Sözlük › A › AB

AB

Köken ailesi

Farsça āb kökünden gelen 13 sözcük:

âbîâb IIabdestâbugilseylapvişnapşehdâbabuhavaabıhayatabırevanabıkevserabdesthane

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları Avrupa Birliği
Dolaylı ilişkili sözcükler (1) avrupa
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Eş ve yakın anlamlılar (3 sözcük)

“ab” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “ab” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

yakın / benzer fethigedikli sözlüğü: yakın ya da benzer anlamlı

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

köken ailesi fethigedikli sözlüğü: aynı kökten

Fark kayıtları

fark (ile)KAN ÖBEKLERİNDE: 0- ile AB+

Herkese[tüm kan öbeklerine] verebilir ve sadece kendi kan öbeğinden alabilir. İLE Herkesten[tüm kan öbeklerinden] alabilir ve sadece kendi kan öbeğine verebilir.

fark (ile)AB

Su.

fark (ile)A- ile/||/<> A-/AN- ile/||/<> ACRO- ile/||/<> AB-/ABS- ile/||/<> APO- ile/||/<> ANA- ile/||/<> DE- ile/||/<> DİST-/DİSTO- ile/||/<> İDİ- ile/||/<> -FUGEO ile/||/<> TELE-/TELO- ile/||/<> PACHY-

-den, -dan, -den uzakta, ayrı, parça, farklı. İLE/||/ Yokluk, olmama, eksiklik, değil ayrı, olmaksızın, ayrılma, negatif [anemi: Kansızlık, anoreksi: İştahsızlık]. İLE/||/ Uc, ekstremite [akromegali: Ellerin, ayakların ve yüzün anormal…

yerine / değilAB- değil/yerine/= AB-

"Uzağında" anlamına gelen bir ön ektir. Örneğin, "abnormal" sözcüğü "normalden uzak" anlamına gelmektedir. [ açıklamaların devamı için... bkz. > evrimagaci.org/sozluk ]

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: b ile başlayan 2.236 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: a ile biten 2.191 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“AB” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Farsça āb

► su (I)

Birleşik sözler: abıhayat, abıkevser, abırevan, abuhava

Biyoloji Terimleri Sözlüğü, 1998

Latince ...den, ...dan anlamına gelen ön ek.

İktisat Terimleri Sözlüğü, 2004

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“AB” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Ab

Alabamin elementinin sembolü.

lugatim.com/s/Ab
ÂB

( ﺁﺏ ) i. (Fars. āb ) 1. Su: Çok seğirtti gaflet ehli bu serâbı su sanıp / Bulmadılar hiç biri bu sahrada bir katre âb (Niyâzî-i Mısrî). 2. Göl, nehir, deniz: Âheste çek kürekleri mehtâb uyanmasın / Bir âlem-i hayâle dalan âb uyanmasın (Yahyâ Kemal). 3. Kaynak, çeşme, kuyu. ѻ Âb-ı âteş-renk: “Ateş renginde su” mec. Kırmızı şarap. Âb-ı âteşin: mec. 1. “Ateşten su” Şarap. 2. Kanlı göz yaşı. Âb-ı bekā: Ebediyet suyu, âbıhayat: Söz açma Hızr ile âb-ı bekādan (Nedim). Âb-ı beste: Donmuş su, buz. Âb-ı câvid (câvidan, câvidânî): Ebediyet suyu, âbıhayat. Âb-ı çeşm: Göz yaşı. Âb-ı engür: Üzüm suyu, şarap. Âb-ı hayat: Bk. ÂBIHAYAT . Âb-ı hayvan:  H ayat suyu, ölümsüzlük veren su, âbıhayat: Bir şehre erişti yolum dört yanı düz meydan kamu / Ana giren görmez ölüm içer âb-ı hayvan kamu (Niyâzî-i Mısrî). Var iken la’l-i lebin gayri temennâ eylemem / Hızr eğer sunsa pey-â-pey âb-ı hayvânı bana (Nâbî). Âb-ı Hızır: Ölümsüzlük veren su, âbıhayat: Âb-ı lutfunun erişti katresi / Zâhir oldu âb-ı Hızr’ın çeşmesi (Mihrî). Olmayan mâye-i feyz-i ezelîden sîrâb / Âb-ı Hızr’ı yine Hızr olsa da rehber bulamaz (Koca Râgıb Paşa’dan). Âb-ı İskender: Ölümsüzlük veren su, âbıhayat. Âb-ı Kevser: 1. Cennetteki Kevser ırmağının suyu. 2. mec. İnsana cennet pınarının suyu gibi zevk ve hayat veren şey: Sanasın kim meclis olmuştu behişt / Âb-ı Kevser’di mey-i anber-sirişt (Ahmedî). Âb-ı revan: Akarsu: Şol servine bin cânı revân eyleyeyim gel / Gözlerime ki kanlı yaşı âb-ı revandır (Kadı Burhâneddin). Âb-ı rû: Bk. ÂBIRÛ. Âb-ı şîrin: Tatlı su, içilebilir su: Zihî nazm u zihî ma’nâ-yı rengin / Ne hoştur bahr içinde âb-ı şîrin (Necâtî Bey). Âb-ı telh: 1. Acı su. 2. mec. Göz yaşı. Âb-ı tîğ: 1. Kılıç yapılırken çeliğe verilen su. 2. mec. Kılıcın keskinliği, parlaklığı: Ey şanlı cedd-i ekberimiz âb-ı tîğının / Bî-had imiş güneş gibi tenvîr savleti (Yahyâ Kemal). Âb-ı zer: 1. Altın suyu, yaldız. 2. mec. Göz yaşı: İnci dişinin hayâli düşeli gönlüme / Yüzüme yaldızlamışam ser-be-ser âb-ı zeri (Kadı Burhâneddin). Âb-ı zindegânî (zindegî): Dirilik suyu, ölümsüzlük veren su, âbıhayat. Âb-ı zülâl: Tatlı su, saf su: Nev sebîl-i Mustafâ Hân’a gel iç âb-ı zülâl (Fıtnat Hanım). Âb u dâne: Bk. ÂBUDÂNE . Âb u gil (kil): 1. Su ve toprak. 2. mec. Dünya, yeryüzü, fânî varlık, beden. Âb u havâ: Bk. ÂBUHAVA . Âb u tâb: Bk. ÂBUTAB . ● Âbî ( ﺁﺑﻰ ) sıf. (nispet eki -і ile) 1. Su ile ilgili. 2. Suda yaşayan: Mürg-ı âbîdir ki Çin bahrinde tutmuştur vatan (Hayâlî Bey). 3. Mâvi (renk).

lugatim.com/s/ÂB
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp