Sözlük › B › Bucak –ğı

Bucak –ğı (Bucağı)

a.tarihli kaynak

İlişkililer dip köşe · bucak bucak kaçmak · bayır bucak / bayır bacak · kıyı bucak · yokluk · Karpuzlu

Açıklama

Diyarbekir ocaktır,

Örnek

hamd bî-pâyân ol kâdiru subhâna ki kudret-i hak x / on sekiz bin âlemi mevcûd kıldı ve cümle eşyâyı yokluk bucağından vücûd sahrâsına getürüp kendü birligine delîl kıldı**
Diyarbekir ocaktır (Balam) / Mardin hoş bir bucaktır (Vuy nereye) / Şu Mardin'in kızları (balam) / Ecelsiz ölecektir (vuy nereye ağam nereye)

Yıl/Tarih 4.8.2017

Web http://www.turkuler.com/sozler/turku_diyarbekir_ocaktir.html

Anlam/Değer ilişkileri

Dolaylı ilişkili sözcükler (1) dip köşe

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: b ile biten 67 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“Bucak” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

1. Kenarda köşede kalmış yer

2. İlçelerin, bir müdürle yönetilen bölümlerinden her biri; nahiye

Birleşik sözler: bucak bucak, dip bucak, dört bucak, kıyı bucak, köşe bucak, ocak bucak, kıyıda bucakta, baba bucağı

Güncel Türkçe Sözlük (2)

Burdur iline bağlı ilçelerden biri

Tarih Terimleri Sözlüğü, 1974 (1)

Sarayda padişah çocuklarının oturmaları için ayrılmış bölüm.

Tarih Terimleri Sözlüğü, 1974 (2)

Türkiye'nin yönetim örgütünde en küçük yönetim bölgesi.

Eski Nahiye

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976 (1)

(I) Oda, salon ve ahırın köşe kısımları. (Yenikent *Aksaray -Niğde)

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976 (2)

(II) 1. Halı köşelerindeki motifler. (Yenikent *Aksaray -Niğde) 2. Evlerde oda, salon ve ahırın köşe kısmı. (Yenikent *Aksaray -Niğde)

Etimoloji Sözlüğü (1)

‘kenar, köşe, yer’

~ Az bucag ‘bir şeyin iki ucunun birleştiği yer, köşe’.
Orta Türkçede buçgak ‘bucak; açı’ olarak görülür.
Türkçe bıç- kökünden türemiştir: bıç- + -gak. Brockelmann’a göre (Gr. 52. §) étymologique açıdan açıklanmaya muhtaçtır.

Etimoloji Sözlüğü (2)

‘kenar, köşe, yer’

~ Az bucag ‘bir şeyin iki ucunun birleştiği yer, köşe’.
Orta Türkçede buçgak ‘bucak; açı’ olarak görülür.
Türkçe bıç- kökünden türemiştir: bıç- + -gak. Brockelmann’a göre (Gr. 52. §) étymologique açıdan açıklanmaya muhtaçtır.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“Bucak” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

BUCAK

i. (Eski Türk. buçġāk ) 1. Köşe, kenar: Dîdâra karşı Zâtî sâfî sürer safâlar / Sûfî bucakta dâim hayrân olup uyuklar (Zâtî – T.S.). Sakla beni bucağında / Can vereyim kucağında (Karacaoğlan). Yassı ovalara, kuytu bucaklara sığınacağım (Safiye Erol). 2. yeni. İlçelerin bölündüğü idârî kısımlardan her biri, nâhiye [Bucaklar, 1978 yılından îtibâren ilçeye ve beldeye dönüştürülerek zamanla kaldırılmıştır] . ѻ Bucak bucak aramak: (Bir şeyi, bir kimseyi) Her yerde aramak: Devr-i ruhunda bulmadı bir kûşe-i ferâğ / Bu köhne bâğı aradı gönlüm bucak bucak (Rûhî-i Bağdâdî). Bucak bucak gezmek: Bir yerin her tarafını gezmek. Bucak bucak kaçmak (saklanmak): (Bir kimse veya bir şeyle karşılaşmamak için) Gizlenmek, görünmek istememek: En yakınlarımızdan bile bucak bucak kaçtığımız, derdimizi kimselere söyleyemediğimiz günlerimiz olmaz mı? (Sait Fâik). Gün oluyor onu ölecek gibi seviyorum, gün oluyor bucak bucak kaçıyorum (Mahmut Yesâri).

lugatim.com/s/BUCAK
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp