Sözlük › K › koşun

koşun

a.

İlişkililer koşunmak

Açıklama

koşuk

Örnek

Öyle bir ülkede dünyaya geldin, / Koşunlar derliyen, dizinler yazan, / Padişahı ozan, çobanı ozan.
Sonra ikinci yola vurdu. Oradaki koşunu tamam kılıçla kırdı. Ama baktı ki, öyle taşlı bir yol ki geçemezsin ki geçemezsin.

Kaynak SBirkan, 5 | Köroğlu: Bir toplumsal direnişin destanı, NBirdoğan, 1996, 217

Kişi S Birkan

“koşun” ile karşılaştırılan sözcükler

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “koşun” ile ilişkili sözcükler

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

yerine / değilKOŞUN değil/yerine/= KOŞUN

koşun koşun Yan yana durmuş asker dizisi Yan yana dizilmiş insanların oluşturduğu dizi

fark (ile)KOŞUN ile KOŞUNTU

Asker, yan yana durmuş asker dizisi, saf. | Yan yana dizilmiş kişilerin oluşturduğu dizi. | Koşu, yarış. İLE Birinin yanında bulunan yardakçılar.

eşit (=)KOŞUN =

asker dizisi

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: n ile başlayan 534 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: k ile biten 10.330 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“koşun” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Moğolca

1. Yan yana durmuş asker dizisi

2. Yan yana dizilmiş insanların oluşturduğu dizi

Birleşik sözler: koşun koşun

Etimoloji Sözlüğü

‘asker dizisi’

~ Az goşun ‘ordu’. -Tkm goşun ‘ordu’. -Özb kuşin. -Krg koşūn, koşun ‘ordu’. -Kzk kosın.
< Moğ qosiğun ‘askerî birlik; bölük’. Kalmıkçada xoşūn olarak geçer.
Türkçe koş- kökünden -(u)n ekiyle yapılmış bir türev olduğu yolundaki eski sav yanlıştır.
Moğolcadan Farsçaya da geçmiştir.
Leksika’da (563) koş- ‘birleştirmek’ kökünden -ın ekiyle kurulmuş olduğu açıklanmıştır. Bu açıklama eski yayımlarda da dile getirilmiştir.
Doerfer’e göre (TMEN I, 292, IV, 392) Farsça yoluyla Kürtçeye de geçmiştir: qişùn [qışun] ~ qoşûn, quşūn.
Farsçada qūşūn ‘a troup of men, an army’ olarak geçer.
Son olarak Schönig de Moğolcadan geldiğini açıklamıştır (ML 155-156).

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“koşun” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

KOŞUN

i. ( kosiġun ) E. T. Türk. ve halk ağzı. 1. Yan yana durmuş asker dizisi, saf: Alaylar bağlandı, koşunlar düzüldü (Dede Korkut – T. S.). Bin koşun leşker düzetti şehriyâr / Her koşun bin kişi cevşenli süvâr (İskendernâme – T. S.). Koşunlar koştu bir yazı yüzünde / Ki baştan başa ol sahrâ yüzünde (Şeyhoğlu Mustafa). 2. Koşu, yarış: El-kāşûretü: Yarış atlarının ve koşun atlarının hepsinin ardınca gelen at (Terceman – T. S.). ѻ Koşun bağlamak: Saf tutmak: Sabah oldu binip leşker koşunlar bağlayıp durdu / Dediler kim gidip şimdi şecâatlar eder îcâd (Battal Gāzi – T. S.). Koşun koşun: Dizi dizi, sıra sıra: Salib milletini koşun koşun kılgıl dedi (Darir). Ardınca koşun koşun uşaklar / Ahvâline kim güler kim ağlar (Fuzûlî – T. S.).

lugatim.com/s/KOŞUN
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp