i. (Ar. sevād “karartı, siyahlık”tan) 1. Gümüş üzerine çizilmiş bir desenin, çelik kalemle kalem işi tarzında oyulduktan sonra aynı isimdeki (savat) bir eriyiğin kalemle hazırlanmış oyuk yerlere doldurulması sûretiyle yapılan süsleme, gümüş üzerine bu yolla yapılan siyah nakış: Savat, netîce olarak batılıların gravür tekniklerine benzerse da ondan çok daha zordur. Çünkü gravür düz bir satıha kazınırken savat her türlü geometrik biçim üzerine uygulanmıştır (Zeki Kuşoğlu). 2. Gümüş, bakır, kurşun ve kükürtün belli ölçülerde eritilip karıştırılmasıyle elde edilen ve boraksla çamur kıvamına getirilen koyu gri eriyik, bu eriyiğin soğuyup sertleştirildikten sonra havanda dövülüp toz hâline getirilen şekli: Eser üzerine önceden açılmış olan kalem kanallarına ekilen veya sürülen savat, ocak ateşine tutularak yeniden eriyip boşlukların dolması temin edilir (Zeki Kuşoğlu). 3. Savatlı, savat tekniğiyle yapılmış eşya: Rüveyde Hanım da o teneke kutudan gümüş savatlar çıkarıyor. Saç tokası, boyunbağı iğnesi, kol düğmeleri, ince kemerler, köstekler (Murathan Mungan).