Sözlük › V › verâ

verâ

a.

Örnek

nefsinle baş başa kaldığın zaman seni günahlardan alıkoyacak bir takva ve verân yoksa başına toprak serp.

Kaynak Gelin tacı, 68

Köken ailesi

Arapça verā kökünden gelen 3 sözcük:

tevârîteverru

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

“vera” ile karşılaştırılan sözcükler

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “vera” ile ilişkili sözcükler

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

Fark kayıtları

fark (ile)HAYÂ' ile/ve VERA'

... İLE/VE Haramdan kaçınma.

fark (ile)TAKVÂ ile/ve VERA' ile/ve ZÜHD

Sakınma - Korunma - Ümit. İLE/VE Şüpheliyi uzakta tutmak. İLE/VE Şüpheli olma olasılığı ile mübâhların çoğunu terk etmek.

fark (ile)VERÂ'/VERÂ ile VER'A ile VERÂ ile VERA'

Arka, geri, öte. | Başka, gayri. | Kıç, geri, dübür. İLE Korkaklık. İLE Halk, mahluk; âlem, kâinat. İLE Haramdan kaçınma.

fark (ile)VERA' ile ...

HARAMDAN, ŞÜPHELİLERDEN KAÇINMA/SAKINMA

fark (ile)NÂS ile VERÂ

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: a ile başlayan 2.674 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: v ile biten 58 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“verâ” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

VERÂ (1)

( ﻭﺭﻯ ) i. (Ar. verā ) Bütün yaratılmış olanlar, âlem, kâinat: “ Hayrü’l-verâ: Mahlûkların en hayırlısı olan Hz. Muhammed.” Fâtihü’l-ebvâb yâ Rabbe’l-verâ / Ol kapıya beni derbân eylegil (Süle Fakih).

lugatim.com/s/VERÂ
VERÂ (2)

( ﻭﺭﺍﺀ ) i. (Ar. verā’ ) 1. Arka, art, öte: “Verâ-i cebel.” “Verâ-i hayal.” Bu perdenin derûnuna bak ıztırâbı ko / Her mihnetin verâsı meserret değil midir (Nâbî’den). Olup hurşîd menşûr-ı celâl ü câhına tuğrâ / Verâsında hilâl-i âsuman nakş-ı resîd olsun (Nedim). Verâ-yı perde-i kudrette gizlenen râzın / Önünde feyz-i beyânın açar da bir revzen / Ayân olur o zaman karşımızda âlem-i rûh (Mehmet Âkif). 2. Vücûdun kuyruk sokumu bölgesi, kıç, dübür.

lugatim.com/s/VERÂ
VERA’

( ﻭﺭﻉ ) i. (Ar. vera‘ ) Allah’tan korkup haramdan, günahtan, kötülüklerden sakınma, dînî buyrukları titizlikle yerine getirme, takvâ: Pes âlimlerde gerektir şol vera’ / Kim olalar bî-tevakku’ bî-tama’ (Âşık Paşa). Vâiz evsâf-ı cehennem okur ey ehl-i vera’ / Var anın meclisine gör ki cehennem ne imiş (Fuzûlî). İlm ü irfâna karîn olmalıdır zühd ü vera’ / Cühelânın vera’ u zühdüne aldanma sakın (Nasûhî’den).

lugatim.com/s/VERA’
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp