( ﺑﺴﻤﻠﻪ ) i. (Ar. besmele ) 1. “Bağışlayan ve esirgeyen Allah’ın adıyle” mânâsına gelen Bismillâhirrahmânirrahim sözünün ismi: Târîhi Sultan Ahmed’in cârî zebân-ı lûleden / Aç besmeleyle iç suyu Han Ahmed’e eyle duâ (Seyyid Vehbî). Besmeleyle orucunu açtı (Rûşen E. Ünaydın). 2. mec. Başlangıç. ѻ Besmele çekmek (demek): 1. Bir işe başlarken veya duâ maksadıyle Bismillâhirrahmânirrahim cümlesini söylemek. 2. mec. Bir işe başlamak. ● Besmele-han (-keş) ( ﺑﺴﻤﻠﻪ ﻛﺶ – ﺑﺴﻤﻠﻪ ﺧﻮﺍﻥ ) birl. sıf. (Fars. -ẖān > -ḫān “okuyan” ve -keş “çeken” ile) 1. Besmele çeken. 2. mec. Bir işe başlayan.