Sözlük › A › amin

amin

ünl.

İlişkililer Aminlemek · amin alayı · aspava

Açıklama

  1. din b.
  2. Öyle olsun, Allah kabul etsin anlamlarında, duaların arasında ve sonunda kullanılan bir söz amin alayıa. Eskiden çocukların okula başlarken yapılan ilahili, aminli, hediye vermeli tören

Örnek

Bir gün mektep amin alayına gidecekti.

Kaynak TDK- | RNGüntekin, Damga, 7

Kişi Reşat Nuri Güntekin

Köken ailesi

Arapça emn kökünden gelen 7 sözcük:

emneminme’menme’munteministîman

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler Aminlemek

“amin” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “amin” ile ilişkili sözcükler

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

Fark kayıtları

fark (ile)PEPTİT ile/||/<> STEROİD ile/||/<> AMİN

Amino asitlerden yapılı, suda çözünen, hızlı etkili hormonlardır (insülin). @@ Yağdan türeyen, zardan geçebilen, çekirdeğe etkiyen hormonlardır (östrojen). @@ Tek amino asitten türeyen, ikisi arası özellikte hormonlardır (adrenalin). Üçü,…

fark (ile)ALDEHİT ile/||/<> ALKALOİT ile/||/<> ALKOL ile/||/<> AMİN ile/||/<> AMİT ile/||/<> ESTER ile/||/<> KETON

(kimya) @@ Alkolün oksidasyonuyla oluşan organik bir bileşik. @@ Fonksiyonel aldehit grubu taşıyan, kimyasal olarak asit ve alkole dönüşebilen herhangi bir organik molekül.

fark (ile)AMİN/AMİNE ile/||/<> AMİT/AMİDE ile/||/<> AMONYAK/AMMONİAQUE ile/||/<> AMONYUM/AMMONİUM

Amonyaktaki hidrojen yerine tek değerli hidrokarbonlu köklerin geçmesiyle oluşan ürünlerin genel adı

fark (ile)AMINE/AMİN ile/||/<> AMINE/AMIN/AMİN ile/||/<> AMINE/AMİN ile/||/<> AMINE/AMİN

(kimya) @@ Fonksiyonel NH2 grubu taşıyan herhangi bir bileşik. RCONH2. @@ İşlevsel NH2 grubu taşıyan herhangi bir bileşik. @@ Gıda maddelerinin fermantasyonu ya da kokuşması sırasında, amino asitlerin dekarboksilasyonu sonucu açığa çıkan…

fark (ile)ÂMİN ile/ve ALLAH ALLAH

Dua sonrası zikredilen. İLE/VE Alevî ve Bektâşî'likte dua sonrası zikredilen.

fark (ile)AMİN ile/||/<> ARİLAMİN

... İLE/||/ Anilin tipinde nükleer aromatik amin.

yerine / değilAMİNE değil/yerine/= AMİN

Amonyaktaki hidrojen yerine tek değerli hidrokarbonlu köklerin geçmesiyle oluşan ürünlerin genel adı

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: n ile başlayan 534 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: a ile biten 2.191 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“amin” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

Köken: Arapça āmīn

Dualardan ve hayır dileklerinden sonra “Allah kabul etsin, öyle olsun!” anlamında kullanılan bir söz

Güncel Türkçe Sözlük (2)

Köken: Fransızca amine

Amonyaktaki hidrojen yerine, tek değerli hidrokarbonlu köklerin geçmesiyle oluşan ürünlerin genel adı

Biyoloji Terimleri Sözlüğü, 1998

Fonksiyonel NH2 grubu taşıyan herhangi bir bileşik. RCONH2.

İng. amine · Fr. amine · Alm. amin

Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü, 2007

İşlevsel NH2 grubu taşıyan herhangi bir bileşik.

İng. amine

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

1. Gıda maddelerinin fermantasyonu veya kokuşması sırasında, amino asitlerin dekarboksilasyonu sonucu açığa çıkan maddeler. 2. İşlevsel amino grubu taşıyan herhangi bir bileşik, R-NH<sub>2</sub>.

İng. amine

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“amin” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

AMİN

i. (Fr. amine ) Amonyağın hidrojenlerinin tek değerli hidrokarbonlu köklerle yer değiştirmesi sonucunda meydana gelen, yapıları ve özellikleri bakımından amonyağa benzer birleşik maddelerin ortak adı.

lugatim.com/s/AMİN
ÂMİN (1)

( ﺁﻣﻦ ) i. ve sıf. (Ar. emn “emniyet içinde bulunmak, emin olmak”tan āmin ) Gönlünde korku bulunmayan, kalbi emniyet içinde olan kimse. ● Âminen ( ﺁﻣﻨﺎً ) zf. ( āmin ’in tenvinli şekli) Emin olarak, emniyetle, korkusuzca: “Âminen ve sâlimen geldiler.”

lugatim.com/s/ÂMİN
ÂMİN (2)

( ﺁﻣﻴﻦ ) ünl. (Ar. āmіn < İbr.) Duâlardan ve hayır temennîlerinden sonra, “Allah kabul etsin, öyle olsun!” anlamında kullanılan söz: Hak sübhânehû ve teâlâ hazretleri cümlemize güzel sonlar müyesser eyleye, ne delil yolundan ne Tanrı rızâsından ayırmaya, ihsânı ve keremi hakkiyçün âmin! (Kâtip Çelebi’den Seç.). Bugün nusret bizim: Âmin, âmin! (Ömer Seyfeddin). Yâ Rab, bizi öldürme bu hicrân ile: Âmin / Tâ çıkmayalım karşına hüsrân ile: Âmin (Mehmet Âkif). ● Âmin-han Bk. ÂMİNHAN

lugatim.com/s/ÂMİN
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp