Sözlük › S › sefil

sefil

Köken ailesi

Arapça sefіl kökünden gelen 5 sözcük:

sefîlesüfelâsefilaneseril sefil

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Dolaylı ilişkili sözcükler (1) sefile
Yabancı karşılıkları miserable

“sefil” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “sefil” ile ilişkili sözcükler

Türkçe / yabancı karşılık fethigedikli sözlüğü: biri ötekinin Türkçe ya da yabancı karşılığı

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

Fark kayıtları

yerine / değilSEFİL değil/yerine/= SEFİL

Yoksulluk içinde olan Adi bayağı olan Yoksul ya da bayağı bir biçimde

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: l ile başlayan 432 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: s ile biten 452 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“sefil” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça sefīl

1. Yoksulluk içinde olan

2. Adi, bayağı olan

3. Yoksul veya bayağı bir biçimde

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“sefil” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

SEFİL

( ﺳﻔﻴﻞ ) sıf. ve i. (Ar. sefāle t “alçalmak”tan sefіl ) 1. Sefâlet içinde olan, yoksul, fakir, perîşan (kimse): Çalışmadın, beni hep bunca yıl çalıştırdın / O yavrucukları çıplak, sefîl alıştırdın (Mehmet Âkif’ten). Genç bir yaşta çıplak ve sefil bir evde bütün bir kış gecesini bir ölüyle baş başa geçirmişti (Ahmet H. Tanpınar). 2. Alçak, âdî, bayağı (kimse): Gülbeyaz artık Mergup Bey’i, bu bîçâre kızı aldatmak alçaklığını kabul eden bir sefil olarak tanıdı (Ahmed Midhat Efendi). Ve sonra sıçrayarak kayboldu sefil şeytan (Enis B. Koryürek). Kahraman bir kavmi sefiller yendi (Enis B. Koryürek). ѻ Sefil olmak: Perîşan olmak: Elbet sefîl olursa kadın alçalır beşer (Tevfik Fikret). Benim yanımda kalırsa sefîl olur yavrum (Hüseyin Sîret). ● Sefîlân ( ﺳﻔﻴﻼﻥ ) i. (Fars. çoğul eki -ān ile) Sefiller, alçaklar. ● Sefîle ( ﺳﻔﻴﻠﻪ ) sıf. Sefil kelimesinin tamlamalarda ortaya çıkan aynı mânâdaki müennes şekli: “ Eşhâs-ı sefîle: Sefil kimseler.” Bk. SEFÎLE

lugatim.com/s/SEFİL
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp