yiydin

a. m. (iğdin, yiydün) 1. Kokmuş, müteaffin. 2. Fena kokulu bir ot, gendalâş. Kuruçamda löğor derler.

( (peçem), yiydin olmaķ ki pûç şuden'dür . Pâç , yiydin . ( teçem ) , şıġa olmak ki teng şuden'dür . Teç ve tâç , şıġa ki teng'dür . ( çeçem ) , çeç eylemek . ( haçem ) , haç eylemek . 116 ( P 10b ) ( haçem ) , gömmek ki halîden'dür ., Bâleybelen Muhyî-i Gülşenî: ilk yapma dil - 2005, 200 )