Sözlük › İ › ikbal

ikbal

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler ikballuk

“ikbal” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “ikbal” ile ilişkili sözcükler

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

yerine / değilİKBAL değil/yerine/= İKBAL

ikbal düşkünü izzetüikbal Baht açıklığı ya da yüksek bir makama duruma erişmiş olma durumu odalık İstek arzu

fark (ile)GÖZDE/ODALIK ile/||/<> İKBAL/ODALIK

bk. odalık. @@ bk. odalık.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: l ile başlayan 432 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: i ile biten 2.818 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

FaRkLaR Kılavuzu'ndaki sonuçlar...

“ikbal” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net

Tüm sonuçları (15) FaRkLaR.net'te göreyim →

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“ikbal” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça iḳbāl

1. Baht açıklığı veya yüksek bir makama, duruma erişmiş olma durumu

2. ► odalık

3. İstek, arzu

Birleşik sözler: ikbal düşkünü, izzetüikbal

Tarih Terimleri Sözlüğü, 1974

bk. odalık.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“ikbal” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

İKBAL

[ l ince] ( ﺍﻗﺒﺎﻝ ) i. (Ar. ḳabūl ’den iḳbāl ) 1. Tâlih ve baht açıklığı, mutluluk, saâdet. Karşıtı: İDBAR : Taht-ı vâlâ-bahta kıldıkta culûs ikbâl ile / Şevk-i teşrîfiyle îd etti cihan ser-tâ-be-pâ (Fıtnat Hanım). Âmâlimiz, efkârımız ikbâl-i vatandır (Nâmık Kemal). Bir uykuyu cânanla berâber uyuyanlar / Ömrün bütün ikbâlini vuslatta duyanlar (Yahyâ Kemal). 2. Parlak ve yüksek mevki: Bizim ikbalde olduğumuz bereketli zamanlar (Ahmed Midhat Efendi). İkbâl etek öpmekle müyesser olacakmış / Ben öyle rezîlâne temennâdan usandım (Mehmet Âkif). Hiç büyüklerle ülfet etmez, ikbal istemez (Ömer Seyfeddin). 3. İstek, arzu [Daha çok yiyecek içecek hakkında kullanılır]: “Yemeğe ikbal var mı?” İkbal buyurulmaz mı beyim, bir acı kahve? (Ahmet K. Tecer). 4. Yüzünü döndürme, birine, bir şeye meyletme, teveccüh etme: Ne dem ikbâl-i seyr-i arş-ı ma’nâ eylesem Gālib / Olur her şâhid-i fikr-i selîmim mahrem-i tevfîk (Leskofçalı Gālib). Bize mâdem o eylemiş ikbâl / Onu da eyleriz biz istikbâl (Abdülhak Hâmit). 5. Osmanlı sarayında pâdişahlara zevce olmaya aday kız, odalık: Korkup bir kenara sinmiş nice kadın, nice ikbal, gözde ve câriye, bu ölümle bir kâbuslu rüyâdan uyanır gibi silkinip göz açmışlardır (Sâmiha Ayverdi). ѻ İkbal düşkünü: Vaktiyle gün görmüş, daha sonra bu mevki ve imkânlardan uzaklaşmış kimse. İkbal görmek: İyi ve parlak mevkilerde bulunmak, gün görmek. İkbalden düşmek: Mevkiini kaybetmek. ● İkbal-cû ( ﺍﻗﺒﺎﻟﺠﻮ ) birl. sıf. (Fars. cū “arayan” ile) Yükselmek isteyen, ikbal peşinde koşan. ● İkbal-perest ( ﺍﻗﺒﺎﻟﭘﺮﺳﺖ ) birl. sıf. ve i. (Fars. perest “tapan” ile) İkbâle, mevkiye çok düşkün olan, mevki ve yükselme peşinde koşan (kimse): İstemiş ki (…) ikbal-perest ve muztarip rûhunun… feryatlarını gelen geçen anlasın (Ahmet H. Tanpınar).

lugatim.com/s/İKBAL
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp