Örnek
Baba oğul gün boyu yiyip içerlermiş. Biri kaval çalar maval söylermiş, diğeri ıslık çalar terane söylermiş.
Kaynak H Aycın, Esrarname, 46
Kişi Hasan Aycın
Baba oğul gün boyu yiyip içerlermiş. Biri kaval çalar maval söylermiş, diğeri ıslık çalar terane söylermiş.
Kaynak H Aycın, Esrarname, 46
Kişi Hasan Aycın
Ahrep ve ahrem denilen aruz ölçüleriyle yazılan dört dizeli koşuk. Birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri uyaklı olur. Üçüncüleri de uyaklı olanlara dördüz denir. \"Dördü\"e iki koşa (dübeyt) da denir. / Bir merhaleden güneşle derya görünür…
Ezgi makam nağme Çok tekrarlandığından usanç verici bir durum alan söz
... İLE Çok yinelendiğinden usanç verici bir durum alan söz. | Ezgi, nağme, makam. | Dört dizeden oluşan ve birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri birbiriyle uyaklı olan şiir, dörtlük.
Görkem. | Gürültü patırtı, kuru gürültü. | Gereksiz, boş söz. İLE/VE/||/ Çok fazla söz. İLE/DEĞİL/YERİNE Ezgi, nağme, uyum, makam. | Dört dizeden oluşan, birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri, birbiriyle uyaklı olan şiir. | Tekrarlana…
Dört dizesi de birbiriyle uyaklı olan dördül. bk. dördül. @@ (tümsecikler) (biyoloji)
Ardından gelebilecekler: e ile başlayan 1.281 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: t ile biten 1.090 sözcük →
“terane” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Farsça terāne
1. Ezgi, makam, nağme
2. Çok tekrarlandığından usanç verici bir durum alan söz
(Divan edebiyatı terimi) Rubaînin bir adı.
“terane” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﺗﺮﺍﻧﻪ ) i. (Fars. terāne ) 1. Nağme, ezgi, âhenk, ses: Dillerde ancak terâne-i gazâ var (Cenap Şahâbeddin). Gelirdi gûşûna yorgun çocuk terâneleri (Hüseyin Sîret). Bu aşkın istiyorum anlamak fesânesini / Dinlemek nâyının terânesini (Orhan S. Orhon). 2. mec. Çok tekrarlandığından usanç veren söz: Ondan sonra aynı terâneyi yüzlerce ağızdan işittim (Reşat N. Güntekin’den). 3. Dört mısrâlı nazım şekli, dörtlük, rubâî. ѻ Terâne bağlamak: Nağme düzmek: Biçtim kabâ-yı medhi çü dildârım üstüne / Zühre terâne bağladı eş’ârım üstüne (Ahmed Paşa’dan). ● Terâne-han ( ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺧﻮﺍﻥ ) birl. sıf. (Fars. ẖān “okuyan” ile) Nağme söyleyen: Ağzında andelîb-i mahabbet terâne-han (Cenap Şahâbeddin). ● Terâne-kâr ( ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻛﺎﺭ ) tür. sıf. (Fars. -kār ekiyle) Terennüm eden, öten, ötücü: Birer ümîd-i mücennah letâfetiyle uçan / Terâne-kâr iki nermin kebûter-i mağrûr (Tevfik Fikret). ● Terâne-perdaz ( ﺗﺮﺍﻧﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯ ) birl. sıf. (Fars. perdāz “düzenleyen” ile) Şarkı söyleyen. ● Terâne-saz ( ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺳﺎﺯ ) birl. sıf. (Fars. sāz “yapan” ile) Öten, ötücü: Olmaktayım o şevk ile artık terâne-sâz (Tevfik Fikret). ● Terâne-senc ( ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺳﻨﺞ ) birl. sıf. (Fars. senc “tartan, ölçen” ile) Nağme söyleyen: O râhı tayyedip ey kilk-i hoş-nevâ gel gel / Terâne-senc olalım na’t-ı müstetâbında (Nâilî). ● Terâne-zar ( ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺯﺍﺭ ) tür. i. ( Fars. yer bildiren - zār ekiyle ) Âhenkli, cümbüşlü yer: Terâne-zâr-ı felekte işittiğim nagamât / Benim avâlimi tutmuş sadâlarımdandır (Muallim Nâci). ● Terâne-zen ( ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺯﻥ ) birl. sıf. (Fars. zen “vuran” ile) Şarkı söyleyen: Mes’ûd köylüler diye olsun terâne-zen / Geldikçe karşınızda ekinler temevvüce / Pür-neş’e, pür-şegaf (Tevfik Fikret).