek vaziyette, zengince: Erzurum’un hâli vakti yerinde bir âilesinin çocuğu imiş (Ahmet H. Tanpınar). Kıyâfetinden, sözlerinden hâli vakti yerinde olduğu anlaşılırdı (Reşat N. Güntekin). Hâli yok: 1. Kuvvetsiz, tâkatsiz: Ateşim yok ama hâlim de yok (Burhan Felek). 2. Maddî durumu zayıf. Hâlimi sorma: Bir kimsenin çok güç durumda kaldığını belirtmek için kullandığı söz. Hâlin nedir diyen olmamak (yok): Kimse ilgilenmemek, ne durumdasın dememek. … Hâlinde: –diği takdirde, … zaman: “İstifâ etmesi hâlinde yeri boş kalacak.” “Uzak bir yere tâyini hâlinde âilesi perîşan olur.” Hâline bakmadan: Gücüm, imkânlarım yeter mi diye düşünmeden: “Hâline bakmadan gençlere ayak uydurmaya çalışıyor.” Hâline köpekler gülüyor (güler): Vaktiyle etrâfına tepeden baktığı halde sonradan çok kötü veya gülünç duruma düşen kimseler için kullanılır. Hâlini beğenmemek: 1. Bir kimseyi gözü tutmamak, ondan şüphelenmek. 2. Bir kimsenin sağlık veya rûhî durumunu bozuk görmek. Hâlini sormak: Sağlığının veya durumunun nasıl olduğunu anlamak için ilgilenmek. Hâl-i hâzır: Bk. HÂLİHAZIR. Hâl-i ihtizar: Can çekişme durumu, hâl-i nezi: Diyojen’e, “Hâl-i ihtizârında na’şını nereye defnedelim?” diye sormuşlar, “Dağın bir tarafına atıverin” demiş (Fâik Reşat). Hâl-i işbâ: Doygunluk durumu. Hâl-i işbâa gelmek: Son haddine kadar dolmak, kaldırabileceği en son noktaya gelmek.   Hâl-i nezi: Ölüm hâli, can çekişme durumu, hâl-i ihtizar, hâlet-i nezi: Ki eğer hastalansa bir lahza / Gelirim hâl-i nez’e ben derhal (Abdülhak Hâmit). Hâl-i pür-melâl: Kederli, perîşan hal. Hâl ü keyfiyet – Hâl-i keyfiyet: Olan biten, durum, vaziyet: “Hâl-i keyfiyet böyle böyle… başımıza geleni anlattım.” ● Hâl-âşinâ ( ﺣﺎﻝ ﺁﺷﻨﻪ ) birl. sıf. (Fars. āşinā “bilen” ile) Halden anlar, halden bilir: Hal-âşinâ olanların vicdânına mürâcaat ederim (Nâmık Kemal). Vaktiyle başından aynı hal geçmiş olan muhibbeler, hâl-âşinâ olan hemşîreler (Ahmet Râsim).

lugatim.com/s/HAL
HAL’

[ l ince] ( ﺧﻠﻊ ) i. (Ar. ḫal‘ ) 1. (Hükümdârı) Tahttan indirme: Deli İbrâhim’in hal’i ve katli esnâsında o kadar zâlim davranan (…) bu acâyip ruhlu âlim (…) Bursa’nın hayâtına oldukça garip bir şekilde girer (Ahmet H. Tanpınar). Hatta Sultan Abdülaziz’in hal’ini hazırlayanların elebaşısı olan Serasker Hüseyin Avni Paşa (…) Soğanağa’daki konağında bir vekiller heyeti toplantısında bastırılarak öldürülmüştü (Sâmiha Ayverdi). 2. Soyma, çıkarma, soyulma, çıkarılma: “ Hal’-i libas: Elbisenin çıkarılması.” 3. (Karısını) Boşama, (karısından) boşanma. ѻ Hal’ etmek: Bk. HAL’ETMEK .

lugatim.com/s/HAL’
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp