( ﺑﺴﺘﻪ ) i. (Fars. besten “bağlamak”tan beste ) 1. Bir makam ve usûl içinde düzenlenmiş nağmeler bütünü: Mızrâb-ı kalbimiz sözü kalbetti besteye (Yahyâ Kemal). Arıyorum aklımda bir ninni bestesini (Ziyâ O. Sabâ). 2. Böylece meydana getirilen mûsikî eseri: Belki hâlâ o besteler çalınır / Gemiler geçmeyen bir ummanda (Yahyâ Kemal). Mûsikî târihi sâhasında bin bestesi olduğu rivâyet edilen Itrî’den ancak yirmi küsur eser kalmıştır (Sâmiha Ayverdi). 3. Mûsikîmizin icrâda kârdan sonra gelen, terennümlerle zenginleştirilmiş, güfteli, büyük klasik şekillerinden biri: “Mâhur beste.” 4. Türk mûsikîsinde makamların başına gelen ve o makāmın ırak dörtlüsü ile bittiğini gösteren bir tâbir: “Beste-hisar, beste-ısfahan.” ѻ Beste bağlamak: Bestelemek: Buna bir parlak beste bağladım, size okuyayım (Ahmed Vefik Paşa).