Sözlük › P › pür

pür

a.

İlişkililer pürneşe / pür neşe · pür nur eyle-

Açıklama

  1. ağaç veya çalıdan çıkan yeşillik, bibil*
  2. Çam, ardıç, ladin ağaçlarının iğne gibi ince yaprakları

Örnek

Hafif bir esinti çıkar gibi oluyor, kolumdaki tüyler dikleşiyor. Sırtıma çam pürleri batıyor gerindiğimde.
Havuz iyice doldu da, üzerinde gayri çam pürleri yüzmeğe başladı mı, Mümin Efendi açıverirdi havuzun tıpasını-.

Kaynak B Çelik, 2007, 58 | BTS+ | DCeyhun, 43

Kişi Demirtaş Ceyhun

Yıl/Tarih 15.06.2024 · 2007

Köken ailesi

Farsça pur kökünden gelen 7 sözcük:

pürneşepürmelalpürtelaşpürdikkatpürhiddetpürsıhhat

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

“pür” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Fark kayıtları

fark (ile)PÜR/PUR ile PİR

Dolu, dolmak. | Çok fazla. | Sahip, mâlik.

fark (ile)PÜR ile/||/<> PÜRÇEK ile/||/<> PÜRÇEKLENMEK ile/||/<> PÜRÇEKSİZ

Çam, ardıç, ladin ağaçlarının iğne gibi ince yaprakları. @@ Şakaklardan sarkan saç; zülüf. Bitkilerin saçaklı kökü ya da püskülü; pürçük. @@ Pürçekli duruma gelmek. @@ Pürçeği olmayan.

fark (ile)PÜR ile PÜRE

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: r ile başlayan 528 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: p ile biten 163 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“pür” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

Köken: Farsça pur

► dolu (II)

Güncel Türkçe Sözlük (2)

Çam, ardıç, ladin ağaçlarının iğne gibi ince yaprakları

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“pür” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

PÜR

( ﭘﺮ ) sıf. (Fars. pur ) Dolu: Pürdür der-i ihsânın ile sâhil-i âmâl / Deryâ-yı güher-zây-ı inâyetsin efendim (Leskofçalı Gālib). Ebediyyetle dâimâ pürdür (Cenap Şahâbeddin). ѻ Pür etmek (eylemek): Doldurmak: Pür ettin adl ü insâf ile asrı (Şeyhî). Envâ-ı maârifle beyt-i dili pür eyle (Kâtip Çelebi’den Seç.). ■ Başına geldiği kelimelere “dolu, çok” anlamı katarak Farsça usûlüyle birleşik sıfatlar ve zarflar yapar: Pür-âhenk: Âhenk dolu, çok âhenkli. Pür-âteş: Ateş dolu, yakıcı: Sîne pür-âteş nazargâhında Sînâ gark-ı nûr (Muallim Nâci). Pür-cûş: Coşkunluk dolu, pek coşkun: Geldikçe hayâl-i yâr pür-cûş olurum / Erdikçe peyâmı serbeser gûş olurum (Azmîzâde Hâletî). Kelâm-ı samtı deryâlar gibi pür-cûş söylerler / Mahabbet râzını birbirine hâmûş söylerler (Şeyh Gālib’den). Cûylar pür-cûş olur eşk-i firâvânım görüp (Leskofçalı Gālib). Pür-çîde: Toplanmış: Pür-çîde oldu hayli zamandır bisât-ı Cem / Mecliste câm u mey dahi giryân olup gider (Koca Râgıb Paşa). Harîm-i bârgâhında kazâ ümmîd-i hidmetle / Kemâl-i iftihârından olur pür-çîde dâmânı (Hersekli Ârif Hikmet). Pür-çin: Çok bükülmüş, kırışık, buruşuk. Pür-dâğ: Yaralı: Tenim pür-dâğdır yekser dil-i âgâh nâ-peydâ / Cihan bâğ-ı selâm olmuş Halîlullah nâ-peydâ (Leskofçalı Gālib). Ey şâir-i pür-dâğ u elem ey (Cenap Şahâbeddin). Pür-dikkat: Bk. PÜRDİKKAT . Pür-dil: Yürekli, cesur: Bir öyle zamanda merd-i pür-dil / Zannetme olur fütûra mâil (Muallim Nâci). Pür-edâ: Çok edâlı. Pür-emel: Emel dolu, arzu ve ümit dolu: Âşık-ı pür-emel gelip gidecek (Cenap Şahâbeddin). Pür-esrar: Esrarlı, sırlarla dolu: Pür-hüsn ü pür-sükûn ü pür-esrâr u pür-edâ (Cenap Şahâbeddin). Pür-fer: Çok parlak, çok aydınlık: Mihr-i ruhundan ey mâh kaldır nikāb-ı zülfün / Zulmet-geh-i cihânı pür-fer ü tâb göster (Hersekli Ârif Hikmet). Bir safâ-âşiyân-ı pür-fer ü tâb / Olmuş âram-sâr-ı bûm u gurâb (Tevfik Fikret). Pür-fiten: Fitnelerle dolu: Ola tâ kim cihan gâhî pür-emn ü gâh pür-fiten / Döne tâ kim felek bin yılda bir gâhî murâd üzre (Nef’î). Pür-füruğ: Parıltılı: Her tûğ-ı pür-füruğ verirken hücûma şan / Her tiğ-i bî-dirîğ parıldardı hun-feşan (Yahyâ Kemal). Pür-füsun: Çok sihirli, büyülü. Pür-gazap: Öfke dolu, çok kızgın. Pür-gû: Bk. PÜRGÛ . Pür-hareket: Çok hareketli: Amuk yolları kāfilelerle pür-hareket (Refik H. Karay). Pür-hatar: Tehlikelerle dolu, çok tehlikeli: Pür-hatardır rehgüzâr-ı aşk bin baş bir pula (Şeyhülislâm Yahyâ). Pür-hayâ: Çok hayâlı, çok edepli, çok nâmuslu: Ebr-veş olmak gerek âdem hayâlı olıcak / Pür-hayâlar yüzü suyundan değirmenler yürür (Zâtî). Pür-heves: Heves dolu, arzulu, istekli: Açtın bütün emellere âgūş-ı pür-heves (Hüseyin Sîret). Pür-heyecan: Heyecan dolu: Zeminde berg-i hazan titriyordu pür-heyecan (Cenap Şahâbeddin). Vücûdumuz asabî râşelerle pür-heyecan (Hüseyin Sîret). Pür-hiddet: Bk. PÜRHİDDET . Pür-hun: Kan dolu, kanlı: Hecr-i la’linle demâdem göz yaşı mey-gûn olur / Dîde dilden dil hadeng-i gussadan pür-hûn olur (Bâkî’den). Görünce goncayı gönlün senin küşâde olur / Görünce goncayı gönlüm benim olur pür-hun (Abdülhak Hâmit’ten). Pür-îman: Îman dolu, çok îmanlı: Eğer bugünkü ibâdetlerimiz cedlerimizinki gibi pür-îman olsaydı Yunan Hükûmeti aksine hareket ederdi (Yahyâ Kemal). Pür-mahâret: Çok usta; ustalıkla: Fakat ufacık, çevik, muhayyirü’l-ukul böcekler gibi pür-mahâret kaçıyoruz (Refik H. Karay). Pür-melâl: Çok sıkıntılı, çok hüzünlü: Çekildi pencereden sonra pür-melâl-i fütûr (Hüseyin Sîret). Gülzâr pür-melâl ise bülbül de lâl ise / Siz müjde-i bahârı veren bâd olun dedi (Yahyâ Kemal). Pür-nahl: Bk. PÜRNAKIL . Pür-neş’e: Sevinç dolu, çok neşeli. Pür-nur: Çok nurlu, çok aydınlık, çok parlak: Âlemi şer’ ile pür-nûr eyledi (Süleyman Çelebi). Bâtınları dahi pür-nurdur (Eşrefoğlu Rûmî). Dedim: Kimdir bu şîven-gâhı pür-nûr eyleyen dîdâr (Hüseyin Sîret). Pür-sıhhat: Çok sağlıklı: “Pür-sıhhat bir delikanlı.” Pür-suz: Çok yanık, çok yakıcı. Pür-sürur: Çok sevinçli, sevinç dolu: Bak, Lâmia ne kadar pür-sürur, gülmek için yaratılmış bir çocuk (Hâlit Z. Uşaklıgil). Pür-tehevvür: Çok öfkeli, çok hiddetli: Paşa pür-tehevvür başını pencereden uzatıp… “Bak şu pezevengin yediği halta” demiş (Fâik Reşat). Pür-telâş: Çok telâşlı: Mühürdar gazeteyi okur okumaz deli olmuş gibi bir halde pür-telâş idârehâneye gelir (Fâik Reşat). Vapurun bacası tüttüğünü, hele düdüğü öttüğünü, sallandığını uzaktan işiten, gören müşteriler de ha gitti, gidiyor gibi pür-telâş (Hüseyin R. Gürpınar). Bir gün (…) Hakkı Paşa kitapçı dükkânında beni pür-telâş yakaladı (Ahmet Râsim).

lugatim.com/s/PÜR
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp