Sözlük › Y › yan

yan

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları kat yanı deffe kat I
Doğrudan ilişkili sözcükler yancı yandaş yanlamak yansal

“yan” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “yan” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)BIAS/VERZERRUNG/YAN ile/||/<> FACE/FACIA/SEITENFLÄCHE/FLÄCHE/SEITE/YÜZ/VECİH

(Kuramsal istatistik) ( ) evrendeğerinin ( ) kestiricisi için, ( ) çıkarımı. Bu çıkarım artı, eksi ya da sıfır olabilir; sıfır ise, kestirici yansızdır, ay. bak, yansız kestirici. | bk. yanağacı | (biyoloji, zooloji, botanik) | Yanal. |…

fark (ile)FACE/FACIA/SEITENFLÄCHE/FLÄCHE/SEITE/YÜZ/VECİH ile/||/<> FACADE/FRONT/FAÇADE/FASSADE/SCBAUSEITE/YÜZ ile/||/<> YÜZ ile/||/<> FACE/YÜZ/VECİH ile/||/<> SURFACE/YÜZ/SATIH ile/||/<> YÜZ/YAN

Bir çökyüzlüyü oluşturan çokgenlerden birince sınırlanan düzlemsel bölge. @@ (Mimarlık) Bir yapının dışa bakan düşey yüzeylerinin tümü. Örn. önyüz, yanyüz, arkayüz gibi. @@ Don, şalvar ve donluk kumaş. (Yenikent *Aksaray -Niğde) @@…

fark (ile)BIAS/VERZERRUNG/YAN ile/||/<> YAN/YANAĞACI ile/||/<> LATÉRAL/YAN/CANİBÎ ile/||/<> LATERAL/YAN/YANAL ile/||/<> BIAS/YAN ile/||/<> SIDE/YAN

(Kuramsal istatistik) ( ) evrendeğerinin ( ) kestiricisi için, ( ) çıkarımı. Bu çıkarım artı, eksi ya da sıfır olabilir; sıfır ise, kestirici yansızdır, ay. bak, yansız kestirici. @@ bk. yanağacı @@ (biyoloji, zooloji, botanik) @@ Yanal.…

fark (ile)YAN ile YÖN
fark (ile)AŞILARDA: KARMA ile/ve/||/<> KAKMA ile/ve/||/<> YARMA ile/ve/||/<> KALEM ile/ve/||/<> KABUK/KABUK ALTI ile/ve/||/<> YAN ile/ve/||/<> KÖPRÜ ile/ve/||/<> DİLCİKLİ

Bitki/Ağaç Aşılama Yöntemleri ve Kullanım Koşulları 1. Karma Aşı Tanım: Farklı aşı tekniklerinin bir araya getirilerek uygulandığı sistemdir. Ne zaman? Türlere göre değişken Ne için? Dayanıklılık + verim kombinasyonu gerektiğinde Uygun…

köken / yönelim (< >)YAN ile/ve/||/<>/> YÖN
yerine / değilBOYUT değil YAN
yerine / değilYAN değil/yerine/= İKİNCİL | TAÇ

yan atışı yan bakış yan cümle yan çizgisi yan dal yan direk yan etki yan flüt yan hakem yan kabağı yan kâğıdı yan katman dili yankesici yan keski yan ödeme yan pas yan rol yan sanayi yan soy yan tesir yantutmaz yan tümce yan ürün yan yan…

fark (ile)DÖRT BİR TARAF/YAN ile/||/<> DÖRT BUCAK

Her yan, tüm çevre. @@ Her taraf, her yer.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: n ile başlayan 534 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: y ile biten 135 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“yan” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

1. Bir şeyin ön, arka, alt ve üst dışında kalan bölümü; yamaç, kenar, profil

2. Sağ ve solun ortak adı

3. Bir kimseye yakın olan yer

4. Birlikte, beraberinde veya üstünde olma

5. Ön veya arka kabul edilen yere göre sağ veya solda bulunan

6. İkinci derece olan

7. ► ikincil

8. Bir tarafa yönelerek

9. İstekleri karşıt olan iki kişiden veya topluluktan biri

10. Savaş düzenindeki ordunun iki kanadından her biri

11. Bir denklemde "=" işaretiyle ayrılmış olan iki anlatımdan her biri

12. ► taç (II)

Birleşik sözler: yan atışı, yan bakış, yan cümle, yan çizgisi, yan dal, yan direk, yan etki, yan flüt, yan hakem, yan kabağı, yan kâğıdı, yan katman dili, yankesici, yan keski, yan ödeme, yan pas, yan rol, yan sanayi, yan soy, yan tesir, yantutmaz, yan tümce, yan ürün, yan yan, yan yana, yan yargıcı, yan yol, yan yüzergiller, yanı başı, yanıkara, bir yana, bir yanda, bir yandan, öte yandan, alt yanı

İstatistik Terimleri Sözlüğü, 1983

(Kuramsal istatistik) (…) evrendeğerinin (…) kestiricisi için, (…) çıkarımı. Bu çıkarım artı, eksi ya da sıfır olabilir; sıfır ise, kestirici yansızdır, ay. bak, yansız kestirici.

İng. bias · Alm. Verzerrung

Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü, 2007

Yanal.

İng. lateral

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“yan” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

YAN

i. (Eski Türkçe’den beri kullanılır) 1. Bir yerin ön veya arka kabul edilen kısmına göre sağ yâhut solda olan tarafı, bir eksene göre sağ veya solda kalan taraf: “Biraz yana git.” “Vapurun yanı.” Gömleğinin yakasına yayılmış gerdanı altında boyun bağısı yana kaymış siyah bir düğüm (Yusuf Z. Ortaç). Şoför, sürüyü yana alması için öfkeli klakson işâreti verdiyse de köylü istifini bozmadı (Safiye Erol). 2. Taraf, yön, cihet: “Kale dört yandan kuşatıldı.” Ortada sokak kapısı, iki yanında birer pencere (Peyâmi Safâ). Saç bir yana, dünya bir yana düşer / O gözlere dalan ummâna düşer (Câhit S. Tarancı). 3. Vücûdun sağ veya sol tarafı: Bir mukavves kılınç yanından sarkıyor (Ahmet Hâşim). 4. Yakın, civar: Gizlene gizlene cephânenin yanına bir hayli yaklaştık (Nâmık Kemal). Geçen gece Kurşunlu mahzen yanında arkamdan ayrılmayan sendin (Ahmed Midhat Efendi). 5. Birlikte olma ifâde eder: “Yanına ne aldın?” “Yanında ne var?” Yanındaki çocuk kız mıdır? (Nâmık Kemal). 6. asker. Savaş düzenindeki bir ordunun iki tarafından her biri. 7. Kat, nezd, huzur [Daha çok yanına ve yanında şeklinde kullanılır]: “Pâdişah yanında îtibârı çoktur.” Nihâyet dayanamayıp Şeyh Zeyneddîn-i Hafî’nin yanına gitmek için Osmancık medresesindeki müderrisliğini bırakıp yola çıkar (Ahmet H. Tanpınar). Oyun ve eğlence zamanlarını büyüklerin yanında geçirmekten hoşlanan bu küçük kız da annesinin amcası olan İbrâhim Efendi’yi herkes gibi tanıyordu (Sâmiha Ayverdi). 8. teşmil. Karşıt taraflardan her biri: “Onun yanında yer aldı.” “Sen kimin yanındasın?” ♦ sıf. 9. Ön veya arka kabul edilen yere göre sağ veya solda bulunan: “Yan loca.” “Yan kapı.” “Yan sokak.” 10. İkinci derecede, tâli: “Yan kuruluş.” “Yan cümle.” “Yan etki.” 11. zf. Bir tarafa yönelmiş durumda: “Yan oturmak.” “Yan yatmak.” “Yan bakmak.” “Yan koymak.” ѻ Yan bakmak: Küçümseyerek düşmanca veya kötü niyetle bakmak: Oydu sana yan bakan / Tutuştu beynimde kan (Enis B. Koryürek). Sana yan mı baktılar, bir söz mü söylediler? (Necip F. Kısakürek). Yan baktın (bastın) kabahat: Her yaptığı suç sayılan kimseler tarafından kullanılan şikâyet sözü.   (Birine) Yan çıkmak: Tarafını tutmak: Bu tarz bir ifâde ne olursa olsun anarşistlere yan çıkmaktan başka bir şey ifâde etmez (Ergun Göze). Yan çizmek: Yapmak istememek, kayıtsızlık göstermek, önem vermemek: Ben mi kaldım, neme lâzım diyerek yan çizdi (Mehmet Âkif – Ş.A.D.). Halbuki bu su işinde kānûna göre yan çizmiş olduğum gün gibi âşikârdı (Reşat N. Güntekin). Zâhit bile benim sözlerime yan çiziyor demekten kendini alamıyordu (Sâmiha Ayverdi). Yan gelip oturmak (yatmak): 1. Rahat rahat oturmak (yatmak), tembellik etmek: Hayvan sürülerinin ortasında yan gelip otururdu (Sâmiha Ayverdi). 2. Keyfince yaşamak, rahatına bakmak: Birinci mevkide ilk zamanlar maaşım kırk beş lirayı bulmazken yan gelip otururdum (Sait Fâik). Gördük ki, bağımız da dükkânımız da evimiz de bahçelerimiz de mîrasçılar tarafından bölünmüş, yan gelip yatmışlar üzerine (Bekir Büyükarkın). Atatürk’ün mîrâsı olan köşklere, villalara kurularak yan gelip yatarsan habire ahkâm kesmeye vakit de bulursun, zemin de ararsın… (Rauf Tamer). Yan gelmek: Hiçbir şeye aldırmayarak keyfine bakmak: Rahat rahat geçiniyor, yeni atılmış minderin üzerine yan gelip, “Gel keyfim gel!…” diye söyleniyordu (Refik H. Karay). Bir aya söz vermişti, bir ay iki ay oldu, iki ay üç… Bunlar yan geldiler, evde bütün bütün yerleştiler (Fahri Celâl). Haşmetli imparator da bunun üzerine bütün su depolarını iyi su ile doldurtur ve yan gelip yağmuru bekler (Târık Buğra). Yan gözle: Göz ucu ile, belli etmeden, gizlice: Afşın yan gözle Alpaslan’ı süzüyordu (Mustafa N. Sepetçioğlu). Yan gözle bakmak: 1. Belli etmeden göz ucu ile bakmak: Yan gözle anneme bakıyorum (Yusuf Z. Ortaç). Sabih, teyzesini öperken yan gözle eski bahçıvan kulübesinin damına baktı (Ahmet H. Tanpınar). 2. Kötü niyetle bakmak, yan bakmak: Hele o etek öpmek için fırsat bekleyenlerin bugünlerde yan gözle bakıp bıyık altından gülmelerini görüp de kalpler sızlamamak mümkün değildir (Ömer Seyfeddin). İkinci hastalık daha vahimdir: Türk ve İslâm aleyhine yan gözle bakmak, küçümsemek (Ergun Göze). Yan kabağı: mec . Birinin yanından hiç ayrılmayan kimse. Yan tutmak: Sâdece bir tarafı desteklemek, taraf tutmak. Yan üstü: Yan tarafının üstüne gelecek şekilde: Evvelâ çöken, sonra da başını uzatıp yan üstü uzanan, bir türlü kalkmak mecâlini bulamayan attan iniyorlar (Refik H. Karay). Yan yan bakmak: Ters ters, öfkeli öfkeli bakmak: Yâre can yakma dedik hışm ile yan yan bakarak / Ahdimiz var dedi can mülkünü târâc ederiz (Hamâmîzâde İhsan – Ş.A.D.). Yan yan, ters ters karısına bakıyordu (Reşat N. Güntekin). Rahmi yan yan bakarak: –Amma da yaptın ağabey! Ben şimdiye kadar kimin hakkını yedim? (Burhan Felek). Yan yana: Birbirinin yanında, birlikte: O sırada yan yana birkaç odadan ibâret, harap bir ufak binânın önüne gelmiştik (Ahmet Hâşim). Yan yana adlarımız yazılırdı duvarlara (Orhan V. Kanık). Bir havuz kenarında yan yana oturmuşuz (Câhit S. Tarancı). Yan yan gitmek: Çarpık çurpuk, iğri büğrü yürümek: “Akıntı çağanozu gibi yan yan gitme.” Yan yatmak: Yan tarafa doğru kaymak, yana eğilmek: İri kavukları yan yatmış yosunlu taşlarda bile neşeli bir ihtiyar yüzü var (Yusuf Z. Ortaç). Yan yattı, çamura battı: Yapılamayan bir iş karşısında çeşitli bahâneler uydurulduğu zaman söylenir. Yandan çarklı: 1. İlk buharlı gemilere, yol almalarını sağlayan ve yan taraflarına konan çarklar sebebiyle verilen ad. 2. Şekeri fincanın yanına konmuş olan sâde kahve. 3. mec. Yan yan yürüyen (kimse). Yanı başında (başına): Hemen yanında (yanına), çok yakınında (yakınına): “Yanı başına koymak.” Yanı başında vâlidem telâşlı telâşlı söyleniyordu (Hüseyin R. Gürpınar). İsteseydi şu yanı başında duran çiçek saksısı ile dost olabilir (Ahmet H. Tanpınar). Sevdiğim gülüyor yanı başımda (Câhit S. Tarancı). Tellâklar gelip dizilir yanı başına (Orhan V. Kanık). Yanı sıra: Yanında, berâberinde, birlikte: Tekerleklerin yanı sıra yürüyorlardı (Ömer Seyfeddin). Hasan, yanı sıra yürüyen jandarmaya dolu gözlerle bir defa baktı (Bediî Fâik). Yanına almak: 1. Berâberinde bulundurmak, berâberinde getirmek veya götürmek: “Pasonu yanına aldın mı?” Kadınlarınız sepetlerini yanlarına alacak (Hüseyin C. Yalçın). 2. Evine almak: “Üvey kızını yanına almış.” 3. İş yerinde çalıştırmak: “Mektebini bitir, seni yanıma alırım.” Yanına bırakmamak (koymamak): Cezâsız bırakmamak, kendisine yapılan bir kötülüğü unutmayıp acısını çıkarmak: Ey, kasem ederim ki onun hâinliğini yanına koymam (Ahmed Vefik Paşa). Ben bu oyunu kaltakların yanına bırakırsam yedi ceddime lânet olsun… (Mahmut Yesâri). Eh, biz de öcümüzü aldık, yanına bırakmadık (Reşat N. Güntekin). Yanına (kâr) kalmak: Yaptığının cezâsını görmemek: Alıp yanına dildârı söver ardınca uşşâkın / Övünsün düşmen övünsün eğer kalırsa yanına (Necâtî Bey – Ş.A.D.). Geh hançer ü geh tîğ ile ettin dili mecrûh / Bunlar senin ey âfet-i can yanına kalmaz (Nesîb – Ş.A.D.). Cemal ağanın ettiği işler yanına kaldı mı? (Ahmed Midhat Efendi). Yanına salavatla varılır: 1. Kendini çok beğenmiş, çok kibirli. 2. Çok hiddetli, çok öfkeli. 3. Çok pahalı. Yanına varılmaz: 1. Yanına gidilemeyecek kadar öfkeli: Hayriye Hanım artık şimdi bütün bütün yanına varılmaz bir hâle gelmişti (Reşat N. Güntekin). 2. Çok pahalı. (Bir şey veya kimsenin) Yanından bile geçmemiş: (O şey veya kimse ile) Hiçbir ilgisi, hiçbir benzerliği yok. Yanından kenarından konuşmak: Açık söylememek. ● Yanınca zf. (< yan+ı+n+ca ) Yanında, berâberinde: Bir kemankeştir ki yanınca kemânın gezdirir (Şeyhülislâm Yahyâ). Yanınca beyleri giderdi gam-kîn / Suâl edenlere vermez cevâbın (Işknâme – T. S.). Yanınca aldı birkaç mukātil / İleri vardı vü oldu mukābil (Enîsü’l-Guzat – T. S.).

lugatim.com/s/YAN
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp