( ﺍﺳﻼﻡ ) i. (Ar. selām – selāme t “kurtulmak, berî olmak”tan islām ) 1. Allah’ın Kur’an ile vahyettiği ve esasları Hz. Muhammed tarafından bildirilen din, müslümanlık: İslâm ezelî, ebedî ve hakkındaki her benzetmemizden de ulvîdir. Bu sebeple ışık gibi, su gibi, hava gibi herkesindir, sâdece kendi mizaçlarını İslâm sananların inhisârı değil (Ergun Göze’den). 2. Bu dinden olan kimse, müslüman: İslâm olsun, hıristiyan olsun, yahûdi olsun… (Ahmed Midhat Efendi). Annesi Türk ve İslâm olmayı istemeyerek babasından boşandı (Ömer Seyfeddin). 3. (İsim tamlamasının birinci öğesi olarak) İslâmiyet’le, İslâm dîniyle ilgili, İslâmiyet’e âit: “İslâm hukūku.” “İslâm sanatı.” Muharremin yirmi sekizinci cumartesi günü, İslâm pâdişâhı Eğri sahrâsında kurulan çadırlara inip iki gün kadar dinlendiler (Kâtip Çelebi’den Seç.). Görülüyor ki Âkif’e göre İslâm âlemi perîşan, Türkiye maddî ve mânevî çöküntüler içindedir (Kaya Bilgegil).