Sözlük › S › sad

sad

a.ar. sad harfi

İlişkililer harfi

Açıklama

Arap alfabesinin on dördüncü, Türklerin İslâmiyeti kabullerinden 1928 harf inkılâbına kadar 9 – 10 asır boyunca kullanmış oldukları alfabenin on yedinci harfi ve bu harfin adı [Ebced hesâbında değeri 90’dır. (ﺹ) harfi, eski târihlerde seneyi bildiren rakamdan sonra safer ayını gösteren rumuz olarak kullanılırdı].KL

Örnek

senin doğum gecende / rüyama girdin / bana tarif edildiğin şekildesin / bulunduğun yerdesin / sad çatırdıyor sonra"

Kaynak S Koçak, 2008, Nasılsın +North

Kişi S Koçak

Yıl/Tarih 2008

Köken ailesi

Arapça sedd kökünden gelen 9 sözcük:

setseddesidadmesdudinsidadmüseddidseddetmekçin seddi

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Arapça sa‘d kökünden gelen 9 sözcük:

es’adsaidsuudmesuttesitistis’admes’adetSaadâbâd

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

“sâd” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “sâd” ile ilişkili sözcükler

köken ailesi fethigedikli sözlüğü: aynı kökten

Fark kayıtları

fark (ile)SÂD/SÂDD ile SÂD ile SA'D ile SAD ile SAD

Kapayan, örten. | Aksu, göz perdesi. İLE Göz ağrısı/hastalığı. İLE Kutluluk. | Uğur. | Kutlu, uğurlu.[SA'D-ÜD-DÎN/SÂDETTİN: Dini uğurlu, kutlu kılan.] İLE Osmanlı ve Arap abecesinin onyedinci harfidir.[ebced hesabında 90 sayısının…

yerine / değilSAD yerine ÜZGÜN

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: d ile başlayan 2.305 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: s ile biten 452 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“sad” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

SÂD

( ﺳﺎﺩ ) sıf. (Ar. sedd “kapamak”tan sādd ) 1. Örten, kapayan, engel olan, seddeden. 2. i. Görmeyi engelleyen göz perdesi, ak su.

lugatim.com/s/SÂD
SA’D

( ﺳﻌﺪ ) i. (Ar. sa‘d ) 1. Kutluluk, bahtiyarlık: Çarhın ki ne sa’dinde ne nahsinde bekā var / Dehrin ki ne hâsında ne âmında vefâ var (Rûhî-i Bağdâdî’den). Sen ol yektâ süvâr-ı arsa-i ilm ü fazîletsin / Rikâbında celâl ü sa’d iki peyk-i sebük-pâdır (Fıtnat Hanım). 2. sıf. Uğurlu olduğuna, uğur getirdiğine inanılan, uğurlu sayılan: “ Kevkeb-i sa’d: Uğurlu sayılan yıldız.” “ Sâl-i sa’d: Uğurlu olduğuna inanılan yıl.” ● Sa’d-ahter ( ﺳﻌﺪ ﺍﺧﺘﺮ ) birl. sıf. (Fars. aḫter “yıldız” ile) Yıldızı kutlu, tâlihli, uğurlu, bahtlı: Verdi bir duhter-i sa’d-ahter kim / Reşk eder hüsnüne mihr-i rahşan (Fıtnat Hanım). ● Sa’deyn ( ﺳﻌﺪﻳﻦ ) i. (Ar. tesniye eki -eyn ile) Müneccimlerce kutlu ve uğurlu sayılan iki yıldız, Venüs ve Jüpiter gezegenleri, Zühre ve Müşteri: Bu meclis-i pür-meymenetin verdiği feyzi / Bahş eyleyemez âleme sa’deyn kırânı (Nedim’den).

lugatim.com/s/SA’D
SAD (1)

( ﺹ – ﺻﺎﺩ ) i. (Ar. ṣād ) Arap alfabesinin on dördüncü, Türkler’in İslâmiyet’i kabullerinden 1928 harf inkılâbına kadar 9 – 10 asır boyunca kullanmış oldukları alfabenin on yedinci harfi ve bu harfin adı [Ebced hesâbında değeri 90’dır. ( ﺹ ) harfi, eski târihlerde seneyi bildiren rakamdan sonra safer ayını gösteren rumuz olarak kullanılırdı].

lugatim.com/s/SAD
SAD (2)

( ﺻﺪ ) sıf. (Fars. ṣad ) Yüz sayısı, 100: Hak Teâlâ ol kadar ömrünü efzûn ede kim / İki üç def’a tecâvüz eyleye hadd-i sadı (Nâbî). Sad şükr gelen mâh-ı şerîf-i ramazandır / Hakk’ın niam-ı rahmeti mebzûl-i cihandır (Enderunlu Vâsıf’tan). ѻ Sad bar: Yüz kere, yüz defa. Sad berg: Bk. SADBERK . Sad çâk: Yüz parça, paramparça, sad pâre: Tâze tâze dâğlarla kanlı kanlı şerhalar / Hırka-i Hindû’ya döndürdü ten-i sad çâkimiz (Bâkî’den). Ayşa mağrûr olma kim bir iki günde goncanın / Sîne-i sad çâk eder gerdun leb-i handânını (Nedim). Gālib eyler âlemi berg-i tecellâ renk renk / Dâğlar oldukça zâhir sîne-i sad çâkten (Leskofçalı Gālib). Sad gûne: Yüz türlü, yüz çeşit: Nev-be-nev etmede devlette zuhûr / Günde sad gûne onun gibi umûr (Nâbî). Edip aldatmağa sad gûne efsun / Ne şeytanlıklar etti bana mel’un (Sünbülzâde Vehbî). Mahv olup isyânı ermez mi behişt-i vaslına / Dûzah-ı hicrinde gördü şol ki sad gûne azâb (Bayburtlu Zihni). Sad hayf: Yüzlerce vah, çok yazık, pek yazık: Seyr-i çemen-i kudsî-i gülzâr-ı cemâle / Sad hayf serâ-perde-i can hâilimizdir (Hersekli Ârif Hikmet). Sad hezar: Yüz bin, yüz bin kere: Kābiliyyet dâd-ı Hak’tır herkese olmaz nasîb / Sad hezar terbiye etsen bed-asıl olmaz edîb (…). Zülf-i siyâh-ı yârda var sad hezâr çîn (Şeyhülislâm Yahyâ). Sad hezâr cevrinden çekmezdim elem / Ne cefâda kâmil ne vefâ bilir (Gevherî). Sad hezâran: Yüz binlerce: Sad hezâran hasret ü derd ile âh (Süleyman Çelebi). Âleme feyz-i meserret şöyle sârî gûşuma / Her dehenden sad hezâran şükr-i Yezdan’dır gelen (Fıtnat Hanım). Sad hezâran andelîb-i kuds eder perverde dil / Tâ sevâd-ı bâğ-ı sevdâ sâye-i güldür bana (Leskofçalı Gālib). Sad pâre: Yüz parça, parça parça, paramparça: Olmaz ilâc sîne-i sad pâreme / Çâre bulunmaz bilirim yâreme (Şarkı). Cefâ taşıyle mir’ât-ı dilim sad pâre eylersin (Şeyhülislâm Yahyâ). Sad pâre etti dest-i elem sevb-i tâkatı (İzzet Molla).   Sad sâle: Yüz yıllık, asırlık: Câm-ı nâz etmiş o denlü nergis-i mestin harâb / Hûn-ı uşşâkı mey-i sad sâleden fark eylemez (Vecîhî). Tahayyülât ile bir sâye-gâh-ı meçhûle / Sürüklenip gidiyordu o tayf-ı sad sâle (Hüseyin Sîret). ● Sad-firib ( ﺻﺪﻓﺮﻳﺐ ) birl. sıf. (Fars. firіb “aldatan” ile) Yüz türlü oyun eden, yüz çeşit aldatan, çok hîlekâr: Dil sad-firîb görmüş iken tab’-ı yârda / Olmak vefâ vücûduna kāil garîbdir (Muallim Nâci).

lugatim.com/s/SAD
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp