Sözlük › S › ser

ser

a.fr. serre*türkçesi varkenmüzik

İlişkililer serçe · sergen · serim · sergi · ser kaptan · ser serinlik · ser vermek · ser-geşt eylemek · per /ser hayvan yatağı, · ser tâ kadem · tarçınlı ser ve tefe

Açıklama

  1. serre?
  2. baş.

Örnek

Orada, en dilnişin, en hulyaperver çiçekler saklanan incili bir deniz "serre"ine gömecektim.
"Zülüf kısa yüz örtmez / İlvanlım, ilvanlım / İlvanlım, amman amman / Sevdan serimden gitmez de / Al fistanlım, gaytanlım", Çorum türküsü

Kaynak Halide Edib Harap Mabetler, 1911, 29?

Yıl/Tarih 1911

Köken ailesi

Farsça ser kökünden gelen 23 sözcük:

sarhoşserhatsertapserazatsermayesermestsernâmeseraskerserdümenserencamsergerdeserlevha +10 ›

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler serçe

“ser” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

eşit (=) birbirine eşit

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “ser” ile ilişkili sözcükler

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)CAN ile/ve BAŞ/SER

Şevk duyar. İLE/VE Zevk duyar.

fark (ile)SER/SERİN ile/||/<> SER/GRANÜLSFİZ ENDOPLÂZMİK RETİKULUM ile/||/<> SMOOTH ENDOPLASMIC RETICULUM/SER

bk. serin @@ bk. granülsüz endoplâzmik retikulum @@ Granülsüz endoplazmik retikulum.

fark (ile)SER ile SER/SERA

Baş, kafa. | Başkan. İLE Limonluk.

fark (ile)OR-/ORO-/OS- ile/||/<> ORO-/ORRHO- ile/||/<> URANO-/URAN-/URANİSCO- ile/||/<> SER-/SERO- ile/||/<> STOM-/STOMA-/STOMAT-/STOMATO-/-STOME/-STOMİA/-STOMO-/-STOMY ile/||/<> CİON-/CİONO-/KİONO-

Ağız. İLE/||/ Serum. İLE/||/ Damakla ilgili. İLE/||/ Serumla ilgili, seröz. İLE/||/ Ağız ya da ağız benzeri giriş, ağzın durumu ya da tipi ile ilgili. İLE/||/ Küçük dil, uvula ile ilgili.

fark (ile)SERPENS/SER/SERPENT/SCHLANGE/YILAN/ELHAYYE/HAİYYAT ile/||/<> OPHIUCHUS/OPH/SERPENT-BEARRER/SERPENTAIRE/SCHLANGENTRÄGER/YILANCI/HEVVA

Bir takımyıldızın adı. | Totem, tapıncak, koruyucu yaratık olarak ilkellerin dinsel yaşamında gizemsel ve büyüsel bir nitelik taşıyan; dünyanın ve insanın yaratılışıyla ilgili efsanelerde önemli bir öğe olarak kullanılan sürüngen hayvan. |…

fark (ile)STORAGE VAULT/LIBRARY VAULT/FILM VAULT/VAULT/DÉPÔT/BLOCKHAUS POUR FILM/CASEMATE/BLOCKHAUS/FILMBLOCKHAUS/FILMTRESOR/SAGERHAUS/DEPOT/GEWÖLBE/KORUNAK/DEPO/KORUMA DEPOSU/FİLM DEPOSU ile/||/<> KORUNAK/SER/LİMONLUK ile/||/<> DOCK/STORE/MAGASIN/SPEICHER/LAGERHAUS/KORUNAK/DEPO

Sinema/TV. Filmin yanıcı, çabuk bozulma özelliği göz önüne alınarak, çeşitli güvenlik önlemleri uygulanan, film saklamaya yarayan özel yapı. @@ ... @@ Çeşitli şeylerin korunup saklandığı kapalı yer.

fark (ile)SERPENS/SER/SERPENT/SCHLANGE/YILAN/ELHAYYE/HAİYYAT ile/||/<> SNAKE/SERPENT/SCHLANGE/YILAN ile/||/<> SERPENT/SERPENS/YILAN/ELHAYYE ile/||/<> SERPENT/YILAN/EF'Î

Bir takımyıldızın adı. @@ Totem, tapıncak, koruyucu yaratık olarak ilkellerin dinsel yaşamında gizemsel ve büyüsel bir nitelik taşıyan; dünyanın ve insanın yaratılışıyla ilgili efsanelerde önemli bir öğe olarak kullanılan sürüngen hayvan.…

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: r ile başlayan 528 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: s ile biten 452 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“ser” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

Köken: Farsça ser

1. ► baş

2. “Önem veya yönetim bakımından ileride olan, en önemli, en üstün” anlamlarında birleşik kelimeler yapan bir söz

Birleşik sözler: serasker, serazat, serdengeçti, serdümen, serencam, serhat, serlevha, sermaye, sermest, sermestane, sermuharrir, sermürettip, serpuş, sersefil, sertabip, seryaver

Güncel Türkçe Sözlük (2)

Köken: Fransızca serre

► sera

Biyoloji Terimleri Sözlüğü, 1998 (1)

bk. serin

Biyoloji Terimleri Sözlüğü, 1998 (2)
Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü, 2007

Granülsüz endoplazmik retikulum.

İng. smooth endoplasmic reticulum

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“ser” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

SER (1)

i. (Fr. serre ) Limonluk 1 , sera: Salonun pencerelere yakın kapısından bir sere girilir (Sâmipaşazâde Sezâî). Burası bir nevi serdi (…) çiçeği olmayan bir kış bahçesi (Reşat N. Güntekin).

lugatim.com/s/SER
SER (2)

( ﺳﺮ ) i. (Fars. ser ) 1. Baş, kafa: Serime bir sevdâ düştü (Pir Sultan Abdal). Kalbim zemîn-i aşk serim âsumânîdir (Muallim Nâci). Bir tatlı dönüş hisseder serinde (Cenap Şahâbeddin). 2. Başkan, önder, reis: “Ser-i sulahâ.” “Ser-i ulemâ.” 3. Baş, başlangıç: Nitekim her ser-i sâl erişe rûz-i nevrûz / Cilve-gâhın ede hurşîd-i felek burc-ı Hamel (Nef’î). 4. Doruk, zirve, tepe: “Ser-i dîvar.” “Ser-i kûh.” 5 . Bir şeyin başladığı yer, üst tarafı, yukarı kısmı: “Ser-i cû.” “Ser-i Dicle.” 6 . Uç: Çekse bürka’ gam değil rûy-ı visâl-i yâre nâz / Ref’ eder anı ser-i engüşt ile dest-i niyâz (Rûhî-i Bağdâdî). Hayâl ettikçe bismilgâh-ı aşkın dilde ey Gālib / Telâtum-rîz olur hûn-ı şehâdet her ser-i mûdan (Leskofçalı Gālib). Öptü ser-i benânını dürdâne-i garâm (Hüseyin Sîret). ѻ Ser çekmek: Yükselmek: Âfâka ser çekse kanma ağyâra / Herkes feyiz bulur itibârınca (Erzurumlu Emrah). Fakat ayyûka ser çeken, uzanan / Bu mehâbetli gövde çırçıplak (Tevfik Fikret). Çeşmelerden su akar rengârenk / Göğe ser çekmiş ağaçlar yücelir (Yahyâ Kemal). Ser verip ser almak: Kıyasıya savaşmak, ölüm kalım savaşı yapmak: Tam elli beş günde Girit üstüne / Ser verip ser aldı kul pâdişâhım (Şâhinoğlu – Ş.A.D.). Ser verip sır vermemek: Ağzı çok sıkı olmak, hayâtına mal olsa bile ağzından sır alınamamak: Ver serini Niyâzî sırrını verme yâda / Nâdâna sırrın veren kalır vebâl içinde (Niyâzî-i Mısrî). Ser vermek – Serden geçmek: (Bir ideal, bir amaç uğrunda) Ölümü göze almak, ölmeye râzı ve hazır olmak: Ser ver gönül serîr-i mahabbette server ol / Meydân-ı aşka gir cevelân et dilâver ol (Hayâlî Bey – Ş.A.D.). Seni seven serden geçti (Pir Sultan Abdal). Gencîne-i uşşâka ziyân eylemek olmaz / Ser vermek olur sırrı ayân eylemek olmaz (Ahmed Sarban – Ş.A.D.). Serde (…) var: Sözü edilen kimsedeki bir sıfatı alay yollu anlatmak için kullanılır: Serde erkeklik var, ağlayamam (Orhan V. Kanık). Aaaah… Unuttum, serde “Yunan kardeşliği” var ya… (Ergun Göze). Ser-i bâlin: “Yastık ucu” Baş ucu [Baş yastığı anlamındaki ser-bâlin ile karıştırılmamalıdır]. Ser-i kûy: 1. Mahalle başı, sokak başı, yol: Hem yıkarsın berk-ı şemşîr-i sitemle âlemi / Hem gene dersin ser-i kûyumda feryâd olmasın (Şeyhülislâm Bahâyî Efendi’den). 2. Sevgilinin yaşadığı semt: Ref’ eyle nikābın ser-i kûyunda ki ey mâh / Manzûr ola hurşîd-i dırahşân-ı kıyâmet (Leskofçalı Gālib). Budur kasdım seni şol bilmeyen bîgâneler / Beni de koy ser-i kûyunda bir bîgâne bilsinler (Osman Şems). Ser-i mû(y): “Kıl ucu” Kıl kadar, (olumsuz cümlelerde) asla, hiç: Eser ettirmenin harf-i niyâzı kalb-i sengîne / Ser-i mû farkı yoktur Nâbiyâ hakkâklerden (Nâbî). Yoksa emrinizden ser-i mû hârice çıkabileceğime ihtimal verir misiniz? (Ahmed Midhat Efendi). ■ Sıfatların önüne geldiğinde “başı … olan” anlamında Farsça usûlüyle birleşik sıfatlar yapar: Ser-âzâde: Serbest, hür, başı boş: Düşme bu minnete dünyâda iken / Kayda bağlanma ser-âzâde iken (Enderunlu Fâzıl’dan). Ne ser-âzâde ömr-i