Sözlük › K › kabul

kabul

a.ing.hukuk

İlişkililer kabullenmek · okeylenmek · yenilir yutulur (yenilir-yutulur) olmamak · yenilir yutulur · karşılamak · kabul edilemezlik · kabul görmüşlük · kabul görürlük · kabul almak · ürün / mal kabul · kabul edilebilir · kabul edilebilirlik -ği · +4 ›

Açıklama

  1. acceptanceakseptans, Bir üniversitenin herhangi bir programına kabul edildiğini gösteren resmi belge KABUL ODASI
  2. 5275s.K, md.21

Örnek

Üstleri ve eşyaları arandıktan sonra kabul odalarına konulur ve hekim muayenesinden sonra kuruma yerleştirme işlemleri yapılır.

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler kabullenmek

“kabul” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “kabul” ile ilişkili sözcükler

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)KALP ve/<> KABUL

Kalp/b, kabul edendir.

fark (ile)ACCEPTATION/KABUL ile/||/<> ACCEPTANCE/ACCEPTATION/KABUL ile/||/<> ACCEPTANCE/KABUL ile/||/<> ACCEPTION/KABUL

[boş] @@ Ödeğin taşıyanınca ilgilisine gösterilmesinde parasını önelinde ödemeği kabullendiğini ödek üstüne bir yazı yazmak suretiyle yapılan yüklenim. @@ Bir poliçenin, adına çekilen kişi tarafından imzalanarak, borcun ödeneceğinin…

fark (ile)ACCEPTATION/KABUL ile/||/<> ADOPTION/BENİMSEME/KABUL

[boş] | Ödeğin taşıyanınca ilgilisine gösterilmesinde parasını önelinde ödemeği kabullendiğini ödek üstüne bir yazı yazmak suretiyle yapılan yüklenim. | Bir poliçenin, adına çekilen kişi tarafından imzalanarak, borcun ödeneceğinin…

fark (ile)ADOPTION/BENİMSEME/KABUL ile/||/<> ADOPTION/BENİMSEME/BENIMSEME SÜRECI ile/||/<> BENİMSEME/KABUL

Bir kanı ya da tutumu davranış güdüsü olacak ölçüde içkinleştirip özümleme. @@ Tüketiciler tarafından piyasada yeni bir ürünün kabul edilmesi. krş. benimseme süreci @@ bk. kabul

fark (ile)KALP ve/<> KABUL

Kalp/b, kabul edendir.

fark (ile)KABUL ile/ve EZBER

Dönüştürücü. [Kalb/tekallüb] İLE/VE Kalbe yazmak.

köken / yönelim (< >)KABUL ve/< TAHSÎN
fark (ile)ALGI ile KABUL
fark (ile)ALGI ile KABUL
yerine / değilBEKLENTİ değil/yerine KABUL

Hiçbir şey için! DEĞİL/YERİNE/>< Her şeyi.

yerine / değilAKSEPTANS değil/yerine/= ONAMA/KABUL

Yabancı ülkelerde okuyacak öğrenciler için gönderilen kabul belgesi. | Poliçelerin üzerine "kabulümdür" biçiminde yazılarak altı imzalanan açıklama.

yerine / değilADMISSION yerine KABUL
fark (ile)KALIP/LAR ile/ve/<> KABUL/LER

Az bilenlerde/okumuşlarda. İLE/VE/<> "Çok" "bilenlerde"/"okumuşlarda".

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: l ile başlayan 432 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: k ile biten 10.330 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“kabul” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça ḳabūl

1. Bir şeye isteyerek veya istemeyerek razı olma

2. Konukları veya işi olanları yanına, katına alma

3. Sunulan bir şeyi, armağanı alma

4. Bir öneriyi uygun bulma

5. Bir yere alınma

6. ► akseptans

Birleşik sözler: kabul günü, kabul kredisi, kabul odası, kabul resmi, kabul salonu, kabul töreni, kabul yeri, hüsnükabul, kayıt kabul, ön kabul, resmikabul

İktisat Terimleri Sözlüğü, 2004

1. Bir poliçenin, adına çekilen kişi tarafından imzalanarak, borcun ödeneceğinin onaylanması. 2. Bir bankanın kendi üzerine çekilen poliçeye "kabul edilmiştir" şerhini koyması.

İng. acceptance

Tecim, Maliye, Sayışmanlık ve Güvence Terimleri Sözlüğü, 1972

Ödeğin taşıyanınca ilgilisine gösterilmesinde parasını önelinde ödemeği kabullendiğini ödek üstüne bir yazı yazmak suretiyle yapılan yüklenim.

İng. acceptance · Fr. acceptation

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“kabul” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

KABUL

[ l ince] ( ﻗﺒﻮﻝ ) i. (Ar. ḳabūl ) 1. Bir şeye isteyerek veya istemeyerek peki deme, râzı olma, muvâfakat etme: Kabul etmek isteyenler varsa ellerini kaldırsın (Ömer Seyfeddin). Onlar bunu ister de ben kabul etmez miyim? (Fâruk N. Çamlıbel). 2. Bir iş veya ziyâret için gelenleri yanına, huzûruna alma: Bizi çınar ve dut ağaçlarının gölgesinde kabul etti (Ahmet Hâşim). Celâleddin Harzemşâh’ın elçilerini burada kabul etti (Ahmet H. Tanpınar). 3. Bir ziyâretçiyi ağırlama işi veya tarzı: “Elçi kabûlü.” “Kabul merâsimi.” Misâfirperverdirler, kusursuz kabuller yaparlar, sıkılmayacağınıza emînim (Refik H. Karay). 4. Verilen bir şeyi alma, geri çevirmeme: “Rüşveti kabûle yanaşmadı.” Artık sizden hiçbir şey kabul etmemeye mecbûrum, dedi (Reşat N. Güntekin). 5. Birini bir yere veya bir topluluğa alma, bir kimse bir topluluğa alınma: “Derneğe kabûlüne karar verildi.” Bu alçak gönüllülük, bu teslim üzerine Hacı Bayram onu yanına çağırır, müritliğe kabul eder (Ahmet H. Tanpınar). 6. Doğru ve yerinde olduğunu hükme bağlama, onaylama, tasdik etme: “5. maddenin kabûlünden sonra toplantıya ara verildi.” 7. Üstüne alma: “Suçu kabûle yanaşmadı.” “Sorumluluğu kabulden kaçıyor.” Nûrefşan’ın suç ortaklığını kabul etmiş oluyordum (Peyâmi Safâ). 8. Öyle olduğuna inanma, gerçek olduğunu teslim ve îtiraf etme: “Hakîkati kabulden kaçıyor.” Bütün kusur ve meziyetleri ile bürokrasilerin de milletlerin bir mahsûlü olduğunu kabul edeceğiz (Ahmet Kabaklı). 9. Benimseme, kendine mal etme: “Türkler’in İslâmiyet’i kabûlü.” “Yeni alfabeyi kabul etmek.” Kendisini tanımak imkânını bahşeden bu fırsatı tehâlükle kabul ettim (Ahmet Hâşim). O senin çocuğunu kabul ediyor da sen onunkilere neye katlanmıyorsun? (Hüseyin R. Gürpınar). 10. hukuk. Bir şeyin tasarruf hakkı üzerinde bir anlaşma yapılırken karşılıklı bildirilmesi gereken irâde beyanlarından sonra söylenen söz: “Bir alış verişte sattım sözü îcap, aldım sözü kabuldür.” ѻ Kabul etmek: 1. (Şöyle veya böyle) Değerlendirmek, telakkî etmek: Kalbi aşk ve kahramanlığa merkez olarak kabul eder (Ahmet Hâşim). Bu son iltifâtı sırf bir Fransız nezâketi olarak kabul ettim (Refik H. Karay). Beni bir dost gibi kabul etmek istemezseniz hiç olmazsa eski meslektaş gibi bana elinizi verin (Kerîme Nâdir). 2. Yapısı gereği bir şeyi alabilecek, kendine mâledebilecek yetenekte olmak, kabûle elverişli olmak: “Bu kumaş ütü kabul etmiyor.” Güzel olup terbiye kabul edenleri, beş yüz kadar seçip saray demekle bilinen İstanbul’un baş kasrına korlar ki… (Kâtip Çelebi’den Seç.). Zîra ilim azil ve nasp kabul etmez (Kâtip Çelebi’den Seç.). 3. (Allah) Katında makbul saymak, beğenip karşılığını vermek: Kamu hâcâtımızı eyle kabul (Süleyman Çelebi). Elbette Allah kabul eder (Nâmık Kemal).   Kabûlüm – Kabûlümdür: Kabul ettim, peki diyorum, râzıyım.

lugatim.com/s/KABUL
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp