Sözlük › F › farz

farz

a.ar. farzdin

İlişkililer farzlamak · varsayılı · farzı ayın · gamat etmek · İslam · sayıltı

Açıklama

1. İslam dinine göre Allah’ın emri olduğu kesin delille sabit olan, yapılması sevabı, özürsüz olarak yapılmaması günahı, inkârı ise küfrü getiren yükümlülük. 2. din bilimi Namazların, terk edilmesine izin verilmeyen, vakti geçirilirse kaza edilmesi şart koşulan rekâtları. 3. mecaz ► boyun borcu.

Örnek

Bu vatan başka türlü / Asla kurtulamazdı / Ancak toptan savaşmak / Kurtuluş için farzdı.

Kaynak T Aydın, Atatürk’üm, 1964, 24

Yıl/Tarih 1964

Köken ailesi

Arapça farż kökünden gelen 9 sözcük:

farazafarazîfarîzamefruzfarzetmekfarzlamakfarzı ayınfarzımuhal

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler farzlamak

“farz” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

öteki uç (><) birbirinin öteki ucu

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “farz” ile ilişkili sözcükler

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

köken ailesi fethigedikli sözlüğü: aynı kökten

Fark kayıtları

fark (ile)ASSUMPTION/SUPPOSITION/ASSUMPTIO/VORAUSSETZUNG/ANNAHME/SAYILTI/FARZ ile/||/<> ASSUMPTION/SAYILTI/FARZ

Doğruluğu kanıtsız varsayılan önerme. @@ Bir kanıtlama ya da geçerleme sürecinde usavurma zincirini tamamlamak üzere kimi halkaları doğru ya da geçerli sayma.

fark (ile)FARİZA/FARİZA ile/||/<> FARZ/FARZ

İslam dinine göre geçerli bir mazeret olmadıkça terki düşünülmeyen ve mutlaka yapılması gereken iş ya da görev Yapılması gerekli ödev ya da görev İslam hukukuna uygun bir biçimde mirasçılara düşen pay

öteki uç (><)AHKÂM-I İSLÂMİYE: FARZ ile/>< HARÂM

İnsana/kişiye yararlı şeylerin yapılması. İLE/>< Zararlı olanları yapmaması.

fark (ile)ASSUMPTION/SUPPOSITION/ASSUMPTIO/VORAUSSETZUNG/ANNAHME/SAYILTI/FARZ ile/||/<> HYPOTHESIS/HYPOTHÈSE/HYPOTHESE/VORAUSSETZUNG/ANNAHTNE/VARSAYIM/FARAZIYE/HİPOTEZ

Doğruluğu kanıtsız varsayılan önerme. | Bir kanıtlama ya da geçerleme sürecinde usavurma zincirini tamamlamak üzere kimi halkaları doğru ya da geçerli sayma. @@ Usbilimsel sonuçlar çıkarmak üzere dayanak olarak öne sürülen önerme ya da…

fark (ile)NAMAZ'DA: SÜNNET ile/ve FARZ

Camide ya da bir topluluk arasında yanyana kılınan farzların sonrasında kılınacak olan sünnetlerde dağılınır. Bunun anlamlarından ve amaçlarından biri de, birlik ve bütünlükten, biraradalıktan oluşacak ve açığa çıkacak olan…

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: z ile başlayan 380 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: f ile biten 169 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“farz” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça farż

1. İslam dinine göre Allah’ın emri olduğu kesin delille sabit olan, yapılması sevabı, özürsüz olarak yapılmaması günahı, inkârı ise küfrü getiren yükümlülük

2. Namazların, terk edilmesine izin verilmeyen, vakti geçirilirse kaza edilmesi şart koşulan rekâtları

3. ► boyun borcu

Birleşik sözler: farzımuhal

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“farz” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

FARZ

( ﻓﺮﺽ ) i. (Ar. farż ) 1. İslâm dîninde Allah’ın emri olduğu kesin bir delille sâbit olan, yapılması sevâbı, özürsüz olarak terki büyük günâhı, inkârı ise küfrü gerektiren îtikādî, amelî, ahlâkî yükümlülük. 2. teşmil. Şart ve gerekli olan şey: “Bir evlâdın annesine bakması farzdır.” “Gitmek farz oldu.” “Sorma, üzerine farz değil.” Bize farz olmuş iken olmamız İslâm’a zahîr / Nice bir oturalım bunca günâhı çekelim (Kānûnî Sultan Süleyman – Ş.A.D.). Şimdi tecdîd-i neşve farz oldu (Muallim Nâci). 3. Namazların, terkedilmesine izin verilmeyen, vakti geçirilse kazâ edilmesi şart koşulan rekâtları: “Sabah namazının farzı.” “Öğle namazının farzını kılmak.” “Farza yetişmek.” ѻ Farz edilmek: Bk. FARZEDİLMEK . Farz etmek: Bk. FARZETMEK . Farz kılmak: (Allah) Bir şeyin yapılmasını kesin biçimde emretmek: “Cenâbıhak beş vakit namazı insanlara farz kıldı.”  ● Farzen – Farzâ ( ﻓﺮﺿﺎً ) zf . ( farż ’ın tenvinli şekli ) Faraza, diyelim ki: Cihanda nice sır var kimse bilmez / Bilinmek olsa da farzâ denilmez (Şeyh Gālib). Farzen küre-i arzdan ayrılıp semâya çıkabilir misiniz ? (Hüseyin R. Gürpınar).

lugatim.com/s/FARZ
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp