sıf. (Eski Türkçe’den beri kullanılır) 1. Bir şeyin niceliğini sormaya yarayan soru sıfatı, ne kadar, nice: Kaç kuruştan ibâret? (Reşat N. Güntekin). Sammar aşîretinin kaç çadırı, Hadîdîler’in kaç koyunu vardı? (Refik H. Karay). 2. Soru ifâde etmeyen cümlelerde kullanıldığı zaman “birçok” anlamında belirsizlik anlatır: “Kaç gündür görmedim.” “Kaç kere söyledim.” Kaç zamandır Nerîman onun gönlünün eğlencesi… (Hüseyin R. Gürpınar). Kaç defa rüyâma girdi (Orhan V. Kanık). Târîhini aksettirebilsin diye çehren / Kaç fâtihin altın kanı mermerle karışmış (Yahyâ Kemal). ѻ Kaç para eder: 1. Ne kıymeti var, ne değer taşır: Hanımların kanı kaynadı ya… Seninki kaynamış kaynamamış kaç para eder (Hüseyin R. Gürpınar). Mısır tarlasında ay ışığını hatırladı. Ne ay ışığıydı o, kaç para ederdi denizdeki mehtap (Sait Fâik). 2. İş işten geçtikten sonra yapılan bir şey karşısında söylenir: “İzin verdiler ama kaç para eder, hiçbir yerde bilet yok.” Kaç paralık (adam, şey): Kıymet verilmeyen, değersiz kimse veya şeyler için kullanılır: “Kaç paralık adam ki bu kadar kıymet veriyorsun.” “Kaç paralık şey, kırılırsa kırılsın.” Kaç parça olayım: Bu kadar işin hangi birine yetişeyim. Kaça?: Fiyatı nedir? Kaça kaç?: 1. Bir karşılaşmada her iki tarafın kaçar sayı aldığını sormak için kullanılır: “Maç kaça kaç bitti?” 2. Bir şeyin eninin ve boyunun ne kadar olduğunu sormak için kullanılır: “Bu oda kaça kaç?” Kaçın kurası: “Çok görmüş geçirmiş, kolay kolay aldanmaz” anlamında kullanılır. Kaçtır: Kaç seferdir, birçok defadır: Neye daldın o kadar? Kaçtır söylüyorum, niçin yemek yemiyorsun? (Mahmut Yesâri).