Sözlük › B › bilezik

bilezik

a.

İlişkililer Bilezikli · şeve · Bilezik bozma · altın bilezik -ği · çarşaftan kol atmak

Açıklama

  1. 6+.
  2. Kuyuların ağzını sağlam tutmak için yapılmış özel tahkimat*

Örnek

Kovayı kuyuya salıp çekerken birde ne görsün kuyunun ağız bileziği taş olmasına rağmen, kova ipi ine çıka dört parmak hatta bir karış o bileziği yarmış.
Az gitmiş uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş, yolu bir çöle varmış. Çölde bir kuyu görmüş. Kuyunun bileziği taştanmış.
Sonra, iri taşlarla kuyunun en tepesine bilezik yaptılar. Artık kuyu ne sudan etkilenirdi, ne de rüzgardan.

Kaynak GTS++ | HBurkay, 51 | H Aycın, Esrarname, 113 | M İzgü, ÖK, 99

Kişi H Burkay · Hasan Aycın · Muzaffer İzgü

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler Bilezikli
Dolaylı ilişkili sözcükler (1) şeve

“bilezik” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

eşit (=) birbirine eşit

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “bilezik” ile ilişkili sözcükler

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)BAGUE/BİLEZİK ile/||/<> SEGMENT/BİLEZİK/SEKMAN ile/||/<> BİLEZİK ile/||/<> BİLEZİK

Sökülme ve takılmayı kolaylaştırmak için, bilyaların üzerlerine yerleştirilen, mazgal biçiminde girintili, yuvarlak gereç. @@ mekanik a. İki borunun ucunu birleştirmeye yarayan halkamsı yuvgu. b. İletim millerini birbirine bağlayan parça.…

fark (ile)BİLEZİK ile HALHAL

... İLE Kadınların, ayak bileklerine taktığı bilezik.

eşit (=)KAH = BİLEZİK

Keçeci tokmağının uç kısmındaki demir bilezik. (*Yalvaç -Isparta)

eşit (=)BİLEZİK =

bileğe süs olarak takılan halkaʼ

fark (ile)BAGUE/BİLEZİK ile/||/<> EYEBROW/SOURCIL/AUGENBRAVE/KAŞ/HACİP

Sökülme ve takılmayı kolaylaştırmak için, bilyaların üzerlerine yerleştirilen, mazgal biçiminde girintili, yuvarlak gereç. | mekanik a. İki borunun ucunu birleştirmeye yarayan halkamsı yuvgu. b. İletim millerini birbirine bağlayan parça.…

eşit (=)FİYONKLU = BİLEZİK

Bir bilezik çeşidi. (*Aksaray -Niğde)

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: b ile biten 67 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“bilezik” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

1. Genellikle altın, gümüş vb. elementlerden yapılan ve bileğe süs için takılan halka

2. İki borunun ucunu birleştirmeye yarayan halkaya benzer parça

3. Motor pistonlarına, yağlama, soğutma, özellikle sızıntıyı önleme vb. amaçlarla yerleştirilmiş, genel olarak dökme demirden yapılmış, uçları açık ve esnek halka

4. Mobilyaların ayak altlarına takılan kare, dikdörtgen, silindir, kesik koni vb. şekilli, pirinç veya nikel kaplı demirden yapılmış, iki ucu delik gereç

5. ► kelepçe

Birleşik sözler: altın bilezik, boru bileziği, ek bileziği, kuyu bileziği

Çiftteker Terimleri Sözlüğü, 1970

Sökülme ve takılmayı kolaylaştırmak için, bilyaların üzerlerine yerleştirilen, mazgal biçiminde girintili, yuvarlak gereç.

Fr. bague

Uygulayım Terimleri Sözlüğü, 1980

1. mekanik a. İki borunun ucunu birleştirmeye yarayan halkamsı yuvgu. b. İletim millerini birbirine bağlayan parça. c. Motor pistonlarına yağlama, soğutma, özellikle sızıntıyı önleme gibi amaçlarla yerleştirilmiş, genel olarak dökme demirden yapılmış uçları açık ve esnek halka.

Eski sekman · İng. segment · Fr. segment

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

<i>hlk. </i>Bağa.

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976

Simit biçiminde harman yerine yığılmış ekin sapı. (Alçılı *Delice -Ankara)

Etimoloji Sözlüğü

‘bileğe süs olarak takılan halkaʼ

~Az bilərzik. Azeri alanında kolbak adı da geçer. -Tkm bilezik. -Krg bilezdik, bilezik, bilelik, bilerizik, bilerik. -Kzk bilezik. -Kklp blezik. -Nog bilezik. -Sart bilerzük. -Özb bilaguzuk. Jarring bilekzük biçimini vermiştir. -Tel pilerik. -Tuv bilzek ‘halka; yüzükʼ.
Eski çağlardan başlayarak kullanıldığını biliyoruz. Orta Türkçede bilezük olarak geçer. Eski Kıpçakçada da bilezük, bilezik biçimleri kullanılır. Türkçe bilek + yüzük’ten geldiği açıktır. Diyalektlerde -r-ʼli biçimlerin varlığı düşündürücüdür. Ancak bu -r-ʼlerin sonradan türediği anlaşılıyor.
Moğolcada kullanılan bilüçüg, bilisüg, bülücüg gibi biçimlerin Türkçe bilezikʼten alındığı açıktır (Clark: CAJ 24: 41). Farsça, Tacikçe gibi doğu dillerinde Türk diyalektlerinden kalma bir alıntı olarak geçer. Arnavutça, Bulgarca, Sırpça gibi Balkan dillerinde de kullanılır. Macarca bilincs de eski bir Türk dilinden alınmıştır. Bulgarca belčug biçimi de eski bir alıntıdır.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“bilezik” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

BİLEZİK

i. (Eski Türk. bilezük < bilek yüzük ) [Kelime Rusça’ya ve Balkan dillerine de geçmiştir] 1. Süs için bileğe ve kola takılan halka: Yâr bilezikli bilekler / Kollar ben olsam ben olsam (Karacaoğlan). Tombul bir kola gömülmüş platin bilezik gibi kibar (Refik H. Karay). 2. Gerekli olduğu için veya süs maksadıyle bir şeye geçirilen mâden, taş, deri, kemik vb. maddelerden halka: “Boru bileziği, sütun bileziği, kuyu bileziği.” Ekleri birbirine tutturan bilezikler ise çubuğun kıymetine göre altın, gümüş ya da mine üzerine zümrüt, yâkut ve mücevherle işlenirdi (Sâmiha Ayverdi). 3. argo. Kelepçe.

lugatim.com/s/BİLEZİK
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp