Sözlük › U › usta

usta

Köken ailesi

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları üstaz
Doğrudan ilişkili sözcükler ustasız

“usta” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “usta” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)AKIL: USTA ve/<> MÜRŞİD

Öncelikle, kendi [donanımlı/yetkin] aklın ve kendine!

fark (ile)ÜSTÂD ile/||/<> USTA ile/||/<> KALFA ile/||/<> ÇIRAK ile/||/<> YAMAK/ELULAĞI ile/||/<> MİÇO/MUÇO

... İLE/||/ Yaşadıklarımızın. İLE/||/ Yaşamakta olduklarımızın. İLE/||/ Yaşayacaklarımızın. İLE/||/ ... İLE/||/ ...

fark (ile)ÂLİM ile/||/<> USTA

Sorudan kaçmaz. @@ Sorundan kaçmaz.

yerine / değilMAHİR değil/yerine/= USTA/BECERİKLİ

MÂHİRÂNE[Ar., Fars.]: Becerikli bir biçimde, becerikli olarak, ustaca.

fark (ile)USTA ile/||/<> USTA ile/||/<> USTA ile/||/<> USTA ile/||/<> ARTISAN/USTA/SANATKÂR ile/||/<> USTA

Yağlı güreşi ve karakucağı öğreten kişi. @@ (Karagöz): Oyun oynatan sanatçı. @@ Yetişkin âşık. (Geleneğe göre, gençler ustalarına hizmet ederek onlardan saz ve koşuk öğrenirler.) @@ Hassa bostancılarının başı. | Saray karavaşlarının…

fark (ile)USTA ile/||/<> ÇIRAK/USTA

Yağlı güreşi ve karakucağı öğreten kişi. | (Karagöz): Oyun oynatan sanatçı. | Yetişkin âşık. (Geleneğe göre, gençler ustalarına hizmet ederek onlardan saz ve koşuk öğrenirler.) | Hassa bostancılarının başı. | Saray karavaşlarının…

fark (ile)USTA ile ÜSTÂD

Üstad, işi başından aşkın olduğunda dingin ve neşelidir.

köken / yönelim (< >)İŞÇİ ile/ve/||/<>/> USTA ile/ve/||/<>/> SANATKÂR

Elleriyle çalışan. İLE/VE/||/<>/> Elleri ve aklıyla çalışan. İLE/VE/||/<>/> Elleri, aklı ve gönlüyle çalışan.

fark (ile)USTA ile/||/<> ARMADIR

... İLE/||/ Gemilerdeki her türlü donanımı yapan usta.

fark (ile)USTA, ALİ :

Sarıyer Vehbi Koç Vakfı Lisesini bitirdikten sonra, 1987'de Yıldız Üniversitesi Mühendislik Fakültesi İnşaat Mühendisliği Bölümünden mezun oldu. Özel sektörde bir süre kontrol, saha ve kontrol mühendisi olarak görev yaptı. Siyasete Fazilet…

fark (ile)USTA, CEMALETTİN :

Deniz Astsb. Okulunu bitirdi ve değişik yerlerde hizmet yaptıktan sonra emekli oldu. Sarıyer Spor Kulübü'nde 2 dönem yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptı. Kulübün Divan Kurulu Üyesidir.

fark (ile)KALFA/HALİFE ile/||/<> USTA/USTAD

eczacı kalfası Aşaması çırakla usta arasında bulunan zanaatçı Mimar yardımcısı Saraylarda ve büyük konaklarda halayıkların başında bulunan kadın İptidailerde hoca yardımcısı Çocukları evlerinden alarak okula okuldan evlerine götüren kimse

yerine / değilUSTAD değil/yerine/= USTA

ustabaşı usta işi usta öğretici lonca ustası sohbet ustası söz ustası Bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse hazık Zanaat öğreticisi Zanaatçılar için ünvan mahir Osmanlı Devleti nde saraydaki cariye ve…

fark (ile)ÇIRAK ile USTA

Yağlı güreşte ve karakucakta güreşe yeni başlamış güreşçiye verilen ad. | Usta bir güreşçinin yanında yetişen güreşçi.

köken / yönelim (< >)KIVRAK/LIK ile/ve/||/<>/> USTA/LIK
köken / yönelim (< >)ÖZGÜR/LÜK ve/||/<>/< USTA/LIK

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: a ile başlayan 2.674 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: u ile biten 840 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“usta” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Farsça ustād

1. Bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse; hazık

2. Zanaat öğreticisi

3. Zanaatçılar için ünvan

4. ► mahir

5. Osmanlı Devleti'nde saraydaki cariye ve hizmetlilerin kıdemlisi

6. Akıl veren veya öğreten kimse

Birleşik sözler: ustabaşı, usta işi, usta öğretici, lonca ustası, sohbet ustası, söz ustası

Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü, 1983

Karagöz oynatan sanatçıya verilen ad.

Güreş Terimleri Sözlüğü, 1974

Yağlı güreşi ve karakucağı öğreten kişi.

Tarih Terimleri Sözlüğü, 1974

1. Hassa bostancılarının başı. 2. Saray karavaşlarının kıdemlilerine verilen ad. 3. Yeniçerilerde aşçıbaşılık yapan assubay.

Tecim, Maliye, Sayışmanlık ve Güvence Terimleri Sözlüğü, 1972

Bir iş kolunda bütün incelikleri kapasyan nitelikte yetkili olan kişi.

Eski sanatkâr · İng. artisan · Fr. artisan

Tiyatro Terimleri Sözlüğü, 1966

(Karagöz): Oyun oynatan sanatçı.

Yazın Terimleri Sözlüğü, 1974

Yetişkin âşık. (Geleneğe göre, gençler ustalarına hizmet ederek onlardan saz ve koşuk öğrenirler.)

Etimoloji Sözlüğü

‘bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse’

~ Az usta. -Tkm ussa. -TatK osta. -Bşk osta. -Kzk usta. -Krg usta. -Özb usta. -YUyg usta. -Çuv ăsta.
< Far ustād ‘a master in any art or profession’.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“usta” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

USTA

i. (Fars. ustād ’dan) 1. Bir zanaatı gerektiği gibi öğrenmiş olup kendi başına yapabilen kimse: Şehirde böyle meşhur bir ustanın bulunması herkes için ayrı bir iftihardı (Ömer Seyfeddin). Anadoluhisarı’nın karşısında büyük bir kale inşâ etmek için lâzım gelen bütün taş, kireç ve harç, usta, kalfa, amele, mühendis herkes gemilerdeydi (Yahyâ Kemal). Gözlüklü ihtiyar kürk ustaları tığlarıyle onları düzeltir, eksiklerini tamamlarmış (Ahmet H. Tanpınar). 2. Sanat veya zanaat öğreten kimse: “Piyano ustası.” Meğer çırak hinoğlu hinlerden imiş, ustası gittiği gibi cübbeyi götürür satar, parasından bir miktârı ile ekmek alıp köşedeki balı bir güzel yer (Fâik Reşat). Hükûmet muhârebe olacak diye ustasını diğer hıristiyanlarla Anadolu’ya geçirmişti (Ömer Seyfeddin). Ustanın muhtemel emirlerini bekliyorlardı (Ahmet Hâşim). 3. mec. Akıl veren, akıl öğreten kimse: “Bu saf gelin bu kadar şeyi akıl edemez, mutlaka bir ustası var.” 4. Zanaatçılar için kullanılan bir unvan: “Osman usta.” “Kerim usta.” 5. Esnaf, zanaatkâr vb. kimseler için kullanılan hitap sözü: “Usta, oradan bir porsiyon kebap ver!” Çapkının biri geçerken kâğıdı yırtıp başını içeri sokarak, “Usta, saat kaç?” diye sormuş (Fâik Reşat). 6. Büyük meyhânelerde garsonlara verilen isim: Ortalık kararınca usta eline bir küçük şamdan (fiske şamdanı) alır, masaları dolaşarak onun alevi ile diğer şamdanları tutuştururdu (Reşat E. Koçu). Bugünkülere de meyhâne mi derim, nerede o küplüler? Fıçılarına merdivenle tırmanılan gedikliler? Nerede hava kararır kararmaz fiske şamdanı ile sofraları dolaşıp mumları yakan ustalar? (Sâmiha Ayverdi). 7. Eskiden kız çocuklarına nakış öğreten kadın: Bir ustaya bâzan muhtelif âilelerden aynı zamanda birkaç kız devam ederdi. Usta mahallenin veya semtin ağırbaşlı, eli mârifetli, ev kadını hanımlarından intihap olunurdu. Ustanın evinde erkek çocuk bulunmamak da esastı (Mehmet Z. Pakalın). 8. târih. Osmanlı sarayında hizmet görenlerin ve câriyelerin kıdemlilerine verilen isim: “Çamaşırcı usta.” “Hazînedar usta.” 9. târih. Yeniçeri ocağında görevi aşçılık olan küçük zâbit: Birinci ortanın ustası arkasına beline kadar gelen kısa bir kürk, altına dolama, içine mintan giyer, bacağına mâvi şalvar, mor tozluk, ayağına da kırmızı yemeni geçirirdi (Mehmet Z. Pakalın). İkinci Mahmud devrinde ve yeniçeri ocağının kaldırılması arifesinde, hicrî 1241’de (1825) usta unvânı aşçıbaşılığa çevrildi (Mehmet Z. Pakalın). ♦ sıf. ve i. 10. İşinin ehli, becerikli, mâhir (kimse): Ben size gāyet usta bir ebe getirdim (Ahmed Midhat Efendi). Tâ İstanbul’dan usta bir avukat getirtmiş (Ömer Seyfeddin). Bunlar konuşma sanatının şöhret kurmuş ustalarıdır (Ahmet H. Tanpınar). 11. mec. Çok bilmiş, çok becerikli, çok kurnaz (kimse): Kahpesin inanmam sana Köroğlu / Ustasın inanmam sana Köroğlu (Köroğlu). ѻ Usta çıkmak: 1. Loncalarda ustalar önünde imtihan vererek sanatını kendi başına yapmaya hak kazanmak, ustalık iznini hak etmek. 2. mec. Bir işten, bir durumdan büyük bir beceriklilikle, ustalıkla sıyrılmak. Usta elinden çıkmak: (Bir şey) O işin ehli olan kimse tarafından yapılmış olmak, güzel ve mükemmel olmak. Usta olmak: 1. Bir sanatta mahâret sâhibi olmak. 2. mec. Bir işin ince taraflarını, hîlesini öğrenmek. ● Ustaca sıf. ve zf. 1. Usta olan kimseye yakışır şekilde. 2. Becerikli olarak, kurnazca, ustalıkla.

lugatim.com/s/USTA
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp