Sözlük › Y › yas

yas

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler yasçı yaslanmak
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Kök ve türevler (3 sözcük)

“yas” ile karşılaştırılan sözcükler

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “yas” ile ilişkili sözcükler

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

köken / yönelim (< >)YAS ile/ve/||/<>/> YAŞ
köken / yönelim (< >)YAS ile/ve/||/<>/> MELANKOLİ

(FREUD)

fark (ile)YAZ ile YAS

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: s ile başlayan 2.367 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: y ile biten 135 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“yas” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Ölüm veya bir felaketten doğan acı; matem

Birleşik sözler: yasevi, kara yas

Etimoloji Sözlüğü (1)

‘ölüm veya bir felaketten doğan acı, matem’

~ Az yas. -Tkm yās ‘matem; ölü gömüldükten sonra verilen yemek’.
Eski Türkçeden başlayarak kullanılır. Orta Türkçede yās ‘(alışverişte) zarar; ziyan’ olarak geçer. Oğuzcada ‘ölüm, yıkım’ olarak kullanılır. Eski Kıpçakçada da yas biçimi geçer.
Bilimsel yayınlarda Arapçadan geldiği sıklıkla dile getirilmişse de Németh’in vurguladığı gibi (Nyr 45: 214-215) Arapçadan alınmış olamaz.
Macarca gyász biçimi eski bir Türk dilinden kalma bir alıntıdır (Gombocz: BTLw 80; TESz l: 1123; Ligeti: TörK 21, 117). Türkçeden Lakça ve Lezgice gibi Kafkas dillerine de geçmiştir.

Etimoloji Sözlüğü (2)

‘ölüm veya bir felaketten doğan acı, matem’

~ Az yas. -Tkm yās ‘matem; ölü gömüldükten sonra verilen yemek’.
Eski Türkçeden başlayarak kullanılır. Orta Türkçede yās ‘(alışverişte) zarar; ziyan’ olarak geçer. Oğuzcada ‘ölüm, yıkım’ olarak kullanılır. Eski Kıpçakçada da yas biçimi geçer.
Bilimsel yayınlarda Arapçadan geldiği sıklıkla dile getirilmişse de Németh’in vurguladığı gibi (Nyr 45: 214-215) Arapçadan alınmış olamaz.
Macarca gyász biçimi eski bir Türk dilinden kalma bir alıntıdır (Gombocz: BTLw 80; TESz l: 1123; Ligeti: TörK 21, 117). Türkçeden Lakça ve Lezgice gibi Kafkas dillerine de geçmiştir.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“yas” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

YAS

i. (Eski Türk. yās ) Ölüm veya çok büyük bir felâketten duyulan acı ve bu acıyı belirtmek üzere yapılan şeyler, mâtem: Güler gül andelîb inler sehâb ağlar çemen hurrem / Kimine yas olur ömrü zamânı kimine düğündür (Zâtî). Kimseye diyemem gönlüm yastadır (Pir Sultan Abdal). Bu kâbus çökmüş de garip gönlüne / Genç kızlar gülerken o yas bağlıyor (Necmeddin H. Onan). ѻ Yas tutmak: Bir acıyı, büyük bir üzüntüyü bâzı davranışlarla belli etmek: Mustafa için kamusu tuttu yas (Süleyman Çelebi). Ali’nin bindiği atlar / Hoplayıp geçtiği çaylar / Yas tutsun yas günler aylar (Türkü). Ölen iki yavrumun acısını unuttum / Düşman elinde kalan yurdun yasını tuttum (Necmeddin H. Onan).

lugatim.com/s/YAS
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp