Sözlük › H › hak

hak

dey.a.

İlişkililer hak I · haklık -ğı · temasük · haklamak · haksız · hak geçmek/geçmemek (birine) · hak getire · hak gözetirlik -ği · hak tu · hak (hakkını) yemek · hak dili · hak edilmişlik -ği · +3 ›

Açıklama

  1. 1. ücret.
  2. Değirmenci suyu saldı, taşı döndürdü. -Senden hak mak istemem Keloğlan, dedi. Bana bir çöreklik un ver, yeter!., hak değirmende (olur) atasözü.
  3. Çocukluğumda bir söz vardı,
  4. hak için kurban küp için kavurmaTirebolu/Işıksoluğu kurbanı hayır için değil kendisi için kesmek.
  5. hak (emr-i Hak) vaki oluncaÖlünce.
  6. hak
  7. maaş.
  8. İmamın alacağı haktır. kimi tavuk, kimi buğday, kimi bulgur verir. A Savaş

Örnek

Evladım, bugün sen al bu nahırı Ablak taşına taraf götür. Ben hakkımızı toplayayım ve icap eden ev eksiklerimiz var, bunları göreyim, dedi.
-İyi ama evladım, bu senin hakkın! –Hak değirmende. Sen onu, dokuzu bırak da...
Hak değirmende olur diye. Fethi belki biliyordur anlamını, deyim ve sözcükler üzerinde epeyce çalışması var..., hakkına girilmekAma bu yorumlar doğruysa milyonlarca fedakâr insanın hakkına girilmiş olmaktadır.
Sonra da hak vaki olunca, bir bir yataklarından nezaketle alınarak istiratgahlarına, yani bir tablonun tuvaline mi yapıştırılıyorlar dip dibe, bir kompozisyon oluşturmak için?
hakkından gelmekKendi görüşlerinizi söyleyin diyorsunuz ama, hazır burada yakalamışken önce Umur Beyin hakkından gelmeliyim.

Kaynak Türkmen/Cemiloğlu, Mİhsanî, 133 | Ahmet Uysal, Köyün Ortak Malı, 2001, 39 | OKemal, 1966, 29 | Ömer Aydın, 27.01.2025, TÖL whatsapp | HŞükür, H, 16.12.2013 | Telesiyej, 31.10.2010 | NGüreli, SO, 111

Kişi Mevlüt İhsani · Ahmet Uysal · Orhan Kemal · Ömer Aydın · H Şükür · Nail Güreli

Yıl/Tarih 2001 · 1966 · 27.01.2025 · 16.12.2013 · 31.10.2010 · 10.06.2019

Köken ailesi

Arapça ḥaḳḳ kökünden gelen 31 sözcük:

ahakhakîkhakkāihkaknahakhakkâkhakkanmahkûkhakkānîhakyerihak dilihaklamak +18 ›

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları haklık -ğı temasük
Doğrudan ilişkili sözcükler haklamak haksız

“hak” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “hak” ile ilişkili sözcükler

Türkçe / yabancı karşılık fethigedikli sözlüğü: biri ötekinin Türkçe ya da yabancı karşılığı

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)HAK ile/ve/||/<> HAKK

Adâlet. İLE/VE/||/ Allâh.

fark (ile)HAK ile ŞÜF'A

... @@ Bir mülk kaça satın alınmışsa o mülke o para ile sahip olma.

yerine / değilÇIKAR değil/yerine HAK

Bir şey, çıkar ise hak değildir. Hak ise çıkar değildir. Hukukun abecesi budur.

fark (ile)HAK/HAKK ile/||/<> HAKKETMEK/HAKKETMEK

hakketmek Maden ağaç taş üzerine elle yazı ya da şekil oyma kazı I Kâğıttaki yazıyı kazıma kazı I

yerine / değilPAYE değil PAY/ÜLEŞ/HAK/HİSSE/SEHİM

Aşama, rütbe. İLE/VE/DEĞİL/||/<>/< Birden fazla kişi arasında bölüşülmüş bir bütünden, bu kişilerin her birine düşen bölüm. | Eşit bölüm. | Ticari bir işlemde zarar tehlikesine karşı ayrılan para, marj. | Bayağı kesirlerden birinin eşit…

fark (ile)HAK ile HAK ile HÂK ile HAKK

Tüze. | Türenin[tüzeye/hukuka uygunluk] gerektirdiği ya da birine ayırdığı şey, kazanım. | Dava ya da savda gerçeğe uygunluk, doğruluk. | Geçmiş ve harcanmış emek. | Emek karşılığı ücret. | Doğru, gerçek. İLE Maden, ağaç, taş üzerine, elle…

fark (ile)HÂK ile HÂK ile HAKK ile HAKK

Orta, vasat. | İnsaniyetli, mert ve yiğit adam. İLE Toprak. İLE Allah, tanrı. | Doğruluk ve insaf. | Bir kişiye ait olan şey. | Dava ve iddiada hakikate uygunluk, doğruluk. | Geçmiş/harcanmış emek. | Pay, hisse. | Doğru, gerçek. | Lâyık,…

yerine / değilHAK değil HAZ/HAD

Birçok şeyin, hakkınız olduğuna inanabilirsiniz fakat bir düşünün bakalım! Sadece hazzınız [için] olmasın?

yerine / değilHAK değil BAĞIMLILIK
fark (ile)HAKK ile/ve/||/<> HÂK

Allah/tanrı. | Varlık. @@ Toprak.

yerine / değilPAY değil/yerine HAK
yerine / değilHAK değil AŞK
fark (ile)HAK ile HİSSE
yerine / değilHAKK değil/yerine/= HAK

hak ediş hak ihlali hakkıhıyar hakkıhuzur hakkımüktesep hak kısıtlaması hak kuşu hakkısükût haksever haktanır hak yolu ayni hak emrihak ihkakıhak kazanılmış hak müktesep hak analık hakkı baltalık hakkı barut hakkı buluş hakkı cevap hakkı…

yerine / değilHAKK değil/yerine/= HAK

hakketmek Maden ağaç taş üzerine elle yazı ya da şekil oyma kazı I Kâğıttaki yazıyı kazıma kazı I

fark (ile)HAK/LAR

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: h ile biten 153 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“hak” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

Köken: Arapça ḥaḳḳ

1. Doğru, gerçek

2. Adaletli davranma

3. Adaletin, hukukun gerektirdiği veya birine ayırdığı şey, kazanç

4. Dava veya iddiada gerçeğe uygunluk, doğruluk

5. Verilmiş emekten doğan manevi yetki

6. ► pay

7. Emek karşılığı ücret

Birleşik sözler: hak ediş, hak ihlali, hakkıhıyar, hakkıhuzur, hakkımüktesep, hak kısıtlaması, hak kuşu, hakkısükût, haksever, haktanır, hak yolu, ayni hak, emrihak, ihkakıhak, kazanılmış hak, müktesep hak, analık hakkı, baltalık hakkı, barut hakkı, buluş hakkı, cevap hakkı, geçiş hakkı, geçit hakkı, gösterme hakkı, göz hakkı, huzur hakkı, iltica hakkı, imtiyaz hakkı, intifa hakkı, irtifak hakkı, isim hakkı, kabotaj hakkı, kişilik hakkı, konuşmama hakkı, kul hakkı, makas hakkı, oy hakkı, ölme hakkı, ön alım hakkı, özlük hakkı, patent hakkı, rücu hakkı, rüçhan hakkı, sarraflık hakkı, seçilme hakkı, seçme hakkı, sığınma hakkı, susma hakkı, sükût hakkı, şufa hakkı, takdir hakkı, telif hakkı, tuz ekmek hakkı, veto hakkı, yanıt hakkı, yasama hakkı, yazar hakkı, yumruk hakkı, hasta hakları

Güncel Türkçe Sözlük (2)

Köken: Arapça ḥakk

1. Maden, ağaç, taş üzerine elle yazı veya şekil oyma; kazı (I)

2. Kâğıttaki yazıyı kazıma; kazı (I)

Birleşik sözler: hakketmek

Güncel Türkçe Sözlük (3)

Köken: Farsça ḫāk

► toprak

Güncel Türkçe Sözlük (4)

Köken: Arapça ḥaḳḳ

► Allah

Birleşik sözler: Hak dini, Cenabıhak

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“hak” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

HAK (1)

[ k ince] ( ﺣﻚّ ) i. (Ar. ḥakk ) 1. Taş, mâden veya tahta üstüne yazı veya bir şekil oyma: “ Hakk-i mühür: Mühür kazıma.” Adnan Bey pencerenin yanında masanın üzerine eğilmiş, yine bir şey hakkiyle meşguldü (Hâlit Z. Uşaklıgil). 2. Bir şey üstündeki yazı vb. şeyi kazıma: “ Hakk-i sehv: Yanlışı kazıma.” “Muhâsebe defterinde hak ve silinti yasaktır.” ѻ Hak etmek: Bk. HAKKETMEK

lugatim.com/s/HAK
HÂK

[ k ince] ( ﺧﺎﻙ ) i. (Fars. ḫāk ) 1. Toprak: Mazhar-ı feyz olamaz düşmeyicek hâke nebât / Mütevâzi olanı rahmet-i rahman büyütür (…). Zâtiyâ her kişinin menzili hâk olsa gerek (Zâtî). Büyük adam, kıyamda iken veya yüksek makamlarda otururken büyük, hâk-i mağlûbiyyette yatarken daha büyük görünür (Cenap Şahâbeddin). 2. teşmil. Dünya: Hasret-keş-i muhabbet idim ben bu hâkte (Abdülhak Hâmit). ѻ Hâk ile yeksan: Yerle bir: Genc-i aşkınla Mecnun gibi uryân olayım / Düşeyim yerlere ben hâk ile yeksân olayım (Hüdâî’den). Böyle kalırsa gam-ı aşkın eğer âhımdan / Korkarım hâk ile yeksân ola eyvân-ı behişt (Hersekli Ârif Hikmet). Her şey hâk ile yeksan, tuz ile buz, un ufak olmuş (Refik H. Karay). Hak-i pay: Bk. HÂKİPAY ● Hâk-dan ( ﺧﺎﻛﺪﺍﻥ ) tür. i. (Fars. -dān ekiyle) Dünya: Gālib etmez bu hâk-danda karâr (Leskofçalı Gālib). Geldim geleli bu hâkdâne / Açtırmadı göz bana zamâne (Ziyâ Paşa). Yâ Rab değil mi doğruya muhtaç hâkdan (Muallim Nâci). ● Hâk-endaz ( ﺧﺎﻙ ﺍﻧﺪﺍﺯ ) birl. i. (Fars. endāz “atan” ile) “Toprak atan” Faraş. ● Hâk-mürde ( ﺧﺎﻙ ﻣﺮﺩﻩ ) birl. i. (Fars. murde “ölü” ile) Ölü toprak, verimsiz, çorak arâzi. ● Hâk-nihad (-tıynet) ( ﺧﺎﻙ ﻃﻴﻨﺖ – ﺧﺎﻙ ﻧﻬﺎﺩ ) birl. sıf. ve i. (Fars. nihād ve Ar. ṭiynet “yaratılış” ile) “Toprak yaratılışlı” Alçak gönüllü, iyi huylu (kimse): Yahyâ gibi ki hâk-nihâd olmadın gönül (Şeyhülislâm Yahyâ). ● Hâk-nişin ( ﺧﺎﻙ ﻧﺸﻴﻦ ) birl. sıf. ve i. (Fars. nişіn “oturan ile) Toprakta oturan (kimse), fakir, düşkün, sefil: Ben hâk-nişîn-i şâhrâh-ı aşkım (Azmîzâde Hâletî). ● Hâk-rub ( ﺧﺎﻛﺮﻭﺏ ) birl. i. (Fars. rūb “süpürme” ile) Süpürge: Bu ikinci defa gelmekten efendim Konya’ya / Hak-rûb-i dergehin olmaktır aksâ-yı emel / Eyle himmet bendene ey Hazret-i Monlâ-yı Rûm / Ola sâyende medâr-ı feyz bu sa’y ü amel (Ahmed Hamdi).

lugatim.com/s/HÂK
HAK (2)

( ّ ﺣﻖ ) i. (Ar. ḥaḳḳ ) 1. Doğru, gerçek. Karşıtı: BÂTIL: Yâ Rabbi! Hakkı hak olarak göster ve ona uymayı nasip et; bâtılı bâtıl olarak göster ve ondan kaçınmayı nasip eyle (Hadis Terc.). Din yerine riyâyı, fetânet yerine desîseyi, hak yerine kuvveti koyarak ilm-i hâline “siyâset” demiş (Cenap Şahâbeddin). Müslüman dâima hakkın tarafını tutmaya mecburdur (Kaya Bilgegil). 2. Allah, Cenâbıhak, Tanrı, Hudâ: Hak şerleri hayr eyler / Zannetme ki gayr eyler (Erzurumlu İbrâhim Hakkı). Sen Ahmed ü Mahmûd ü Muhammed’sin efendim / Hak’tan bize sultân-ı müeyyedsin efendim (Şeyh Gālib). Diktim nazarı semâya doğru / Râhım gider ol Hudâ’ya doğru / Bir şey ki berî feyz-i Hak’tan / Elbette olur benimle düşman (Tevfik Fikret). 3. Hukūkun veya geleneğin bir kimseye tanıdığı şey, hisse, pay: Köylü ile çiftçi sınıfının hakları toprak sâhibi beyler tarafından korunurdu (Ahmet H. Tanpınar). Sonuna kadar da kardeşlerinin haklarını ödemiş, hâmî ağabey tavrını muhâfaza etmiştir (Sâmiha Ayverdi). 4. Bir kimsenin, sorumluluğunu yüklenerek yaptığı bir işin maddî karşılığı: “Bütün gün çalıştırdılar, hakkımı vermediler.” 5. Bir kimseye sarfedilen ve ancak ona lâyık olmakla ödenebilecek büyük emek ve gayret [Bu anlamda isim tamlamasının ikinci öğesi olarak kullanılır]: “Ana baba hakkı, usta hakkı, hoca hakkı, mürşit hakkı.” “Analık hakkını helâl eder misin?” “Üzerinde hakkı var.” Uhuvvete bir de hakk-ı tâlim ilâve eyledi (Muallim Nâci). 6. Hisse, pay [Bu anlamda da isim tamlamasının ikinci öğesi olarak kullanılır]: “Makas hakkı.” “Barut hakkı.” “Dikiş hakkı.” “Değirmen hakkı.” 7. Varlığı ezelden ebede sâbit olan, hiçbir değişikliğe uğramadan var ve dâimî olan, bâtıl olmayan” anlamında esmâ-i hüsnâdan (Allah’ın en güzel isimlerinden)dır: Ne sandın sen alan Hak’tır veren Hak / İşiten söyleyen Hak’tır, gören Hak (Aziz Mahmud Hüdâyî). 8. sıf. Dîne, kānunlara, adâlete, vicdâna uygun olan: Bu babda hak kelâm ve ulu söz budur ki… (Kâtip Çelebi’den Seç.). Senin ağzından çıkan sözü ben hak tanırım (Fâruk N. Çamlıbel). ѻ Hak din (dîni): İslâm dîni, İslâmiyet. Hak erenler: Allah’ın varlığında kendi benliklerini yok edenler, evliyâlar, ermişler: Ben sefâletten ölürken seni sıkmazsa refâh / Hak erenler buna ummam ki desin eyvallah (Mehmet Âkif). Hak etmek: Lâyık olmak, lâyık olacak şekilde davranmış veya çalışmış olmak: “Dayağı hak ettim.” Boğayı yendi, bir unvan hak etti (Ziyâ Gökalp). Hak getire: 1. Yoktur, ne gezer, ne arar: Günlerden bir gün memleketine varır, ama zavallıda üst baş hak getire (Eflâtun C. Güney). Göz kulak işlemeyince de beyin hak getire (Rauf Tamer). 2. Gerekli nitelikleri taşımıyor, himmete muhtaç: “Bir araba ki hak getire.” Hak gözetmek: 1. Doğruya göre hareket etmek, hakka riâyet etmek: “Evlâtlarını birbirinden ayırmaz, dâima hak gözetir.” 2. Harama, helâle dikkat etmek, başkasının hakkına el uzatmamak. Hak kapısı: Bir kimsenin hakkını arayabileceği makam. Hak kazanmak: 1. (Bir şeyi) Elde etmeye lâyık duruma gelmek: İslâm târihçileri, eserlerinde topladıkları mâlûmâtın zenginliği bakımından kendilerinden sonra gelenlerin şükrânına hak kazanmışlardır (Ümit Meriç). 2. (Bir şeye) Lâyık görülmek, (bir şey) kendisine hak olarak tanınmak: Altı yaşında tahta çıkmaya hak kazanan I. Kılıç Arslan (Ahmet H. Tanpınar). Hak kelâmı: Kur’ân-ı Kerim. Hak Taâlâ: Yüce olan Allah, ulu Allah: Yüzünü yerler gibi ayaklar altında ko kim / Hak Taâlâ başlar üzre âsumân etsin seni (Niyâzî-i Mısrî). Hak Taâlâ azamet âleminin pâdişehi / Lâ-mekândır olamaz devletinin taht-gehi (Şinâsî). Hak tanımak: Karşısındakine imkân vermek, fırsat tanımak: “1981 yılı mezunlarına iki hak daha tanıyacaklarmış” “Yeni bir hak tanıdılar.” Hak tanır: İnsaflı, herkesin hakkını gözeten (kimse). Hak vere: Tarîkat ehli tarafından, “yok, Allah versin” anlamında kullanılan bir söyleyiş. (Birine) Hak vermek: (Birinin) Haklı olduğunu kabul etmek: Evvel beni dinle, sonra hak ver (Mehmet Âkif). Herkese hak veren hiç haksız çıkmaz (Cenap Şahâbeddin). Ali Rızâ Bey kendi gibi onlara da için için acıyordu. Fakat sözlerine hak vermiyordu (Reşat N. Güntekin). Hak yemek: 1. Haram helâl demeden başkalarına âit olan şeyi kendine mal etmek, harama el uzatmak. 2. Haklı olan tarafı tutmamak. Hak yerini bulmak: Er geç kimin haklı olduğu meydana çıkmak. Hak yolu: Allah’a eriştiren yol, doğru yol, hidâyet. Hak yoluna girmek: Yaşayışında din ve mâneviyâtı esas tutar olmak. Hakk’a yürümek: Ölmek. Hakkı geçmek: 1. (Bir kimse) Bir işin olmasına veya birisinin yetişmesine menfaat beklemeden yardım etmiş, emek vermiş olmak, üzerinde emeği bulunmak: “Ahmed’in bana çok hakkı geçti.” Bana anamdan daha çok hakkı geçmiş şehir (Behçet K. Çağlar). 2. Karşısındakinin hakkı olan şeyi almış olmak: “İyi tart, hakkın bana geçmesin.” “Bozuk yoktu, hakkın geçti, helâl et.” … Hakkı için: “… üzerine and olsun ki” anlamında yemin sözü: Ol Muhammed mu’cizâtı hakkıçün (Süleyman Çelebi). Allah hakkı için o anda ensem Galata fırancalası gibi kabardı (Ahmed Midhat Efendi). Hakkı olmak: 1. Hissesi olmak: “Bu mîrasta onun da hakkı var.” 2. Davranışı ve düşüncesi doğru ve haklı olmak: O sıfatlarla muttasıf olanlarını dövmek değil öldürseler bile hakları vardır (Fâik Reşat). Ağlasak da hakkımız yok mu? (Rûşen E. Ünaydın). Hakkınız var, ibâdet de gizli kabâhat de (Burhan Felek). Hakk’ın rahmetine kavuşmak: Ölmek. Hakkından gelmek: 1. (Bir kimseyi) Alt etmek, yenmek: Sonra da Cemal Ağa hâininin hakkından gelirdim (Ahmed Midhat Efendi). Ama yine haklarından geliriz dedi (Ömer Seyfeddin). Bütün bunlar, Ethem başta oldukça başı bozukların hakkından gelmenin güçlüğünü gösteriyordu (Hâlide E. Adıvar). 2. (Bir işi) Becermek, üstesinden gelmek: “Sen bu işin hakkından gelirsin.” 3. Perîşan etmek: Ne kadar kıymetli eşyâsı varsa bu savrukluğu yüzünden hemen hepsinin hakkından gelmiştir (Sâmiha Ayverdi). Hakkını helâl etmek: Bir kimseye verdiği emeği cân u gönülden bağışlamak: Hakkını helâl et, ben gidiyorum (Nâmık Kemal). Helâl edin haydi öyleyse şimdi hakkınızı (Mehmet Âkif). Duyarlarsa öldüğümü alacaklılar / Haklarını helâl ederler elbet (Orhan V. Kanık). Hakkını teslim etmek: Hak vermek: Mutasarrıfın hakkını teslim etmiştim (Reşat N. Güntekin). Hakkını vermek: 1. (Bir kimseye) Çalışmasının karşılığını veya ona âit olan şeyi tam olarak vermek. 2. (Bir şeyi) Nasıl olması gerekiyorsa öyle yapmak, gereği gibi değerlendirmek. Hakkını yemek: 1. Hakkı olan şeyi vermeyip kendine mal etmek: Yalnız o zaman anladım ve bu tebessümün altında farkettim ki ben orada onun hakkını yemiş bir adam mesâbesinde idim (Hâlit Z. Uşaklıgil). Herkesin hakkını yemeyin (Sait Fâik). 2. (Bir kimseye) Haksız davranmak. Hak’la Hak olmak: tasavvuf. Benliğini ve irâdesini Hakk’ın varlığında eritmek. Hakk-ı hayat tanımamak: Karşısındakinin yaşayışına, yapacağı her şeye karışıp istediği gibi yaşamasına imkân bırakmamak. Hakk-ı hıyar: Bk. HAKKIHIYAR. Hakk-ı huzur: Bk. HAKKIHUZUR. Hakk-ı nân ü nemek: Ekmek ve tuz hakkı. mec. Bağlılık, sadâkat. Hakkı-ı sükût: Bk. HAKKISÜKÛT. ● Hak-âşinâ ( ﺣﻖﺁﺷﻨﺎ ) birl. sıf. (Fars. āşinā “bildik, tanıdık” ile) Doğruyu bilen, doğru ve gerçek olanı ayıran (kimse). ● Hak-bin ( ﺣﻖ ﺑﻴﻦ ) birl. sıf. (Fars. bіn “gören” ile) Hakkı görücü: Tabîat rûşen olmaz olmadıkça dîde hak-bin / Alır mı beyt-i bî-revzen ziyâ hurşîd-i envârdan (Fıtnat Hanım). Devlet-i dünyâya bakmaz dîde-i hak-bînimiz (Hersekli Ârif Hikmet). Beni hak-bîn eden âyîne-i esrâra bakın (Muallim Nâci). ● Hak-cû (-cuy) ( ﺣﻖ ﺟﻮﻯ – ﺣﻖ ﺟﻮ ) birl. sıf. (Fars. cū – cūy “arayan” ile) Hakkı arayan: Terk-i âmâl-i dü kevn et Hikmetâ hak-cûy isen / Sâlik-i aşk-ı ilâhînin olur sevdâsı bir (Hersekli Ârif Hikmet). ● Hak-gû ( ﺣﻖ ﮔﻮ ) birl. sıf. (Fars. gū “söyleyen” ile) Doğruyu söyleyen, hakkı teslim eden: Hak-gûluğa vardır intisâbım (Muallim Nâci). Hayli vardır tecrübem hak-gûluk etmek isteyen / Lâ-akal bin derde her gün mutlakā dûçâr olur (Fâzıl A. Aykaç). ● Hak-güzar ( ﺣﻖ ﮔﺬﺍﺭ – ﺣﻖ ﮔﺰﺍﺭ ) birl. sıf. (Fars. guzār – guẕār “ödeyen” ile) Hakkı yerine getiren, haktan ayrılmayan. ● Hak-perest Bk. HAKPEREST ● Hak-şinas Bk. HAKŞİNAS

lugatim.com/s/HAK
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp