geçişli f. ( Eski Türk. sіz-mek ) 1. Açık bir delil olmadığı halde bir şeyin varlığını, ne olduğunu veya ne olacağını duygu yoluyle anlamak: Bunlara sorduğun şeyin ne olduğunu acaba kendin bilir misin? –Bilmem ama… –Ama… –Sezerim (Ömer Seyfeddin). Bâzan etrâfımızda o kadar esrarlı bir hâdise olur ki ince teferruâtına kadar bunu sezeriz, fakat hiçbir şey idrak etmeyiz (Peyâmi Safâ). Yavaş yavaş bu gecenin garip tâlihini sezmeye başlamış ve ondan ürkmüştü (Ahmet H. Tanpınar). 2. Anlamak, kavramak, idrak etmek: Mustafa Kemal Paşa ve arkadaşları bunu derhal sezdiler ve aynı zamanda bu adamların Ankara’ya gelmelerinin bütün memleket için zararlı olacağını hissettiler (Hâlide E. Adıvar). Devlet milletin hiçbir meselesini çözemiyor, hiçbir ülküsünü sezemiyor (Ahmet Kabaklı). Voltaire’in belki en dikkate lâyık tarafı târihte tekâmülü sezmiş olmasıdır (Ümit Meriç).