( ﺣﻼّﺝ ) i. (Ar. ḥalc “pamuğun çiğit denilen tânesini çıkarmak”tan ḥallāc ) Pamuk veya yünü bu iş için yapılmış bir âletle, tokmak ve yay ile kabartan kimse, pamuk atıcısı: Eskiden düğünü yaklaşmış kız evlerinde hallaç tokmağının pamuk diden kirişten çıkardığı ses ki “dan… tğz.. dan.. dan”lı bir notası vardır, günlerce devam eder, müstakbel gelin kıza, ev halkına, konuya komşuya yakın bir istikbaldeki âile saâdetini müjdelerdi (Reşat E. Koçu). ѻ Hallaç pamuğu gibi atmak: Bir yerde toplu bulunan kimse veya şeylerin her birini ayrı bir yere dağıtmak, darmadağınık etmek: Onun piyasayı hallaç pamuğu gibi atan bir gözde oluşu karşısında öykünün kendi hâlinde duruşunun ne önemi olabilir (Milliyet Sanat). Hallaç osuruğu gibi araya (güme) gitmek: Karışıklığa rastlayıp gürültüye gitmek, gürültü patırtı arasında dikkati bile çekmemek.