( ﻣﻠﻮّﺙ ) sıf. (Ar. telvіѕ “pisletmek, kirletmek”ten mulevveѕ ) Pis, kirli, iğrenç: Bendenizce mülevves bir arzudan başka bir şey olmayan bir hissiniz yoluna ikimizi de kurban etmek istiyorsunuz (Hüseyin R. Gürpınar). İzzet-i nefissiz kölelerden, zâhifeler gibi yerlerde sürünen mülevves esirlerden nefret ederdi (Ömer Seyfeddin). Şu mülevves müsveddelerin arkasından koşmak (…) şimdi elime para geçecek diye elim intizarlar içinde bulunmak lâzım gelecek (Hâlit Z. Uşaklıgil). ● Mülevvesat ( ﻣﻠﻮّﺛﺎﺕ ) i. (Ar. çoğul eki -āt ile) Pis, kirli ve iğrenç şeyler: Bütün bu mülevvesat bu perdenin öbür tarafına atılır (Hüseyin R. Gürpınar’dan).