sâfiydi / Geçecek gölgesinde çamlarının (Tevfik Fikret). Ser-beste: “Başı bağlanmış olan” Gizli, örtülü: Hatt-ı leb dîvân-ı hüsne mısrâ-ı ber-cestedir / Anda gûyâ kim dehânın ma’ni-i ser-bestedir (Nedim). Nükte-i ser-beste-i sırr-ı ulûhiyyet midir / Var mı lafz-ı vahdetin bilmem ki ma’nâsın bilir (Hersekli Ârif Hikmet). Kalbimdeki ser-beste emeller (Cenap Şahâbeddin). Ser-bülend: Yüksek, yüce, âlî: “Dıraht-ı ser-bülend.” “Hatîb-i ser-bülend.” Her dûna şâh-ı gül gibi meyl etme ey dostum / Düşmez giyâha hem-ser ola serv-i ser-bülend (Bâkî’den). Cihan bâğında bir serv-i revân u ser-bülendimsin / Dilersen çek leb-i şemşîre berdâr eyle istersen (Osman Şems). Ser-bürehne: Başı açık: Ser-bürehne bir gedâ ol şâh olma tâcdâr (Hayâlî). Ser-dâde: Baş vermiş, baş göstermiş, belirmiş, ortaya çıkmış: Nûr-ı idrâkimle akla feyz-bahş-i dânişim / Gûy-i sevdâyım cünûn-ı aşk ile ser-dâdeyim (Neşâtî). Ser-efgende: Başı eğilmiş olan, başını eğen, baş eğen: Hak-şinâs ehl-i nazar yârânın / Ayağı tozu ser-efgendesiyiz (Bâkî). Lutfuyle gehî edip ser-efgende-i şerm / Mahrûm-ı temâşâ-yı cemâl eylersin (Azmîzâde Hâletî). Her harfe ser-efgendelik etse n’ola hâme / Erbâb-ı sühan ekser olurlar mütevâzi (Nâbî). Ser-germ: Başı kızmış, coşmuş, sarhoş: Zühre raks eyledi ser-germ-i semâ oldu felek / Gûş edip nâle-i Esrâr-ı gazelhânı bu şeb (Esrar Dede). Ser-germ-i nahvet olmasın ol şâh çok da kim / Değmez neşât-ı bâde-i keyf humârına (Sünbülzâde Vehbî’den). Kimseler bî-vakt ser-germ-i mahabbet olmasın (Recâîzâde M. Ekrem). Ser-germî: Coşma, sarhoşluk: Sittîn erişti ey dil inâbet zamânıdır / Ser-germî-i havâdan ifâkat zamânıdır (Nâbî). Ser-germî-i niyâz ile dil girye-nâk olur / Yine hadîka-i emelin âb u tâbı var (Nedim). Ser-giran: “Başı ağır” Sersem, sarhoş, mahmur: Benefşe gibi humâr ile ser-girân oldun (Ahmedî). Hûn-ı ciğerle besleyelim tek o gamzeler / Tâ böyle ser-girân-ı mey-i nahvet olmasın (Nedim’den). Aynı bâde ile ser-girân olduk (Cenap Şahâbeddin). Ser-nihâde: Başını bir yere koymuş, dayamış: “Ser-nihâde-i secde.” Ser-sebük: “Başı hafif” Hafif akıllı, akılsız. Ser-sebz: “Yeşil başlı” 1. Yeni yetişmiş, tâze, genç: Ser-sebz ü ser-efrâz oluban serv-i vücûdun / Zıllında anın hoş geçe a’lâ ile ednâ (Mesîhî). Zamân-ı nevbahâr-ı devletinde gülşen-i âmâl / Sehâb-ı re’fet ü cûdunla ser-sebz-i mutarrâdır (Fıtnat Hanım). Seyr eyle ser-sebzimi gelsin de bahârım (Muallim Nâci). 2. Tâlihli. Ser-şikeste: Başı kırık, ucu kırılmış olan: Hem dürr-i sebük-bahâ-yı ummân-ı gamız / Hem gevher-i ser-şikeste-i kân-ı gamız (Azmîzâde Hâletî). Fakat ağaçları hep ser-şikeste, hep uryan / İçinde bir derecik, bir şelâle-i giryan (Tevfik Fikret). ■ Önüne geldiği isimlere “baş, başkan” anlamı katarak Farsça usûlüyle birleşik kelimeler yapar: Ser-hafiye: Bk. SERHAFİYE . Ser-komiser: Bk. SERKOMİSER . Ser-kûçe: Küçük sokak başı: Kâr-ı dil-i ehl-i aşka âh eyleme hîç / Ser-kûçe-i fakrı şâh-râh eyleme hîç (Azmîzâde Hâletî). Ser-makāle: Bk. SERMAKĀLE . Ser-menzil: Bk. SERMENZİL. Ser-mubassır: Bk. SERMUBASSIR . Ser-muid: Bk. SERMUİD . Ser-murâkıp: Bk. SERMURÂKIP . Ser-mücellit: Bk. SERMÜCELLİT . Ser-mühendis: Bk. SERMÜHENDİS . Ser-müneccim: Sarayda müneccim başı. Ser-müstantık : Bk. SERMÜSTANTIK . Ser-nâyî: Neyzenbaşı. Ser-zergeran: Bk. SERZERGERAN . ● Ser-bahâ ( ﺳﺮ ﺑﻬﺎ ) birl. i. (Fars. behā “bedel” ile behā-yı ser ’den) Baş pahası, diyet. ● Ser-bâlin ( ﺳﺮ ﺑﺎﻟﻴﻦ ) birl. i. (Fars. bālіn “yastık” ile bālіn-i ser ’den) Baş yastığı [“Yastık ucu, baş ucu” anlamındaki ser-i bâlin ile karıştırılmamalıdır]: O rûhumun ser-bâlîn-i istirâhatıdır (Cenap Şahâbeddin). ● Ser-be-ceyb ( ﺳﺮ ﺑﺠﻴﺐ ) birl. sıf. (Fars. be-ceyb “elbise yakası içinde” ile) Başını göğsünün üzerine eğip düşünce, keder vb. içine dalmış: “ Ser-be-ceyb-i murâkabe: Murâkabeye dalmış, başını göğsü üzerine eğip murâkabeye çekilmiş.” Kesâfet-i gam ile ser-be-ceyb-i hâb olmuş (Nâilî). Erişti nâ-gehan bir na’ra-i mestâne-i yâ hû / Olurken ser-be-ceyb-i ıztırâb-ı ye’s ü hırman (Hersekli Ârif Hikmet). ● Ser-bend ( ﺳﺮ ﺑﻨﺪ ) birl. i. (Fars. bend “bağ” ile bend-i ser ’den) Başa sarılan, başa bağlanan şey, baş bağı: Tâ kim ola dâd-ı âha mânend / Bağlamış idi benefşe ser-bend (Fuzûlî’den). ● Ser-be-mühr ( ﺳﺮ ﺑﻤﻬﺮ ) birl. sıf. (Fars. be- eki ve muhr ile) Mühürlenmiş olan, mühürlü: Zinhar bu mektûb-ı ser-be-mührü açmayasın… (Veysî). ● Ser-be-ser Bk. SERBESER ● Ser-penah ( ﺳﺮ ﭘﻨﺎﻩ ) birl. i. (Fars. penāh “sığınılan kimse ve şey” ile) “Baş koruyucusu” Miğfer, başlık, başın ense kısmını koruyan miğfer saçağı. ● Ser-tâ-be-pâ (-kadem) ( ﺳﺮﺗﺎﺑﻘﺪﻡ – ﺳﺮﺗﺎﺑﭙﺎ ) birl. zf. (Fars. tā edâtı , be- eki ve pā yâhut Ar. ḳadem “ayak” ile) Baştan ayağa, baştan aşağı, tamâmen: Ser-tâ-be-kadem gül gibi ol gûş-i hakîkat / Bülbülden işit nâliş ü hasret neye derler (Koca Râgıb Paşa). Taht-ı vâlâ-bahta kıldıkta cülûs ikballe / Şevk-ı teşrîfiyle îd etti cihan ser-tâ-be-pâ (Fıtnat Hanım). Zebun ve mahkûm olduğu cihetle bir ra’şe-i ser-tâ-be-pâ-yı asabî ile evin kapısından içeri girdi (Sâmipaşazâde Sezâî). ● Ser-tâ-be-ser ( ﺳﺮﺗﺎ ﺑﺴﺮ ) birl. zf. ( Fars. tā edâtı, be- eki ve ser “baş” ile ) Baştan başa. ● Ser-tâ-pâ (-kadem) ( ﺳﺮﺗﺎﻗﺪﻡ – ﺳﺮﺗﺎﭘﺎ ) birl. zf. (Fars. tā edâtı ve pā yâhut Ar. ḳadem “ayak” ile tā-pā veya tā-kadem ile) Baştan ayağa, baştan aşağı, tamâmen: Nûr-ı devlet-durur ol ser-tâ-kadem / Sıdk ile mihrinden urdu subh-dem (Ahmedî). Cilve-i hüsnünle her mûyum perî-hîz olmada / Aşk ile ser-tâ-kadem âyîne-fâm etti beni (Nedim). Tuttu şark u garbı ser-tâ-pâ sadâ-yı tal’ati (Koca Râgıb Paşa). ● Ser-tâ-ser ( ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ) birl. zf. (Fars. tā edâtı ve ser “baş” ile) Baştan başa, serteser: Sû-be-sû giryan sehâb âfâk ser-tâ-ser hazin (Muallim Nâci). Kalıp tezelzül-i a’sâb içinde ser-tâ-ser (Hüseyin Sîret). Kâinât oldu sanki ser-tâ-ser / Bir büyük hastahâne-i etfâl (Cenap Şahâbeddin).

lugatim.com/s/SER
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp