Sözlük › Ç › çengel

çengel

Köken ailesi

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler çengellemek
Dolaylı ilişkili sözcükler (2) bulmaca gelberi

“çengel” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “çengel” ile ilişkili sözcükler

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

yerine / değilÇENGAL değil/yerine/= ÇENGEL

çengel atış çengel bulmaca çengel çeneliler çengel iğnesi çengel sakızı Bir yere takılmaya geçirilmeye yarayan eğri ve ucu sivri demir

fark (ile)CLAW/GRIFFE/HAKEN/ÇENGEL ile/||/<> ÇENGEL ile/||/<> ÇENGEL ile/||/<> CROCHET/ÇENGEL/KELÂB ile/||/<> CLAW/GRIFFE/ONGLE/HAKEN/KLAUE/ÇENGEL ile/||/<> HOOK/ÇENGEL ile/||/<> ANCHOR/ÇENGEL

(anlamdaş. kanca) Parmak uçlarında bulunan keskin, kıvrık tırnaklar, 2. Böceklerde ve kabuklu hayvanlarda bacakların ucunda bulunan sivri, kıvrık çıkıntılar. @@ (I) Pulluk okunun ucundaki çengel. (Yenikent *Aksaray -Niğde) | [bk. çekgel].…

fark (ile)KANCA/ÇENGEL ile/||/<> KANCA ile/||/<> KANCA ile/||/<> HOOK/CROCHET/HAKEN/KANCA ile/||/<> HOOK/KANCA/ÇENGEL

bk. çengel @@ (I) [kanca]: Erkek kopça. (*Tavşanlı -Kütahya) [kanca] : (*Senirkent -Isparta) @@ (II) Yeni yapılmış ayakkabıdan kalıbı sökmeğe yarayan demir araç. (*Yalvaç -Isparta) | Saban okuna falakayı tutturmağa yarayan demir.…

yerine / değilKANCA değil ÇENGEL
fark (ile)CLAW/GRIFFE/HAKEN/ÇENGEL ile/||/<> HOUE/ÇAPA

(anlamdaş. kanca) Parmak uçlarında bulunan keskin, kıvrık tırnaklar, 2. Böceklerde ve kabuklu hayvanlarda bacakların ucunda bulunan sivri, kıvrık çıkıntılar. | (I) Pulluk okunun ucundaki çengel. (Yenikent *Aksaray -Niğde) | [bk. çekgel]. |…

fark (ile)KANCA/ÇENGEL ile/||/<> COUPLING/ACCOUPLEMENT/KUPPLUNG/KANCALAMA

bk. çengel | (I) [kanca]: Erkek kopça. (*Tavşanlı -Kütahya) [kanca] : (*Senirkent -Isparta) | (II) Yeni yapılmış ayakkabıdan kalıbı sökmeğe yarayan demir araç. (*Yalvaç -Isparta) | Saban okuna falakayı tutturmağa yarayan demir. (*Kemalpaşa…

fark (ile)HOUE/ÇAPA ile/||/<> NOMINAL ANCHOR/ÇAPA ile/||/<> ÇAPA/ÇENGEL

(tarım) @@ İktisadi karar alma süreçlerinde referans olarak alınan kur, faiz ve enflasyon oranı gibi makro iktisadi büyüklükler. @@ bk. çengel

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: l ile başlayan 432 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: ç ile biten 230 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“çengel” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Farsça çengāl

Bir yere takılmaya, geçirilmeye yarayan eğri ve ucu sivri demir

Birleşik sözler: çengel atış, çengel bulmaca, çengel çeneliler, çengel iğnesi, çengel sakızı

Biyoloji Terimleri Sözlüğü, 1998

1. Parmak uçlarında bulunan keskin kıvrık tırnaklar. 2. Böceklerde ve kabuklularda bacakların ucunda bulunan sivri kıvrık çıkıntılar.

İng. claw · Fr. griffe, ongle · Alm. Haken , Klaue

Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü, 2007

Akantosefal, bazı digenetik trematotlar, sestotlar, monogenetik trematotlar ve pentastomitlerin tutunma organı, kanca.

İng. hook

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976 (1)

(I) 1. Pulluk okunun ucundaki çengel. (Yenikent *Aksaray -Niğde) 2. [bk. çekgel].

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976 (2)

(II) 1. Meyve dallarını eğmeğe yarayan ucu bükük ağaç ya da demir araç. (*Kemalpaşa -İzmir) 2. Buğday demetlerinden yığın yapmakta kullanılan ucu kıvrık ağaç araç. (Aşağıdinek *Şarkikaraağaç -Isparta) 3. Tabaklıkta çukurdaki derileri çıkarmağa yarayan ucu demir kancalı araç. (*Yalvaç -Isparta)

Zooloji Terimleri Sözlüğü, 1963

(anlamdaş. kanca) 1.Parmak uçlarında bulunan keskin, kıvrık tırnaklar, 2. Böceklerde ve kabuklu hayvanlarda bacakların ucunda bulunan sivri, kıvrık çıkıntılar.

İng. claw · Fr. Griffe · Alm. Haken

Etimoloji Sözlüğü (1)

‘bir yere takılmaya, geçirilmeye yarayan eğri ve ucu sivri demir’

~ Az çǝngǝl 1. ‘yemek yerken kullanılan çatal’. 2. ‘çengel’.
< Far çangāl ‘fingers, claws, talons, pounces’.
Türkçeden Suriye Arapçasına şangal ‘crochet’ olarak geçmiştir (Halasi-Kun: AO 5: 91). Bulgarca čengél, Sırpça čengel biçimleri de Türkçeden alınmıştır (Škaljić: Turc 171). Rumcaya da τσεγκέλι, τσιγκέλι olarak geçmiştir (Andriotis: EL 380, 381).
Türkmenler çengele çeŋŋek adını verirler. Bu ad ‘olta’ olarak da kullanılır. Ancak çeŋŋek biçimiyle çengel arasında bir bağ kurulamaz.

Etimoloji Sözlüğü (2)

‘bir yere takılmaya, geçirilmeye yarayan eğri ve ucu sivri demir’

~ Az çǝngǝl 1. ‘yemek yerken kullanılan çatal’. 2. ‘çengel’.
< Far çangāl ‘fingers, claws, talons, pounces’.
Türkçeden Suriye Arapçasına şangal ‘crochet’ olarak geçmiştir (Halasi-Kun: AO 5: 91). Bulgarca čengél, Sırpça čengel biçimleri de Türkçeden alınmıştır (Škaljić: Turc 171). Rumcaya da τσεγκέλι, τσιγκέλι olarak geçmiştir (Andriotis: EL 380, 381).
Türkmenler çengele çeŋŋek adını verirler. Bu ad ‘olta’ olarak da kullanılır. Ancak çeŋŋek biçimiyle çengel arasında bir bağ kurulamaz.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“çengel” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

ÇENGEL

( ﭼﻨﮕﻞ ) i. (Fars. çengāl ) [Kelime Türkçe’den Arapça’ya, ayrıca Yunanca, Bulgarca ve Sırpça’ya da geçmiştir] 1. Bir yere takılmaya veya ucuna bir şey asmaya yarayan eğri demir, kanca: Koyunları getirmiş, salhânede (…) yüzmüş, dükkândaki çengellerine asmıştı (Ömer Seyfeddin). 2. Sekiz on kiloya kadar ağırlıkları kol kuvvetiyle çabucak tartmaya yarayan, kolayca taşınabilen, tutma halkası, tartma yayı ve bir kancadan ibâret küçük kantar. 3. sıf. Çengel biçiminde olan: “Çengel gaga.” “Çengel burun.” “Çengel bacak.” ѻ Çengel atmak (takmak): 1. (Biriyle veya bir şeyle) Bir amaç gözeterek alâka kurmak: Bu siyâsetçi bürokratlara batının sömürgeci, beynelmilel teşkîlât ve zümreleri de çengel attılar (Ahmet Kabaklı). 2. spor. Güreşte bir ayakla rakîbin ayağını sarmak şeklindeki oyunu tatbik etmek.   Çengele gelmek: Eskiden çengele takılmak sûretiyle îdam edilmek. Çengele dönmek: Zayıflayıp kamburlaşmak. Çengele vurmak: eski. Bir çengele takıp ölünceye kadar orada bırakmak sûretiyle îdam etmek.

lugatim.com/s/ÇENGEL
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp