İlişkililer yasçı · yaslanmak · yaslanmak II · yas bağlamak
Örnek
Bu yol Pasın'a gider, / Gider tersine gider, / Burda bir garip ölmüş, / Kuşlar yasına gider.
Kaynak Türkmen/Cemiloğlu, Mİhsanî, 235
Kişi Mevlüt İhsani
İlişkililer yasçı · yaslanmak · yaslanmak II · yas bağlamak
Bu yol Pasın'a gider, / Gider tersine gider, / Burda bir garip ölmüş, / Kuşlar yasına gider.
Kaynak Türkmen/Cemiloğlu, Mİhsanî, 235
Kişi Mevlüt İhsani
Ardından gelebilecekler: s ile başlayan 2.367 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: y ile biten 135 sözcük →
“yas” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Ölüm veya bir felaketten doğan acı; matem
Birleşik sözler: yasevi, kara yas
‘ölüm veya bir felaketten doğan acı, matem’
~ Az yas. -Tkm yās ‘matem; ölü gömüldükten sonra verilen yemek’.
Eski Türkçeden başlayarak kullanılır. Orta Türkçede yās ‘(alışverişte) zarar; ziyan’ olarak geçer. Oğuzcada ‘ölüm, yıkım’ olarak kullanılır. Eski Kıpçakçada da yas biçimi geçer.
Bilimsel yayınlarda Arapçadan geldiği sıklıkla dile getirilmişse de Németh’in vurguladığı gibi (Nyr 45: 214-215) Arapçadan alınmış olamaz.
Macarca gyász biçimi eski bir Türk dilinden kalma bir alıntıdır (Gombocz: BTLw 80; TESz l: 1123; Ligeti: TörK 21, 117). Türkçeden Lakça ve Lezgice gibi Kafkas dillerine de geçmiştir.
‘ölüm veya bir felaketten doğan acı, matem’
~ Az yas. -Tkm yās ‘matem; ölü gömüldükten sonra verilen yemek’.
Eski Türkçeden başlayarak kullanılır. Orta Türkçede yās ‘(alışverişte) zarar; ziyan’ olarak geçer. Oğuzcada ‘ölüm, yıkım’ olarak kullanılır. Eski Kıpçakçada da yas biçimi geçer.
Bilimsel yayınlarda Arapçadan geldiği sıklıkla dile getirilmişse de Németh’in vurguladığı gibi (Nyr 45: 214-215) Arapçadan alınmış olamaz.
Macarca gyász biçimi eski bir Türk dilinden kalma bir alıntıdır (Gombocz: BTLw 80; TESz l: 1123; Ligeti: TörK 21, 117). Türkçeden Lakça ve Lezgice gibi Kafkas dillerine de geçmiştir.
“yas” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
i. (Eski Türk. yās ) Ölüm veya çok büyük bir felâketten duyulan acı ve bu acıyı belirtmek üzere yapılan şeyler, mâtem: Güler gül andelîb inler sehâb ağlar çemen hurrem / Kimine yas olur ömrü zamânı kimine düğündür (Zâtî). Kimseye diyemem gönlüm yastadır (Pir Sultan Abdal). Bu kâbus çökmüş de garip gönlüne / Genç kızlar gülerken o yas bağlıyor (Necmeddin H. Onan). ѻ Yas tutmak: Bir acıyı, büyük bir üzüntüyü bâzı davranışlarla belli etmek: Mustafa için kamusu tuttu yas (Süleyman Çelebi). Ali’nin bindiği atlar / Hoplayıp geçtiği çaylar / Yas tutsun yas günler aylar (Türkü). Ölen iki yavrumun acısını unuttum / Düşman elinde kalan yurdun yasını tuttum (Necmeddin H. Onan).