Sözlük › K › kulak -ğı

kulak -ğı (kulağı)

dey.a.

İlişkililer kulakdaş · Kulaklık –ğı · kulaklı · buşon · kulakçık -ğı · kulaktozu · ense kulak yerinde · kulak memesi kıvamı · kulak okşayıcı · kulak kesilmek · biyonik kulak · kulak taşı · +14 ›

Açıklama

  1. kulak asmamakaldırmak, dinlememek, ciddiye almamak.
  2. kulak çubuğu
  3. Kulak çöpü. Kulağı kaşımak veya kirini temizlemeye yarar ucu pamuklu incecik çubuk, 30.4.2014 Tedi kulak taşı
  4. (TürkDili 1936
  5. Bunlardan, kulak ağrısı için faydalı olan, Bingöl'de «Kulak Taşı »; alerji hastalığına iyi gelen Elazığ ilimizin Cip köyündeki «Dabas»; Malatya ilimizin Gündüzbey ilçesinin mezarlığındaki «Sancı Taşı», yine Battal Gazi ilçesindeki
  6. Türk Milli Bütünlüğü İçinde Doğu ve Güneydoğu Anadolu Sempozyumu Bildirileri : 23 Mart 1990, Kayseri, ErciyesÜ, 1990, 236 bostanı arktan adamı kulaktan sularlar atasözü. Konya, Mehmet Savaş
  7. 1. sıfat Kulağı herhangi bir biçimde olan: Küçük kulaklı.2. sıfat Kulağa benzer çıkıntısı olan. 3. isim Sapının ucunda kulak biçiminde iki geniş çatalı bulunan bir tür yatağan. 4. isim İki tarafında tutulacak yeri olan yayvan tava, tencere, kazan vb.
  8. bi kulak yer.

Örnek

kulağının pasını silmekHanımı da pil masrafı olmasın diye evde yalnızken radyoyu açmaz, kulağının pasını beş yüz metre ilerdeki plakçının hoparlöründen sildirirdi.
Kel Mıstık paraları kara şalvarının cebine indirirken: -Bana kulağasma, dedi. Benimki hemşerilerime hizmet. Maksat ne? Arada rakınızı içiyoruz, yemeğinizi yiyoruz. Ekmek, su hatırı var. Sizin canınızın yanması benim canımın, ciğerimin yanması demektir., OKemal, 1966, 55 kulak vermek –e deyim
Bir iki sene evvel tesadüfen seyrettiğim bir televizyon kanalında bir zat konu- şurken arada Bayburt kelimesi geçince kulak verdim., eşek
Hoca telaşla evden çıkar, ama çıkarken eşşeğe de seslenir. -Haydi bakalım uzun kulak beraber camiye gidiyoruz... -Hoca eşeği niye alıyorsun... O'nun ne işi var orda? ...
ŞMCanpolat, NasrettinHoca(FarklıMakamlar, 06.09.2011'dan önce kulağı çınlamakKulağınız mı çınlıyor? Kolayı var: 'Sol kulağım varlık, sağ kulağım sağlık, dostum andı ise ağzına sağlık, düşmanım andı ise ağzına kara kilit' deyiniz kafi.
Sarılık Ziyaretini bu ko-.
en eski telefonlardan. / Fenerbahçesi'nde. / Kulaklı, sonra kaçardık."

Kaynak Çalıkoparan, 26 | MKara, Dergah, Haz2017, S 328 kulak uzun kulak | MYağmur, 41 | S 17-20) otolit (otholite), işitme taşı | S Koçak, 2008, Sey

Kişi Çalıkoparan · Ş M Canpolat · Mahmut Yağmur · S Koçak

Yıl/Tarih 06.09.2011 · 30.4.2014 · 1936 · 2008 · 2008

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler kulakdaş kulaklı Kulaklık –ğı
Dolaylı ilişkili sözcükler (7) Baykuş buşon ense kulak yerinde Esvapçıbaşı heyiklemek kulak memesi kıvamı meme
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Kök ve türevler (6 sözcük)

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: k ile biten 10.330 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“kulak” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

Köken: Rusça

Varlıklı Rus köylüsü

Güncel Türkçe Sözlük (2)

1. Başın her iki yanında bulunan işitme organı

2. Bu organın, sesleri toplayıp içeriye almaya yarayan dış bölümü

3. Balıklarda başın iki yanında bulunan ve ağızdan alıp solungaçlardan geçirdiği suyu dışarıya vermeye yarayan yarıklardan her biri

4. ► saban kulağı

5. Duvar, baca, şömine vb. yerlerde kulağa benzer çıkıntı

6. Telli çalgılarda tel germeye yarayan burgu

7. Seslerin uygunluğunu seçebilme ve değerlendirebilme yeteneği

Birleşik sözler: kulak altı bezi, kulak çivisi, kulakdavulu, kulak demiri, kulak dolgunluğu, kulak erimi, kulak kepçesi, kulak kulağa, kulak memesi, kulak misafiri, kulak sadakası, kulak tıkacı, kulak tırmalayıcı, kulaktozu, kulak zarı, kulağı delik, kulağı kesik, kulağı kirişte, kulağı tetikte, kulağı tıkalı, dış kulak, ekşikulak, iç kulak, kabakulak, kamışkulak, karakulak, kepçe kulak, orta kulak, yelken kulak, aslankulağı, ayıkulağı, baca kulağı, cankulağı, denizkulağı, deniz kulağı, eşekkulağı, farekulağı, filkulağı, kurtkulağı, kuzukulağı, müzik kulağı, saban kulağı, sıçankulağı, tavşankulağı, eli kulağında, ağzı kulaklarında

Biyoloji Terimleri Sözlüğü, 1998

İşitme organı; memelilerde dış, orta ve iç kulak bölgelerinden oluşan yapı.

İng. ear · Fr. oreille · Alm. Ohr

İktisat Terimleri Sözlüğü, 2004

Toprak sahibi olan, ücretli emek kullanarak tarımsal üretim yapan veya toprak ve tarımsal araçları kiraya vererek tefecilik yoluyla haksız kazanç sağlayan varlıklı Rus köylüsü.

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976

Kotanın ayarını sağlayan iki demir parçası. (Akbulut *İspir -Erzurum)

Zooloji Terimleri Sözlüğü, 1963

İşitme organı olup memelilerde dış-, orta-ve iç-kulak olmak üzere üç bölgeden meydana gelir.

İng. ear · Fr. oreille · Alm. Ohr

Etimoloji Sözlüğü

‘başın her iki yanında bulunan işitme organı’

~ Az gulag. -Tkm gulak. -TatK kolak. -Bşk kolak. -Nog kulak. -Kklp kulak. -Kzk kulak. -Krg kulak. -Sart kulak. -Tar kulak. -Alt, Tel, Kuğ, Şor, Sag, Koy, Kaça, Küer kulak. -Hak xulax. -Tuv kulak. -Yak kulgāx. -Çuv xălxa.
Eski Türkçeden başlayarak kullanılır (kulgak, kulkak). Orta Türkçede kulak olarak geçer. Kâşgarlı Mahmud’a göre kulxak ve kulkak biçimleri de kullanılır. Eski Kıpçakçada kulağ ve kulak olarak geçer.
Yaygın bir inanca göre *kul- ‘işitmek’ kökünden geldiği anlaşılıyor. Eski kulgak biçiminde gördüğümüz -gak (~ -ak) eki eski ve yeni diyalektlerde yaygındır. Bu açıklamayı yapan uzmanlar, Türkçe *kul- kökünü doğrulamak için Fin-Ugor dillerinde kullanılan biçimleri tanık olarak değerlendirmişlerdir. Mac hall- ‘işitmek’. -Ost xól-. -Çer kol- vb. Türkçede buna benzer birçok organ adı geçtiğini biliyoruz. Ayak < adak (<: at-); boğaz (<: boğ-); yürek (<: yür-) gibi.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“kulak” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

KULAK (1)

i. ( Rus. kulaġ ) Varlıklı Rus köylüsü.

lugatim.com/s/KULAK
KULAK (2)

i. (Eski Türk. kulġak – kulkak < * kul-mak “işitmek”; bâzı dilcilere göre ise kelimenin kökü belli değildir) 1. Başın iki yanında bulunan işitme organı: Kulağımın dibinde yavaş yavaş / Aşk türküleri söyledi (Orhan V. Kanık). Dikkatimiz ister istemez gözlerimizden ziyâde kulaklarımızda toplanmıştı (Ahmet H. Tanpınar). Ah bir gözüm, bin kulağım olsaydı da… (Yâkup K. Karaosmanoğlu). 2. Bu organın sesleri toplayan, dıştan görülen kısmı: Sözlerini dinleyebilmek için kulağını camın deliğine koydu (Ahmed Midhat Efendi). Kulaklarında yekdiğerine beyaz ibrişimle merbut pırlanta, ufak menekşe abdest küpeleri… (Hüseyin R. Gürpınar). Kollarından ve kulaklarından biçim biçim, sürü sürü altınlar… (Refik H. Karay). 3. mec. Seslerin uygunluğunu, perde ve âhengini seçebilme ve değerlendirebilme yeteneği. 4. Bir şeyin bir yerine bağlanmış olan, o şey hakkındaki isim, değer, ağırlık vb. bilgilerin yazılı olduğu kâğıt veya bez [Eskimiştir]: Kıymeti kulağında yazılıdır (Şemseddin Sâmi). 5. Telli çalgılarda telleri germeye yarayan burgu, kök. 6. Balıklarda başın iki tarafında yer alan ve solungaçlardan gelen suyu dışarıya vermeye yarayan yarıklardan her biri. 7. Sabanın toprağa giren kısmının iki yanında bulunan ve toprağı yana dökmeye yarayan çıkıntılı parça. 8. Bıçak, yatağan, kılıç vb. kesici âletlerin kabzasının başında çatal şeklindeki çıkıntı. 9. İçine kıyma vb. konmuş yassı hamur parçası. 10. coğ. Akarsuların, göllerin karaya giren ve durgunlaşan yeri: Bir deniz kulağı ki arzı bir milden ziyâde ve tûlü takrîben beş mil… (Tursun Bey Târihi). Gerçekten de karşılıklı iki kıyı kısıklar, koltuklar, kulaklar yapa yapa birbirini keser (Sâmiha Ayverdi). ѻ Kulak ardı etmek: Dikkate almamak, önemsemeyip üzerinde durmamak. Kulak asmamak: Önem vermemek, aldırmamak, dinlememek: Aklı başında kimseler tabiatiyle kulak asmadı bu mantıksız sözlere… (Reşat N. Güntekin). Hûriye Hanım, ufak tefek memnûniyetsizliklere kulak asar takımından değildir (Burhan Felek). Yahyâ Efendi, kendi sınıfının benzerleri gibi dünyâya ve dünyâlığa kulak asmayan bir serdengeçti idi (Sâmiha Ayverdi). Kulak (Kulaklarını) dikmek: Dikkat kesilmek: Hemen gözlerimi açtım, kulaklarımı diktim (Reşat N. Güntekin – Ö.T.S.). Kulak dolgunluğu: Bir şeyler duymuş olmaktan ileri gelen, işitmekle elde edilen bilgi: Ahmed Midhat Efendi’nin Beykoz’daki ilmî musâhabelerinden herkeste bir kulak dolgunluğu olurdu (Yahyâ Kemal). Kulak kabartmak: Bir konuşmayı, bir sesi duymak için dikkatle dinlemek: Çırak işiyle uğraşmaya koyulur, bir yandan da onların konuşmalarına kulak kabartır (Ahmet K. Tecer). Murat, kulak kabartarak yukarıdakilerin tamâmıyle yatıp yatmadıklarını anlamak istedi (Mahmut Yesâri). Odada hafif bir gürültü oldu. Kedi gibi kulak kabartarak dinledim (Reşat N. Güntekin). Kulak kesilmek: Büyük bir dikkatle dinlemek: Dinle bezirgânbaşı, dinle dedi. Ben de kulak kesilip dinledim (Eflâtun C. Güney). Bak, bu çok enteresan, iyi dinle. –Kulak kesildim (Peyâmi Safâ). Bakalım edebiyat târihçimiz edebiyâtımız hakkında neler söyleyecekti? Kulak kesildik (Cemil Meriç). Kulak misâfiri olmak: Konuşmaları belli etmeden veya istemeden dinlemiş olmak: Eser hakkında söylenen şeylere kulak misâfiri oluyordum (Reşat N. Güntekin). Nûri ile Rahmi de bunlara kulak misâfiri oluyor, dediklerini anlamaya çalışıyorlardı (Burhan Felek).   Kulak (Kulaklarını) tıkamak: Duymak, dinlemek istememek, duymazlıktan gelmek: Pek çok karı kocalar bu gibi hakîkatlere karşı biraz göz yummaya, kulak tıkamaya mecburdurlar (Hüseyin R. Gürpınar). Bu yedi sekiz kuruş için ne hiddetlere kulak tıkamak ne nasîhatlere boyun eğmek lâzım… (Yusuf Z. Ortaç). Kulak tırmalamak: (Ses) Kulağı rahatsız etmek: Belki benim şu sesim kulak tırmalar (Mehmet E. Yurdakul). Kız tepinmeye, aralıksız çığlıklar atmaya devem etmişse de çalgı kulak tırmalayan sesleri çıkarmaya devam etmiştir (Hâlide E. Adıvar). Kulak tutmak: Dikkatle dinlemek: Vâiz sözüne tutma kulak gāfil olma kim / Gaflet uykusunun sebebi ol fesânedir (Fuzûlî). Kulak tutan kişiler hak kelâma / Noksandan kurtulup erer tamâma (Aziz Mahmud Hüdâyî). Söyle, söyle de belki kulak tutan, belki gaflet döşeğinden fırlayıp bir uyanan olur (Sâmiha Ayverdi). Kulak vermek: 1. Dinlemek: Yavaş yavaş indim, kulak verdim ki aşçı ile konuşuyor (Ahmet Râsim). Kulak verin ki zaman tahtayı kemiriyor / Tavan aralarında, tavan aralarında (Necip F. Kısakürek). Uzaktan davul sesi duyuldu mu duyan işini bırakıp kulak verir (Kemal Tâhir). 2. Alâka göstermek: Aydınlatılmaya ihtiyâcımız vardı. Öğütlere dâima kulak verdik (Cemil Meriç). Kulağı çınlamak: Kulağında bir çınlama sesi duymak [Bu çınlamanın bir kimse tarafından anılmış olmaktan ileri geldiğine inanılır]. Kulağı (Kulakları) çınlasın: Uzakta olan bir kimseden bahsedilirken, “Kendisi için konuştuğumuzu hissetsin” anlamında söylenir [Bu deyim, hakkında konuşulan kimsenin o sırada kulaklarının çınladığı inanışından çıkmıştır]: Bilmem kulakların çınlıyor mu? (Yusuf Z. Ortaç). Kulağı delik: Her şeyden çabucak haberdar olan (kimse): Bize muhâsebeciden haber geldi de öğrendik. Nusret Bey’in kulağı deliktir mâşallah, “Sizin ayniyat kâtibi tâyin olundu” demişler (Fahri Celâl). Bu tedbirlerin ne olacağı henüz resmen açıklanmadı. Ama kulağı delik gazeteciler öğrenmişler… (Burhan Felek). İbrâhim Efendi konağı ise İstanbul aristokrasisinin kulis hikâyelerinde kulağı delik merkezlerden biri olduğu için cemiyet hayâtının çeşitli havâdisleri hep oradan gelir geçerdi (Sâmiha Ayverdi). Kulağı ile işitmek: Bizzat işitmek, kendisi duymak: O sıralarda şirketin sarhoş ve ahlâksız bir memurunun, “Elbette velînimetler dururken bizim aylağımıza zammedilecek değil ya!” diye söylendiğini kulağıyle işitmişti (Reşat N. Güntekin). Kulağı kesik: Her şeyden haberi olan, çok görmüş geçirmiş, çok şey bilen kimseler için kullanılır. Kulağı kirişte olmak: Bir sözü veya haberi duymak için bütün dikkatiyle beklemek, çok dikkatli ve uyanık olmak: Ve o sustukça biz kulaklarımız kirişte onu bekliyorduk (Ahmet H. Tanpınar). İşte, günlerden bir gün sanat hareketlerini kulağı kirişte tâkip eden hükümdâra tâ uzaklardan bir çilekeş Mevlevî dervişinin sesi ilişti (Sâmiha Ayverdi). Kulağı –de olmak: Dikkatini –den ayırmamak, –i dikkatle dinlemek: Gözlerimde parıltısı bakır bir tasın / Kulaklarım komşuların ayak sesinde / Varsın yine bir yudum su veren olmasın / Baş ucumda biri bana “su yok” desin de (Kemâleddin Kamu – Ö.T.S.). Kulağı okşamak: Kulağa hoş gelmek, iyi gelmek: Tokmağı vuruşunda öyle kibârâne bir edâ vardı ki bir tambur kadar kulakları okşardı (Hâlit Z. Uşaklıgil). Kulağı tetikte olmak: Bir söz veya haberi büyük bir dikkatle beklemek. Kulağına çalınmak: Şöyle bir duyuvermiş olmak: Uzaktan uzağa kulağına çalınan bu rivâyete Andelip kızmamışmış… (Hâlit Z. Uşaklıgil). Durmadan gideceğiz gibi bir söz kulağına çalındı (Rûşen E. Ünaydın). İflâh olmaz o, kulağıma çalınıyor, yine çıplak resim satıyormuş (Peyâmi Safâ). Kulağına çarpmak: Duymak, işitmek: Yalnız bu isimler kulağıma çarptıkça dâima soğuk bir titremenin tepemden tabanlarıma kadar beni üşüttüğünü duyardım (Hâlit Z. Uşaklıgil). Her seferinde konuşmaları kulağıma çarpar (Necâti Cumalı’dan). Kulağına gelmek: Duymuş olmak: Bu dedikodular kulağına geldikçe istihfafla güler (Reşat N. Güntekin). Acaba bu mektup yengemin ağzından annemin kulağına gelecek mi? (Yusuf Z. Ortaç). Kulağına girmemek: Söyleneni anlamamak, önem verip benimsememek, kabul etmemek: Kadın lakırdısı girmez kulağıma zâti benim (Mehmet Âkif). Zelîha’nın kulağına söz girmiyor, hıçkıra hıçkıra ağlarken incecik kombinezonunun çıplak bıraktığı omuzları sarsılıyordu (Orhan Kemal’den). Cismimi, hem canımı bürüyen ateş içinde hiçbir şey kulağıma girmedi (Safiye Erol). (Bir şey birinin) Kulağına gitmek: (O kimse o şeyi) Duymak, duymuş olmak: Aman kulağına gitmesin ha, sonra ben cümlesini inkâr ederim (Ahmed Vefik Paşa). Büyüklerin kulağına gitsin de (Reşat N. Güntekin). İşte o zaman gider pâdişâhın kulağına (Peyâmi Safâ). Kulağına (Kulaklarına) inanamamak: Duyduğu şeye çok şaşırmak, inanılmayacak derecede şaşırtıcı bir şey duymak: Kulaklarıma inanamıyorum; fakat inanmaya mecbûrum (Sâmiha Ayverdi). Kerimcan kulaklarına inanamamış, anasından daha çok şaşırarak donakalmıştı (Kemal Tâhir). (Bir şey birinin) Kulağına kadar gelmek: O kimsenin duyacağı kadar yayılmış olmak. Kulağına kar suyu kaçmak: Telâşlanıp endîşelenecek bir haber almak: Yer yer bakanlar veya siyâsî sözcüler, memurların değişmesinden veya şimdilik değişmemesinden lâf ettikçe onların kulaklarına kar suyu kaçar ve eli iş tutmaz (Burhan Felek). Kulağına koymak: (Birini) Bir meseleye hazırlamak, peşînen bilgilendirip dikkatini çekmek: Bu umulmadık şeyleri duyan görücüler yemez, içmez, gelir bunları pâdişâhın kulağına koyarlar (Eflâtun C. Güney). Öyle ki, kendisi ile Mısır’a geldiği takdirde orada iş hacminin daha geniş olduğunu, Mısır gibi zengin bir çevrede çok daha süratle ilerleyeceğini uzun uzadıya gencin kulağına koyar (Sâmiha Ayverdi). Kulağına küpe olmak: (Olan bir şeyden) Unutulamayacak bir ders almak, söylenen sözün hiç unutulmaması gerekmek: Hâlâ doğruluğundan asla şüphe etmediğim bu sözü, tâbîr-i mahsûsuyle kulağımda küpe oldu (Hâlit Z. Uşaklıgil). Buna niçin lüzum görüldüğünü sorduğumuz zaman aldığımız cevap ise bilhassa Türkiye’deki hemen bütün resmî kulaklara küpe olmalıdır (Bediî Fâik). Burada söylenecek ve kulaklarda küpe olması istenecek söz şudur: Türk milletini içinden yıkmak isteyenler onun önce dilini ve arkasından dînini devirmek yolundadırlar (Nihad S. Banarlı). Kulağına lâf girmemek: Söyleneni dinlememek. Kulağına pamuk tıkamak: İşine gelmeyen şeyleri duymamak. Kulağına söylemek: Başkasının duyamayacağı şekilde söylemek, fısıldamak: Gel, eğil, kulağına söyleyeyim (Sait Fâik). Kulağında kalmak: (Eskiden duyduğu bir şey) Hâfızasında kalmış olmak: Rüştiyeden kulağında kalmış Fârisî beyitler… (Reşat N. Güntekin). Kulağında kalan ve dirilmeye başlayan bu sesler… (Peyâmi Safâ). Kulağını açmak: Dikkatle dinlemek: Neden şu basîretsiz adam sizin tertemiz, maksatsız ve menfaatsiz dostluğunuzu idrakte kör kalır da kirli ve korkunç bir dudağın tezvirlerine kulağını ve yüreğini açar? (Sâmiha Ayverdi). Kulağını bükmek (burmak): Gizlice uyarmak, bir konuda dikkatli olunması için uyarıda bulunmak: Yaramaz nefsin kulağını bur (Saâdetnâme – T. S.). Onunla silâh arkadaşlığı etmiş adamsın, yâni bir parça kulağını bükmeli değil miydin? (Reşat N. Güntekin). Bu mevzûda küçük hanımın kaç defa kulağını bükmüş (Sâmiha Ayverdi). Kulağını (Kulaklarını) çekmek: 1. Cezâ olarak canını acıtmak için birinin kulağını parmaklarının arasına alıp çekmek: Yalnız bir gün Büyük Hoca kuru, kemikten elleriyle yalan söylediğim için sol kulağımı çekmişti (Ömer Seyfeddin). 2. Uyarmak, îkaz etmek: O… işte bu olmadı, hani, vallâhi kulaklarını çekerim, evimde böyle kepâzeliğe cevaz veremem doğrusu (Fahri Celâl). Hikmet çırağının bâzan kulağını çeker (Sait Fâik). (Birinin) Kulağını çınlatmak: (Birini) Anmak. Kulağını deldirmek: Küpe takmak için kulak memesine delik açtırmak. Kulağını doldurmak: (Bir kimseye) Bir konu üzerinde peşînen bilgi verip kendi düşüncelerini aşılamak: Gözü büzülsün o herifin… Yine doldurmuş senin kulağını (Ahmet K. Tecer). Kulağını kiraya mı verdin: Konuşulan şeyi duymayan kimselere söylenir. Kulağını tersinden (ensesinden) göstermek: Bir işi kısa yoldan halletmeyip uzatmak. Kulağını (Kulaklarını) tıkamak: Duymak ve dinlemek istememek, dinlememek, kabul etmemek: Vücûdu içinde duyduğu çöküntülere kulaklarını tıkar, gözlerini yumar (Abdülhak Ş. Hisar). Kulağını yapıştırmak: Duymak maksadıyle kulağını bir yere iyice yaklaştırmak, dayamak: Ayakları kendiliğinden sürükleniyordu. Oda kapısının önünde durdu ve kulağını kanada yapıştırdı (Peyâmi Safâ). Kulağının dibinde: Çok yakın bir mesâfede: Kulağımın dibinde keskin bir ince ses (Peyâmi Safâ). Sinirlenen adamın kulağının dibinde haykırıyordu (Sait Fâik). Gel bakalım, at dilinden başka dil bilmeyen herif, gel de kulağımın dibinde konuş (Mustafa N. Sepetçioğlu). Kulağının (Kulaklarının) pasını gidermek: (Uzun müddet müzik dinlememişken) Hoşuna giden bir mûsikî parçası dinlemek. Kulağının üstüne yatmak: Aleyhinde söylenenleri işitmemek. Kulakları ağırlaşmak: İyi duymamaya başlamak: Dünya hayâtının vahdeti yolunda uzun nutuklarını, mev’izelerini artık söylemiyor, zîra kulakları gittikçe ağırlaşan Saffet Hanım’dan başka bir dinleyicisi kalmamış (Abdülhak Ş. Hisar’dan). Kulakları dolmak: Bir şeyi çok fazla duymak. Kulakları paslanmak: Uzun zamandan beri müzik dinlememiş olmak. Kulaklarına kadar kızarmak: Utançtan yüzü kıpkırmızı olmak. Kulaklarını dikmek: Dikkat kesilmek: Kulaklarını dikerek cevap bekliyordu (Hâlit Z. Uşaklıgil). Hemen gözlerimi açtım, kulaklarımı diktim (Reşat N. Güntekin). Kulaktan dolma: Başkalarından, şuradan buradan işitmek sûretiyle edinilen (bilgi): Hulâsa, tatlı mûsikî ve ucuz tahassüsün bin bir çeşit lezzetleri, Viyana kahveleri, nârin edâlı kadınları, Mozart’a âit kulaktan dolma mâlûmat hepsi hâfızasından silinmişti (Ahmet H. Tanpınar). Kulaktan kapma: Sâdece duymak sûretiyle edinilen (bilgi): Okusam da anlamam onun kadar. Ekseriya sizden öğrendiklerimi ona satardım. Kulaktan kapma hep (Peyâmi Safâ). Kulaktan kulağa: Biri ötekine söyleye söyleye, gizli gizli söylenmek sûretiyle: Bu muhâvere kulaktan kulağa duyuldu (Reşat N. Güntekin). Bâzan uluorta, bâzan da kulaktan kulağa söylenen bir çeşit ithamları ekseriya küçük hanım da duyar (Sâmiha Ayverdi). ● Kulaktan zf. ( Ayrılma hâli ekinin kalıplaşmasıyle ) Sâdece duymak sûretiyle: “Kulaktan öğrenmek.”

lugatim.com/s/KULAK
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp